Mexico herdenkt zijn olympische doden

In Mexico-Stad is het bloedbad van Tlatelolco herdacht. Op 2 oktober 1968, vlak voor aanvang van de Zomerspelen, werden honderden demonstranten doodgeschoten door ordetroepen - het grootste bloedbad uit de olympische geschiedenis. Hiermee werd hardhandig een einde gemaakt aan protesten tegen de enorme kosten van deze Spelen.

Sportjournalist Ed van Opzeeland en fotograaf Ed van der Elsken waren getuige van dit drama. Tegen Sportgeschiedenis.nl zei Van Opzeeland hierover:

“Voor de Spelen begonnen, was ik al in Mexico. Om sfeerreportages te maken, samen met de fotograaf Ed van der Elsken. We stonden te kijken naar de grote demonstratie van studenten en arbeiders. Opeens ontstond er paniek. Iemand riep: Ze sluiten ons in! Ik zag helikopters in de lucht, die het vuur openden op de menigte. Onvoorstelbaar. Plots waren er ook tanks. Van alle kanten werd geschoten. Van der Elsken en ik probeerden bescherming te zoeken. We doken onder een vrachtwagen.”

Hier lagen ze plots naast Oriana Fallaci, in die tijd een van de beroemdste journalisten ter wereld. Van Opzeeland: ““Ik herkende haar, ze was een bijzondere verschijning. Fallaci was heel rustig. Dat werkte op mij als een tranquilizer. Toen werd ze geraakt door rondvliegende kogels. Mensen, ik weet niet wie, haalden haar weg en hebben haar naar een ziekenhuis gebracht. Nadat het schieten eindelijk voorbij was, zijn we naar ons hotel gegaan. Nog dezelfde avond hebben Ed en ik Oriana Fallaci opgezocht in het ziekenhuis. Ze bleek drie schampschoten te hebben.’

Oriana Fallaci en Van Opzeeland zelf, in het ziekenhuis in Mexico. Foto Ed van der Elsken

In 1969 schreef Fallaci het boek Niets en zo zij het. Het openingshoofdstuk gaat over het bloedbad in Mexico. Hierin stond: ‘En het eerste schot ging af. En dat was het bevel waar ze op gewacht hadden, want daarna gingen ze allemaal gelijktijdig af, daarginds vanaf het viaduct, en vanaf de kerk, vanuit de wolkenkrabbers, van onderaan de trappen, een cirkel van intensief, aanhoudend, goed georganiseerd vuur, een verraderlijke overval. En de lichamen begonnen te vallen, plof, plof, plof.’ 

 De gebeurtenissen van deze dag zijn voor Mexico een open wond in de geschiedenis, een nationaal trauma

De schuldigen voor dit bloedbad zijn nooit gestraft. Het IOC heeft er verder ook geen woord meer aan vuil gemaakt. Vlak na de massamoord zei IOC-voorzitter Avery Brundage zelfs: “Als gasten van Mexico hebben wij het volste vertrouwen dat de Mexicaanse bevolking samen met de deelnemers en toeschouwers de Spelen zal meevieren. Deze zijn een ware oase in een wereld vol moeilijkheden.”

Tijdens de herdenkingen gisteravond braken overigens gevechten uit, waarbij zo’n twintig agenten lichtgewond raakten. Een fotoverslag van 2 oktober 1968 staat hier.

Olympische Zomerspelen · Sport en politiek

permalink | plaats reactie |

Reacties