Verbaasd publiek bij olympische marathon

De ING Amsterdam Marathon van zondag staat in het teken van Unicef. (En is ook de laatste keer met ING als hoofdsponsor.) Een groot deel van de route is dezelfde als tijdens de Olympische Spelen van 1928. We gaan eens luisteren wat de toeschouwers er toen van vonden. In samenwerking met Sport & Strategie.

Omstanders vergapen zich aan de Finse loper Marttelin, met achter hem de Japanse Yamadi. Ze werden respectievelijk derde en vierde. 

Al ruim voor aanvang was het druk langs de weg. Er ontstond twijfel onder de aanwezigen of ze wel iets zouden zien. “Misschien hebben ze de weg wel precies andersom genomen. Dan staan we hier tot een uur of half zeven.”

“Van dat staan...daar word-je zeeziek van!” vond iemand anders.

“Nou-nou! Niet zo pessimistisch!”

Iedereen zweeg en staarde in de verte.

“Misschien houden ze hen wel in het stadion - een honderd keer de baan rond.”

“Straks zijn ze met z’n allen naar het Lunapark.”

“Of ze komen met een vliegmachine over, om ons uit te lachen.”

Maar na vijftig minuten was er gejuich: “Hoera, daar komen ze aan!”

Nogmaals Marttelin, maar dan in de Marathonpoort

“Zij komen in auto’s!” schreeuwde iemand. “Welnee”, zei een ander, “het is de opper van de marechaussees van Amstelveen.” Achter die opper zat een Japanner. Wie het precies was, ontging iedereen. De stoet rende voorbij, en voor deze toeschouwers was het voorbij.

In het Olympisch Stadion wachtte iedereen op de winnaar. Dat was de Algerijnse Fransman Boughèra El Ouafi. Drie kwartier later zei een toeschouwer: “Daar komt er nog één.” Het was de Deen Madsen, die als 58e de finish passeerde. De begeleidende agent keek daarop de toeschouwers aan en zei: “Het is uit.”

Het was een mooie dag geweest.

 Het publiek kijkt toe hoe twee lopers zich onderweg verfrissen

Atletiek

permalink | plaats reactie |

Reacties