Een gouden jaar voor Feyenoord

In de columntwist De Klassieker is Feyenoorder Jurryt van de Vooren weer aan het woord. Voor hem mag 2008 in gouden cijfers worden bijgeschreven in het grote Feyenoord-boek.

Beste Menno,

Wat een eeuwfeest was dit! Na acht jaar begrijp ik eindelijk hoe de Ajax-supporters zich voelden aan het einde van 2000, toen jullie met veel plezier hadden gevierd dat jullie clubje honderd jaar bestond. Om een misplaatst gevoel van superioriteit wat zwaarder te benadrukken gingen jullie zelfs stropdassen dragen met daarop nummer 1.

Zoiets gebeurt bij Feyenoord nu door met gouden rugnummers te spelen - zondag weer. Want wat past er beter in dit mooie Feyenoord-jaar dan te spelen met rugnummers van goud? Vanaf 1 januari heeft Feyenoord tenslotte maar vijftien competitienederlagen geleden. Onze rugnummers dwingen zo diep respect af bij de tegenstanders, waardoor dit jaar een aaneenschakeling was van sportieve, commerciële en bestuurlijke hoogtepunten. Ik ben daarom blij dat 2008 een schrikkeljaar was, zodat ik een extra dag hebben kunnen genieten van al dit moois.

En als er al ergens eens iets misging, was dat gelukkig geen structureel probleem. Ons clubbestuur sleept ons overal doorheen: we zitten slechts in een tijdelijk sportief dipje. Braaf blijven en dan komt alles vanzelf wel goed. Als Onno Jacobs niet de financieel directeur van Feyenoord was geweest, maar minister van Financiën, had de wereld nu geen last gehad van de kredietcrisis. Gewoon verzwijgen en dan komt niemand erachter.

Niet serieus

Het kost me inderdaad veel moeite om serieus te blijven, maar waarom zou ik nog als de Feyenoord-supporters ook niet serieus worden genomen door hun eigen bestuur? Nota bene Peter R. de Vries slaat deze week de spijker op de kop in een gesprek met de Nieuwe Revu - maar dan voor Amsterdam. “Ik vind,” mopperde hij hardop, “dat de achterban een aantal jaren enigszins bedrogen en voorgelogen is door Ajax.” En: “Neem ons eens serieus daar op de tribune, we zijn niet achterlijk!”

Nee maar, Menno! Ook dat gevoel herken ik, net als de frustraties aan het einde van een eeuwfeest. Als het zo doorgaat, gaan we bijna op elkaar lijken. Bijna dus, want wat Ajax verloor op de beurs (veertig miljoen euro in 2008!) verloor Feyenoord op het veld. Zo hebben we weinig plezier gehad van onze clubs, maar vooral van elkaar.

De grap van Cruijff

Vooral van de grap van Zijne Koninklijke Cruijffheid heb ik bijzonder genoten. Iedereen liep er met open ogen in toen hij in februari aankondigde terug te keren bij Ajax. Wat de nieuwe gouden eeuw moest worden, bleek snel daarna de kortste comeback uit de Nederlandse sportgeschiedenis. Cruijff zorgde daarmee voor het absolute hoogtepunt van dit gouden voetbaljaar – natuurlijk buiten de prestaties om van ons eigen Feyenoord.

Nog maar een paar jaar wachten en dan kunnen met 80.000 mensen tegelijk hiervan genieten in het nieuwe stadion. De naam van Feyenoord komt dan toch zeker wel in een enorme gouden letters boven de hoofdingang te staan?

Ook voor jou een gouden jaar!

Jurryt

De Klassieker · Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties