Zoeken

De koers van de vallende bladeren is vaak een Italiaans onderonsje. Van de 101 reeds gereden edities werden er maar liefst 66 door een Italiaan gewonnen. Recordhouder is Fausto Coppi met vijf overwinningen. Sinds 1999 won slechts één keer een niet-Italiaan, de Litouwer Raimondas Rumsas in 2000. Drie keer zegevierde een Nederlander, in 1981 Hennie Kuiper en in 1962 en 1963 Jo de Roo.

Boogerd op pad met de wereldkampioen

Ook in 1998 kwam de winnaar niet uit het thuisland. Op 17 oktober was Michael Boogerd ijzersterk bezig in Noord-Italië. Samen met de kersverse wereldkampioen Oscar Camenzind reed hij vooruit in een ontsnapping. Een week daarvoor was hij nogal schlemielig buiten de prijzen gevallen op het WK in ‘zijn’ Valkenburg. In de finale werd hij getroffen door een lekke band op het moment dat Camenzind uit de kopgroep demarreerde. Boogerd was op slag kansloos voor een topklassering. Maar dat het in die dagen met Boogerds vorm wel goed zat bleek een week later in Lombardije.

De twee zouden gaan uitmaken wie er zou zegevieren in Bergamo. In 1998 was dit voor het eerst de finishplaats, sinds 2004 is de aankomst weer als vanouds in Como. Boogerd durfde het niet op een sprint aan te laten komen. Hij demarreerde. Maar achter deze demarrage zat te weinig kracht om de Zwitser uit zijn wiel te rijden. Terwijl Boogerd zat uit te puffen plaatste de drager van de regenboogtrui een tegenaanval, die Boogerd te machtig was. Uiteindelijk eindigde Boogerd op zes seconden van Camenzind.

“Ik had niet het idee dat Camenzind beter was, maar in de sprint is hij normaal gesproken rapper. Daarom probeerde ik het. Noem het een wanhoopspoging. Even later merkte ik dat Oscar in de vorm van zijn leven is. Hij reed zó hard bij mij weg dat hij de overwinning dik verdiende.”

Toch viel er dat weekeinde nog wat te vieren voor Boogerd. Na afloop van de race ging hij namelijk gelijk door naar de bruiloft van Servais Knaven, een feest dat tot in de kleine uurtjes duurde.

Boogerds favoriete najaarsklassieker

Boogerd reed graag in Lombardije. De koers lag hem ook wel, getuigen het grote aantal ereplaatsen dat hij er behaalde. Hij werd tweede in 1998 en 2004, derde in 2001, zesde in 2002, achtste in 2006 en tiende in 2003. Helaas won hij er nooit. In 2007 had zijn glorieuze afscheid plaats moeten vinden in Lombardije, maar een blessure gooide roet in het eten, zie het filmpje hieronder.

Net als in 1998 eindigde Boogerd in 2004 als tweede. In een groepje van vier hield hij Cadel Evans en Ivan Basso achter zich, maar moest hij zijn meerdere erkennen in Damiano Cunego. Diezelfde Cunego won ook de laatste editie in 2007. Of het weer een Italiaan is die hem opvolgt, weten we morgen.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |