Internationale sport gaat India redden

Maradona landde vrijdag in India en werd ook daar bewonderd: als laatste land ter wereld heeft India de bekende sporten omarmd. Volgens Simon Kuper is dat van levensgroot belang.

Het enige wat de meeste buitenlanders van Indiase sport weten, is dat er in het cricket sinds kort zoiets bestaat als de Indiase Premier League met blonde Amerikaanse cheerleaders. Uit het succes van de IPL zou je kun- nen opmaken dat cricket nog steeds de enige sport in India is. Dat is niet zo.

Net zoals de economie van India wordt geglobaliseerd, gebeurt dat ook met de sport. De opkomst van het voetbal, basketbal en andere sporten zou miljoenen levens kunnen redden in een land dat per hoofd van de bevolking het slechtst presteert in de geschiedenis van de sport.

Ooit was India best goed in voetbal. In 1950 werd het land uitgenodigd om op het WK in Brazilië te spelen. Maar toen de Indiërs hoorden dat ze niet op blote voeten mochten spelen, besloten ze thuis te blijven. Ondanks dat wonnen ze een jaar later goud op de eerste Aziatische Spelen in Delhi en werden ze in 1956 vierde op de Olympische Spelen van Melbourne.

Isolement

Maar tegen die tijd ging India zich afsluiten van de rest van de wereld. Dat mag dan zo zijn voordelen hebben, maar het zorgt er voor dat je slecht presteert in de sport. De Indiërs kregen maar zelden topvoetbal te zien, laat staan dat ze er aan meededen.

‘De slapende reus’, de standaard term voor het Indiase voetbal, is te beleefd. Op een zomeravond in 2001 bezocht het Indiase nationale team oost-Londen om zijn statische oude mannenvoetbal te spelen tegen Leyton Orient.

Orient scoorde eerst en de gelijkmaker werd net voor het einde van de wedstrijd gemaakt door een mollige Indiër genaamd IM Vijayan; hij werd bedolven onder een stapel teamgenoten alsof hij zojuist het WK had gewonnen.

In de tijd dat India in isolement leefde, ging het alleen met het cricket goed. Het nationale team werd een eenzame bron van Indiase eenheid. In 2004 werden de tien beste kijkcijfers op sportgebied allemaal gehaald bij cricketwedstrijden. Dat was een duidelijk teken van het Indiase isolement, aangezien in alle andere landen cricket het had moeten afleggen tegen andere opkomende sporten.

Toch is vreemd genoeg de komst van de IPL in het cricket een voorbode van de opkomst van het voetbal in India. Ten eerste is de naam IPL geïnspireerd op de Engelse Premier League. Ten tweede, en dat is iets wat niet veel mensen weten, wilde de oprichter van de IPL, Lalit Modi, eigenlijk een Indiase voetbalcompetitie starten. Takeo Hirata, een medewerker van Modi en de voormalig algemeen secretaris van de Japanse voetbalbond, vertelde me: ‘Lalit wilde in feite een bijdrage leveren aan het Indiase voetbal. Hij stelde me verdacht veel vragen over het Japanse voetbal.’

Maar na frustrerende onderhandelingen met de geldschieters van het Indiase voetbal, ging Modi toch maar voor het cricket.

Desondanks kreeg India vorig jaar de eerste nationale, professionele I-League. Ik moet toegeven dat de meeste teams in de twee traditionele voetbalbolwerken Calcutta en Goa spelen. Elders is er meestal niet veel publiek.

Arsenal en Chelsea

Maar er is ook nog het buitenlands voetbal. Veel van de 1,1 miljard inwoners van India kunnen tegenwoordig tot vervelens toe doorzeuren over Maradona. Peter Kenyon, de directeur van Chelsea, vertelde vorige maand op de International Football Arena conferentie in Zürich: ‘Ik ben het laatste jaar drie keer in India geweest en er zijn zichtbare verbeteringen in de voetbalmarkt waar te nemen.’

Alan Durante, voorzitter van Mahindra United uit Mumbai, onthulde op de conferentie: ‘Ik heb de afgelopen drie weken drie brieven van Chelsea gekregen met de uitnodiging om eens te komen praten.’ Arsenal was ook geïnteresseerd, vertelde hij. ‘We hebben nog nooit zoveel belangstelling gekregen van drie, vier Europese clubs tegelijk.’

De Amerikaanse National Basketball Association staat ook te springen. ‘Een plek als India betekent groei. Het land is nog lang niet verzadigd van sport’, zegt Heidi Ueberroth, directeur van de afdeling mondiale samenwerkingsverbanden en internationale zaken van de NBA. Zij zag een cricketwedstrijd van de IPL in Delhi en was verrast door ‘de vraag die door de IPL wordt gecreëerd naar andere takken van sport en vermaak’. Veel tv-kanalen en adverteerders die niet bij de IPL terecht konden, zoeken nu naar andere competities.

Dit is goed nieuws voor de minder bekende sporten. In Peking won India de eerste Olympische gouden medaille in een individuele sport, namelijk luchtgeweer schieten. Amit Bhatia, schoonzoon van staalmiljardair Lakshmi Mittal en vice-voorzitter van de voetbalclub Queens Park Rangers in Londen, vertelde aan de International Football Arena: ‘Zo’n zes, zeven jaar geleden hadden de schutters nog niet eens kogels om te kunnen schieten.’ Nu is Mittal sponsor van verschillende Indiase Olympische sporters.

Leven en dood

Omdat India nu welvarender is, kunnen er ook wereldwijde sportevenementen worden gehouden, zegt Amit Gupta, Zuid-Azië expert aan het Amerikaanse Air War College. In 2010 en 2011 zullen de Commonwealth Games, het WK cricket en een Formule 1-race in India worden gehouden.

Dit zijn zaken van leven en dood die veel belangrijker zijn dan terrorisme. India mag dan zwaar te kampen hebben met mondiaal terrorisme, het valt niet te ontkennen dat het ook zwaar te kampen heeft met overgewicht. ‘Maar heel weinig Indiërs doen aan sport’, zegt Gupta, en omdat de Indiërs rijker worden eten ze meer vet westers voedsel. Er zijn nu misschien wel zo’n 32 miljoen diabetici, van wie het grootste deel niet eens weet de ziekte te hebben. Voetbal en basketbal kunnen dus levens redden.

Sport en politiek

permalink | ga naar reacties |

Reacties