Zoeken

Afgelopen zomer schitterde topsprinter Churandy Martina in Peking. Op 5 december, een dag waarop het gebruikelijk is mensen blij te maken met geschenken, hoort hij hoe het internationale sporttribunaal CAS zijn diskwalificatie op de 200 meter beoordeelt.

De hem ontnomen zilveren medaille heeft hij inmiddels teruggekregen van zijn sympathieke collega Shawn Crawford. Als hij ook formeel zijn medaille terugkrijgt is hij de tweede Olympische medaillewinnaar voor de Nederlandse Antillen, na de zilveren zeiler Jan Boersma. In hetzelfde jaar dat Boersma zijn medaille won, was er voor het eerst een Antilliaanse afvaardiging op de Winterspelen.

Cool Runnings

In 1988 waren er een hoop exotische deelnemers aan de Winterspelen, zoals bijvoorbeeld de excentrieke schansspringer Eddy the Eagle. Maar met name bij het bobsleeën was een aantal landen actief, dat zich voorheen nooit met wintersport had beziggehouden. Landen als Jamaica, Portugal, Mexico en de Maagdeneilanden namen deel met één of meerdere bobsleeteams. Prins Albert was één van de twee inzittenden van de bob van Monaco. De deelname van Jamaica diende als basis voor de zes jaar later gemaakte film Cool Runnings.

De ploeg van de Nederlandse Antillen deed mee aan twee onderdelen, de tweemansbob en het rodelen. De Antilliaanse vlag werd tijdens de opening gedragen door Bart Carpentier Alting. Niet zo gek, want behalve rodelaar en stuurman van de tweemansbob was de op de Antillen geboren inwoner van Wassenaar ook oprichter van de bob- en rodelbond van de eilandengroep, en bovendien Chef de Mission.

Wisselende prestaties

Het Antilliaanse rodelen verliep niet geheel volgens plan. Carpentier Alting wist slechts twee rodelaars achter zich te houden, een gecrashte en een gediskwalificeerde, en eindigde als zesendertigste. Hij was dan ook enigszins teleurgesteld. “Mijn opzet om als eerste van de tropische deelnemers te finishen is mislukt. Ik denk dat het mij niet alleen aan goed materiaal maar ook aan voldoende internationale ervaring ontbreekt.”

Tegelijkertijd keek hij vol verwachting uit naar het bobsleeën. “Op ons niveau is de overschakeling niet zo groot. Reken maar dat wij in de bobslee zeker de laatste plaats wel ontlopen.”

Carpentier Alting kreeg gelijk. Samen met remmer Bart Dreschsel zette hij een keurige prestatie neer door als negenentwintigste te eindigen. “We hebben het niet slecht gedaan. We hebben toch tien landen achter ons gehouden. Het had beter gekund. Een foutje in bocht acht in de eerste manche. Bij het rodelen maakte ik in dezelfde bocht ook een misser.”

Het vervolg

Het Antiliaanse team had de smaak wel te pakken, getuige de uitspraken van Carpentier Alting. “Ik heb het Olympisch Comité van de Antillen moeten beloven dat het geen eenmalige zaak was. We gaan door.” In 1992 was hij inderdaad weer van de partij. Samen met remmer Dudley den Dulk reikte hij in Albertville in de tweemansbob ditmaal tot de zevenendertigste plaats.

Helaas bleef het bij deze twee Olympische avonturen. Na 1992 is er geen Antilliaans team meer present geweest op de Winterspelen. Maar wellicht zal er in 2010 wel een team in Vancouver zijn. Naar verluidt is een aantal atleten inmiddels in voorbereiding. Of dit een succes zal worden, valt te betwijfelen, na het zien van onderstaand filmpje.