Een onopgelost Zwitsers mysterie

Hennie Kuiper won in 1981 de Ronde van Lombardije. Maar welke Zwitser werd er nu vierde, Erwin Lienhard of Jean-Marie Grezet? Met deze laatste was in de Ronde van Frankrijk van 1982 ook al iets bijzonders aan de hand.

Hoewel er grotere vraagstukken zijn op te lossen in de wereld, kunnen uitslagen die elkaar tegenspreken me als zelfbenoemd wielerstatisticus erg bezig houden. Net als de vele twijfelachtige anekdotes die telkens weer klakkeloos worden overgenomen, zonder dat er kritische vragen gesteld worden. De wielerhistorie staat er bol van. 

Zelfs de betrokkenen zelf als meest betrouwbare bron hoeven daarbij nog niet per se de waarheid te spreken. Het geheugen kan een mens in de steek laten. Of herinneringen worden in de loop der jaren bijgekleurd. Zo zullen we bijvoorbeeld wel nooit zeker weten of Federico Bahamontes in 1954 nu wel of niet een ijsje at op de top van de Col de la Romeyère. 

In 1981 won Hennie Kuiper de Ronde van Lombardije. De Zwitser Erwin Lienhard wordt in ‘De wielerklassiekers tot 2000’ opgevoerd als vierde in de uitslag. Fer Schroeders, de auteur van dit fraaie boekwerk, is niet over één nacht ijs is gegaan. Uit alle voetnoten blijkt dat hij zijn huiswerk nauwkeurig heeft gedaan. Maar volgens het al even betrouwbare memoire-du-cyclisme.net werd niet Lienhard, maar zijn ploeggenoot Jean-Marie Grezet dat jaar vierde in de Ronde van Lombardije. 

Van deze Grezet, die een keer tweede werd in Parijs - Nice, is me vooral bijgebleven dat hij pas op het allerlaatste moment verstek gaf voor de proloog van de Ronde van Frankrijk van 1982. Die vertrok dat jaar vanuit het Zwitserse Basel. Pas jaren later las ik de reden van zijn afhaken in een Tourdagboek van Peter Winnen, opgenomen in zijn veelgeprezen boek ‘Van Santander naar Santander’. 

“Basel-centrum, ruim twee uur geleden. Op het trottoir, voor de ingang van het hotel, zit een wielrenner … de jongen staat bekend als een jonge Zwitserse belofte. Moederziel allen zit hij daar. Zijn rug is gebogen. Hij huilt.” 

Terwijl Winnen zelf in blijde afwachting was van de gebeurtenissen, ‘als een communicant vlak voor zijn sacrament’, vroeg hij zich in zijn dagboek af wat de jonge renner daar zat te doen. Een dag later en twee bladzijden verder kende hij het antwoord op die vraag: 

“Het raadsel is opgelost. Volgens zijn ploegleider is het laatste woord daarover nog niet gevallen. Het begon met vage fysieke klachten … artsen verklaarden dat de jongen kerngezond was. Tenslotte kwam het hoge woord eruit: hij durfde de Tour niet in. Hij pakte zijn hebben en houden bij elkaar, posteerde zich buiten op straat, en wachtte tot zijn moeder hem kwam verlossen.” Aha, hier lijkt sprake van een typisch geval van faalangst. 

Grezet komt ook voor in de onthullingen van Willy Voet. Niet als een ordinaire pakker. Het tegenovergestelde blijkt juist het geval. De Zwitser liet zich bij Sem - de ploeg waar Voet in 1983 verzorger was - begeleiden door een osteopaat die niets moest hebben van medicamenten, laat staan van doping. De ongetwijfeld (hoog) gevoelige Grezet zal het niet gemakkelijk hebben gehad in de harde wielerwereld. Een wereld van eten of gegeten worden. Hij stopte in ieder geval al op zijn achtentwintigste. 

Misschien liet onze jonge renner eerder ook de Ronde van Lombardije liever aan zich voorbijgaan, en werd hij daarom op de valreep vervangen. Het komt vaker voor dat renners door wisselingen op het laatste moment onterecht in een uitslag voorkomen. Zo behaalde een bekende van me eens een mooie ereplaats in een amateurklassieker die hij nooit had gereden. Maar het gebeurt ook wel eens bij de profs. Gert-Jan Theunisse reed op dezelfde manier ooit een ‘spookuitslag’. 

Ook in een Belgisch jaaroverzicht over 1981 werd Grezet als vierde geklasseerd in de Ronde van Lombardije. Maar in het wedstrijdverslag wordt Lienhard dan weer genoemd als lid van een kopgroep waar ook Hennie Kuiper deel van uitmaakte, voordat hij aan zijn winnende solo begon. Mmm… daar worden we dus ook niet veel wijzer van. 

Wie dit kleine Zwitserse mysterie kan oplossen mag zich dan ook melden. De volgende keer: wie werd er dertiende in het Kampioenschap van Zürich van 1987?

Wielrennen

permalink | ga naar reacties |

Reacties