Ruud Gullit won de Gouden Bal dankzij oude regels

Vanavond wordt bekend dat Cristiano Ronaldo de winnaar is van de Gouden Bal van dit jaar. Op de erelijst staan Johan Cruijff en Marco van Basten, ieder drie keer, en ook Ruud Gullit. Met de huidige criteria zou de laatste nooit hebben gewonnen.

Ruud Gullit zelf, die de Gouden Bal aan ANC-leider Nelson Mandela overhandigt. ANP Fotoarchief

De verkiezing ‘Europees Voetballer van het Jaar’ gaat net zo lang mee als de Europa Cup. In 1956 werd hij voor de eerste keer gehouden door het toen al gezaghebbende weekblad France Football. Stanley Matthews won de eerste verkiezing en dat was meer een prijs voor zijn hele oeuvre. Daarna ging de Gouden Bal meestal naar spelers die een belangrijk toernooi hadden gewonnen of een unieke prestatie hadden geleverd.

De meeste voetbalsterren hebben de Gouden Bal eens gewonnen, maar toch ontbreken op de erelijst ook echte grote namen als Ferenc Puskas, Sandro Mazzola, Günter Netzer, Paolo Maldini, Eric Cantona en David Beckham. En natuurlijk Diego Maradona en Romario. Dat van die laatste twee is wel logisch, want tot 1995 was de verkiezing uitsluitend bestemd voor Europese voetballers. De redactie van France Football wijzigde de grondregels in dat jaar om de niet-Europese sterren, die wel op ons continent hun brood verdienden een kans te geven.

Dunne spoeling

De aanleiding was waarschijnlijk het feit dat de redactie spijt had dat in sommige jaren de Europese spoeling een beetje dun was. Eerder kwamen de Argentijnse sterren Di Stefano en Sivori wel in aanmerking voor de verkiezing omdat ze zich tot Spanjaard en Italiaan hadden genaturaliseerd. In 1994 kon het ontbreken van Romario op het stemformulier gemaskeerd worden met een goedmaker in de richting van Hristo Stojtskov. De Bulgaar van Barcelona was daarbij topscorer van het WK geworden, maar zag die prijs vooral als een compensatie voor het mislopen van de Gouden Bal in 1992.

In dat jaar was de verkiezing zinderend en zelfs op de redactie van de krant wist niemand zeker wie er zou winnen, totdat de coverfoto werd gemaakt. Van Basten won dankzij een spectaculaire inhaalrace, die waarschijnlijk door een uitzonderlijke campagne van Berlusconi’s mediabedrijf Mediaset in elkaar was getimmerd. De eigenaar van AC Milan was zo blij met deze overwinning dat hij hem tegen de regels zelf wereldkundig maakte. Tot woede van de heren in Parijs.

De journalist die naar Barcelona was afgereisd om Stojtskov te vertellen dat hij slechts tweede was geworden, liet de Bulgaar in tranen en vol woede achter. Stojtskov had de pech dat Van Basten eind november vier goals scoorde tegen IFK Göteborg (zijn laatste topprestatie als speler) en zodoende nog net voldoende stemmen van zwevende kiezers bemachtigde.

Het was waarschijnlijk een moeilijke dag voor Cruijff, die blij was voor zijn pupil Van Basten maar Stojtskov de prijs zeker gunde. Twee jaar later was de Bulgaar zeer blij, maar hij wist ook wel dat hij niet de beste voetballer van het jaar was.

Druppel

In 1994 was Romario de held van het jaar, maar geen jurylid kon op hem stemmen. Het concurrerende maandblad Onze-Mondial, dat vanaf 1976 een jaarlijkse verkiezing onder lezers houdt (Onze d’Or) haalde met een grootse tv-show wel Romario naar Parijs omdat alle in Europa actieve spelers in aanmerking voor die prijs kwamen. Dit was de druppel voor de redactie van France Football, die ook al moest concurreren met enkele jaren daarvoor ingestelde FIFA World Player of the Year-verkiezing onder bondscoaches.

Voetballers vinden die laatste prijs een beetje namaak en de Onze d’Or te onbeduidend. France Football veranderde de regels en binnen een jaar won George Weah de Gouden Bal, met een duidelijke voorsprong op Jürgen Klinsmann. Daarna zouden Ronaldo (2x), Rivaldo, Ronaldinho en Kaka deze onderscheiding krijgen. De redactie schonk in 1996 Maradona een Gouden Bal voor zijn hele loopbaan, maar de Argentijn ontbreekt natuurlijk wel op de erelijst.

Bij de 50e verjaardag werd de verkiezing gemondialiseerd, d.w.z. dat er nu niet alleen Europeanen mochten stemmen maar ook journalisten buiten Europa. Daarmee moet het woordje Europees definitief uit de onderscheiding worden geschrapt. De Gouden Bal is nu universeel en daarom gaat de strijd dit jaar tussen Cristiano Ronaldo en Lionel Messi.

Gelukkig dat de oude regels in de jaren tachtig van kracht waren. In 1986 had Maradona met de huidige regels in ieder geval gewonnen en in 1987 vast ook wel. In dat laatste jaar won Gullit, maar stond Maradona nog op eenzame hoogte en anders was de Algerijn Rabah Madjer in dat jaar alleen al vanwege zijn fameuze hakje in de EC-finale uitgeroepen.

Toch twijfelt niemand eraan dat Gullit wel degelijk thuishoort op deze prachtige erelijst, maar dat laatste kan eigenlijk niet beweerd worden van Igor Belanov, die winnaar in 1986.

Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties