Ajax en het werken aan de winkel

In de columntwist De Klassieker is het nu de beurt aan Ajacied Menno Pot. Hij zoekt  nog steeds een verdediger.

ANP Fotoarchief

Beste Jurryt,

Ik zou willen dat ik iets in te brengen had tegen je brief van vorige week, maar dat heb ik niet. Hoe graag ik mijn club ook wil verdedigen tegen honende kakkerlakjes, ‘kapitaalvernietiging’ is inderdaad het enige woord dat ik kan verzinnen om het Ajax-beleid van – ruwweg – de laatste tien jaar mee aan te duiden. En dan heb je het nog niet eens gehad over het aantal trainers en bestuurders dat (met een zak geld) is weggestuurd. Of over onze reuze vruchtbare ‘buitenlandse ondernemingen’ in derdewereldlanden als Ghana, Zuid-Afrika en België. Het boek der kapitaalvernietiging telt vele hoofdstukken, bij Ajax.

Maar om eerlijk te zijn: ik vind eigenlijk dat de voorbije transferzomer juist níet in dat boek past. Voor het eerst in jaren vond ik dat Ajax weliswaar veel geld uitgaf, maar in elk geval aankocht met een plan. Cvitanich, Oleguer, Sulejmani, Aissati – ik had het idee dat het wel een wezenlijke ‘kwaliteitsinjectie’ was. Vooral het feit dat Van Basten en Blind bleven roepen dat er nog een verdediger bij moest, stemde me optimistisch. Eindelijk een duo dat begreep dat Ajax niet alleen Heitinga moest vervangen, maar ook nog altijd Stam en Grygera.

Welnu, die extra verdediger kwam uiteindelijk toch niet, waarop mijn optimisme verschrompelde en Willem II de eerste dreun mocht uitdelen. Zelfs Maarten Stekelenburg verzuchtte deze week dat hij een ietsepietsie vreest dat Ajax weer heul veul tegendoelpunten gaat krijgen.

Ajax heeft geen kapitaal vernietigd, maar uiteindelijk juist weer iets te veel kapitaal op de bank laten staan. Het dichtspijkeren van de defensie had, ondanks alle mooie praatjes, tóch weer niet de absolute prioriteit. Ik vind dat ongelooflijk, na een seizoen waarin Ajax 45 tegengoals in 34 wedstrijden kreeg. De Eredivisie had in ruim vijftig seizoenen precies één keer (in 1985) een landskampioen met meer dan 45 tegengoals.

Hoe kan het toch dat Ajax tegen Willem II weer gewoon even slecht voetbalde als vorig seizoen? “Er is nog veel werk aan de winkel,” verzuchtte Van Basten na afloop. ’t Is mooi dat hij dat inziet en erkent, maar waarom wint PSV wél gewoon zijn (aanzienlijk lastiger) openingswedstrijd met klinkende cijfers? Alsof die minder topspelers te vervangen hadden dan wij, deze zomer...

Incidenten

Op de officiële Ajax-website zijn ze er meesters in om Ajax-zeperds af te doen als incidenten. Dan “kreeg Ajax een lesje in effectiviteit” of “kwam deze test voor Ajax nog iets te vroeg.”

Ajax suggereert al tien jaar dat er iets wordt opgebouwd en dat zo’n proces nu eenmaal met vallen en opstaan gepaard gaat. Leuk en aardig, maar waarom ziet Ajax nu al zeker vijf seizoenen niet uit als een team, terwijl andere clubs (die op minstens evenveel posities hebben moeten vernieuwen) wél als een solide eenheid voor de dag komen? Welke redenering je ook aandraagt, je verklaart er nooit helemaal mee waarom Ajax al zó lang zó slecht voetbalt.

Eigenlijk is er nog maar één troost over: dat het bij Feyenoord allemaal nog triester is. PSV is regelmatig dragende krachten kwijtgeraakt (Kezman, Van Bommel, Cocu en deze zomer Gomes en Farfán), heeft een financiële crisis doorgemaakt en óók te maken gehad met ongelukkig beleid en interne moddergooierij (affaire Reker), maar toch winnen ze – zodra het om de knikkers gaat – gewoon met 1-5 bij FC Utrecht, terwijl Ajax en Feyenoord al jaren stampvoetend staan te proberen zichzelf weer aan de praat te krijgen.

Elke club heeft aan een zomer genoeg om een ploeg neer te zetten, behalve Ajax. Want bij ons “heeft het tijd nodig”, is er nog “werk aan de winkel” en “beleefde Ajax een valse start”.

Je ziet: ik zou zo bij Ajax.nl kunnen schrijven...

Mazzel!

Menno

De Klassieker · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties