De Nederlandse atletieksuccessen in Turijn

‘Nederland heeft in Turijn op ondubbelzinnige wijze bewezen, dat het op athletiekgebied in de rij der naties een vooraanstaande plaats inneemt.’ Dat schreef dagblad Het Vaderland na de sensationele successen op het EK van 1934.

Huldiging in het Olympisch Stadion Amsterdam van de Nederlandse atletiekploeg van 1934.

In september 1934 - bijna 75 jaar geleden - was Turijn de gaststad van het eerste EK Atletiek uit de geschiedenis. Na het WK Voetbal in de zomer van 1934 was het fascistische Italië van Mussolini voor de tweede maal in korte tijd organisator van een internationaal sportevenement. De manier waarop de fascistische leider deze sportgebeurtenissen gebruikte voor propaganda was voor de nationaal-socialisten een belangrijke inspiratiebron voor de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn.

Op 7, 8 en 9 september was Turijn het Europese centrum van de atletieksport. De Nederlanders hadden het moeilijk met de hitte. Alleen sprinter Chris Berger was hiervan niet onder de indruk: “Ik kan goed tegen warmte, die is voor mij dus geen maatstaf.”

In dat lange atletiekweekend boekte de kleine Nederlandse ploeg sensationele successen. Berger won zowel de 100 als 200 meter en ook hink-stap-springer Wim Peters greep een Europese titel. ‘De resultaten voor Nederland zijn bijzonder goed,’ constateerde Het Vaderland op 12 september 1934. ‘Drie eerste prijzen, terwijl het organiseerende Italië, dat dus onder de meest gunstige omstandigheden verkeerde, slechts één titel won.’

Chris Berger maakt notities

Toch was niet alles even goed gegaan, oordeelde dezelfde verslaggever: ‘Als er dan toch aanmerkingen gemaakt moeten worden, welnu het zou én voor de buitenlandsche pers én voor de athleten een vreugde geweest zijn als de omroepdienst niet uitsluitend in de schoonklinkende Italiaansche taal had gefunctioneerd.’

Een klinkenden zoen

Op 11 september keerden de Nederlandse atleten onder grote belangstelling terug in Amsterdam. Een verslaggever van het Rotterdamsch Nieuwsblad was erbij toen de trein arriveerder: ‘Chris Berger was een der eersten die uitstapte. Hij werd door een klinkenden zoen van zijn moeder verwelkomd.’ Een dag erna was er een huldiging in het Olympisch Stadion.

Turijn 1934 was één van de beste prestaties van de Nederlandse mannenatletiek. Helaas bleek Berger niet in staat zijn successen te evenaren op de Olympische Spelen van 1936, mede omdat hij ook actief was als wielrenner en voetballer. De gouden EK-medailles liet hij omsmelten tot een gouden ring, die nog steeds wordt gedragen door Elles Berger, zijn dochter.

Atletiek

permalink | ga naar reacties |

Reacties