Terrorist op de Paralympics

De Paralympics zijn voorbij. Na een lange vliegreis wacht voor de Nederlandse Paralympische ploeg een bezoekje aan de koningin. In 2000 was er een klein schandaal rond de Paralympische zwemmer en gouddelver Alwin Houtsma, die geen lintje kreeg. Een Spaanse terrorist koos er in datzelfde jaar zelf voor om niet naar de koning te gaan.

Alwin Houtsma zwom in Sydney het toernooi van zijn leven. In Atlanta had de verstandelijk gehandicapte zwemmer al tweemaal goud behaald op de 50 en 100 meter vrije slag. Vier jaar later won hij maar liefst vijf keer goud, op de 50m vlinderslag, 50m vrije slag, 100m vrije slag, 100m schoolslag en 200m wisselslag.

Ook behaalde hij zilver op de 200m vrije slag en de 4x50m wisselslag. Verder was er nog brons op de 100m rugslag, waardoor Houtsma op een indrukwekkend totaal van acht medailles eindigde. De tweeëntwintigjarige mocht als Nederlandse koning van de Spelen de vlag dragen bij de sluitingsceremonie.

Ondanks zijn geweldige prestaties kreeg hij geen koninklijke onderscheiding, omdat hij in aanraking zou zijn geweest met politie en justitie. Hij had echter geen strafblad, en het bleef onduidelijk wat er nu precies aan de hand was. Volgens de officiële lezing was hij “niet van onbesproken gedrag.”

Onder meer de SP was verbolgen over het feit dat dit boegbeeld van de Paralympische sport zo behandeld werd. Kamerlid Agnes Kant wilde van minister De Vries en staatssecretaris Vliegenthart weten waarom er geen uitzondering voor Houtsma werd gemaakt wat betreft het beginsel van onbesproken levenswandel.

Dit gebeurde namelijk wel vaker. “Eén van de argumenten waarom wij sportieve prestaties decoreren, is de bijzondere voorbeeldfunctie en stimulans die van sportprestaties uitgaan. Alwin Houtsma zou juist om die reden als eerste verstandelijk gehandicapte medaillewinnaar een koninklijke onderscheiding moeten krijgen.” Dit protest had echter geen succes, Houtsma bleef verstoken van een lintje.

Op dezelfde Paralympics was er een sporter die inderdaad, op zijn zachtst gezegd, niet van onbesproken gedrag was. De Spaanse drieënveertigjarige zwemmer Sebastian Rodriguez Veloso had veel overeenkomsten met Houtsma. Ook Rodriguez won namelijk vijf keer zwemgoud in Sydney, in zijn geval voor atleten met een lichamelijke handicap.

Maar in tegenstelling tot Houtsma had Rodriguez negen jaar in de gevangenis doorgebracht. In 1983 was Rodriguez in zijn woonplaats Vigo toegetreden tot de extreemlinkse antimonarchistische stadsguerrillabeweging Grapo de Grupos Armados Revolucionarios Primero de Octubre. Onder zijn geuzennaam Chano voerde hij in heel Spanje aanslagen uit. Bij één van die aanslagen werd de zakenman Rafael Pendura gedood.

In 1985 werd Rodriguez opgepakt en tot 86 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor zijn betrokkenheid bij diverse aanslagen en zijn rol bij de moord op Pendura. In 1990 ging Rodriguez in hongerstaking, en hield dat maar liefst 432 dagen vol. Hij overleefde dit omdat de Spaanse gevangenisautoriteiten hem kunstmatige voeding toedienden. Uiteindelijk deden de lichamelijke gevolgen van de hongerstaking hem wel in een rolstoel belanden.

Op 23 november 1994 werd Rodriguez voortijdig vrijgelaten, omdat hij ongeneeslijk ziek zou zijn. Hij keerde terug naar Vigo en meldde zich aan bij een lokale rolstoelbasketbalvereniging. Kort daarna stapte hij over naar het zwemmen, waarin hij als snel uitblonk.

Niemand in zijn omgeving wist van zijn terroristische verleden. Ook het Spaanse Paralympische comité was niet op de hoogte, maar we zagen gisteren al dat iedereen daar kon toetreden tot de Paralympische ploeg. In Sydney vertelde Rodriguez dat hij gehandicapt was geraakt door een verkeersongeluk. Hij won vervolgens goud op de 50m, 100m en 200m vrije slag, 4x50m vrije slag en 4x50m wisselslag.

Nadat door een artikel in El Pais bekend werd hoe de vork werkelijk in de steel zat, bleef men in Spanje trots op de prestaties van Rodriguez. De bekendmaking van zijn verleden had voor hem dus verder geen gevolgen. Rodriguez zag echter af van een bezoekje aan de koning, op eigen verzoek. Vijf keer luisteren naar het Spaanse volkslied was voor deze antimonarchist al voldoende kwelling geweest.

Olympische Zomerspelen

permalink | plaats reactie |

Reacties