Het langste boksgevecht ooit: Jeannette vs. McVea

Exact honderd jaar geleden vond in Parijs een bokswedstrijd plaats tussen Joe Jeannette en Sam McVea. Het werd de langste partij uit de geschiedenis.

Door André Stuyfesant / Stuyfssportverhalen

Verontwaardigd? Eerder razend. Sportjournalist Leo Lauer wist het namelijk héél zeker! Dat gevecht was doorgestoken kaart, zo ‘rammelde’ hij op zijn Remmington-tikmachine, waar bijkans rook uitkwam.

Honderd jaar later dampt woede en verontwaardiging nog uit de regels en kolommen van de Revue der Sporten- hét sportmagazine van begin twintigste eeuw. Lauer, journalist van dit ‘eene Rijkelijk geïllustreerde Sportblad’, was speciaal naar Parijs afgereisd voor het ‘gevecht van de eeuw’. Want op 20 februari 1909, in de grote zaal van het Cirque de Paris, ontmoette Joe Jeannette en Sam McVea elkaar voor een gevecht over dertig ronden. Twee zwarte boksers uit de Verenigde Staten: een unicum en heel boksminnend Europa stond daarom op zijn kop.

‘Gestampte pot’

Het was koud en guur in Parijs. De paardentram kwam ratelend voorbij. Koetsen reden af en aan. Gaslantaarns verlichtten trottoirs, die overvol waren. En de grote zaal van het Cirque de Paris liep helemaal vol.

En niet met jongens van de ‘gestampte pot’ maar met heren van stand, die, volgens Lauer, gekleed waren in eving-dress. Ze zagen een gevecht waarin Sam McVea, 92 kilo, de eerste twintig ronden de sterkste was. Maar in de laatste tien ronden begon Jeannette warm te draaien. De gele neger’, schreef Lauer, nog ontwetend van het fenomeen ‘Meldpunt tegen Discriminatie’, ‘kwam sterk terug’. Jeannette 86 kilo, deelde tien ronden lang ‘leelijke opstoppers’ uit, waarbij ‘McVea dronken op zijn benen stond te zwaaien en aan alles wat hij kon grijpen zich vastgreep’.

Als na de dertigste ronde de gong niet had geklonken, zou Jeannette ‘Sam leelijk toegetakeld hebben’, schreef de sportreporter. Voor het publiek stond het vast: Jeannette was de overwinnaar. Maar ringrechter Hull dacht daar anders over en verklaarde het gevecht onbeslist!

Dát pikte de zaal niet. Lauer ook niet: ‘Het publiek maakte van hun programma’s proppen’, schreef hij in zijn Revue, die voor drie stuivers bij de kiosk verkrijgbaar was. ‘En gooiden die in de ring. Schelden, schreeuwen, gooien, niets hielp.’

Lauer had zo zijn donkerbruine vermoedens… ‘Nu hebben de organisatoren nog eens de gelegenheid ’n match te annonceeren om veel geld te verdienen’, voorspelde hij. Een revanche dus. En die kwam.

Revanche met historische lading

Want het werd een historisch gevecht! Op 17 april van dat jaar stonden, beiden zwaargewichten, in het Cirque de Paris, weer tegen over elkaar. Het werd een gevecht dat de boksgeschiedenis inging als de langste partij van de twintigste eeuw. Want pas drieënhalf uur later en negenenveertig ronden verder werd Jeannette door een technisch knock out tot winnaar uitgeroepen.

Toch was het McVea, geboren in 1884, die aanvankelijk het gevecht beheerste. De eerste achttien ronden waren voor hem. Ronden waarin McVea zijn tegenstander liefst 27 keer vol wist te raken. Jeannette, die in 1879 in het New Yorkse Hoboken het levenslicht zag, was echter zo’n bokser die beschikte over een hard granieten kop. Hoe hard de klappen van McVea aankwamen, Joe bleef gewoon staan - 49 ronden lang. En na die ronde bleek McVea uitgeput te zijn en kwam hij zijn hoek niet meer uit: Jeannette werd tot winnaar uitgeroepen.

Dat Joe niet gewonnen had van een ‘opgewarmd lijk’ wordt door koele cijfers weersproken. McVea, gestorven in 1921, stond 96 keer in de ring. Hij won 65 partijen, waarvan 47 door knock out.

En dan zijn er ook nog van die dingen die gewoon niet uit te leggen zijn. Terwijl het begrip ‘filmcamera’ in die dagen vrijwel onbekend was, bestaat er van dat bewuste gevecht een ‘vlekkerig’ en klein filmpje, dat op You Tube te zien is.

Nadat Jeannette, die in zijn vijftienjarige carrière nooit voor een wereldtitel heeft gevochten, op veertigjarige leeftijd stopte, kon hij terug kijken op een uiterst geslaagde carrière. De zoon van een New Yorkse smid had 160 partijen in zijn vuisten zitten! Hij werd 106 keer tot winnaar uitgeroepen, waarbij hij 68 keer het licht bij zijn tegenstander uit zag gaan. Palmares die op zijn waarde werden ingeschat: in 1998 werd Joe, postuum, opgenomen in de International Boxing Hall of Fame.

De handen van Jeannette bleken niet alleen van staal te zijn, maar er zat ook geen gat in. Na zijn boksloopbaan investeerde hij zijn duur verdiende centjes in een sportschool, een garage, en een taxibedrijf. Joe, die in 1958 overleed, is nog steeds niet vergeten: sinds zijn hemelvaart kent Hoboken de Jeannette Street vernoemd naar de prijsvechter die het langste gevecht ooit, op zijn naam schreef...

Kijk maar:

Boksen

permalink | ga naar reacties |

Reacties