Zoeken

Een jaar geleden was de wereld nog anders. Op banken kon je nog bouwen en IJsland stond boven aan de human development index van de Verenigde Naties. In de sport begonnen de arme landen, die toen nog ‘opkomende markten’ heetten, grote wereldwijde evenementen te organiseren. China, India, Rusland en zelfs het piepkleine Caribische eiland Antigua gingen een organiserende rol spelen.

Dat is verleden tijd. De mannen die op gemotoriseerde riksja’s het cricketteam van Lahore dinsdag in een hinderlaag lokten, vermoordden niet alleen zeven mensen maar draaiden ook de klok terug naar de tijd waarin alle belangrijke sportgebeurtenissen werden gehouden in blanke, westerse landen. Dit verhaal draait om terroristen, Sir Allen Stanford en het Midden-Oosten-conflict.

Eindeloze olierijkdom

Nog maar afgelopen mei zoefde ik door het Domodedovo vliegveld in Moskou; ik was in de stad om de door de Russen zo briljant georganiseerde finale van de Champions League te zien.

Andere Russen gaven delen van de eindeloze olierijkdom aan grote ijshockeyspelers. Er waren sterspelers die weggingen bij de North America’s National Hockey League om bij de nieuwe Kontinental Hockey League in Rusland te gaan spelen. Het eerste cricketseizoen van de Indian Premier League, inclusief buitenlandse sterspelers, liep op z’n eind.

De kleurrijke financier Sir Allen Stanford had plannen voor een cricketwedstrijd tussen Engeland en een Caribisch team, te houden in zijn persoonlijke speeltuin Antigua, met een geldprijs voor de winnaar van 20 miljoen dollar. Peking was druk bezig met het opruimen van de smog en de dissidenten om klaar te zijn voor de Olympische Spelen. Dubai, het land met de meeste ambities om in de toekomst sportevenementen te gaan organiseren, ging een speciale ‘Sports City’ bouwen met het oog op de Olympische Spelen, later.

Kort gezegd, de sport begaf zich op terreinen waar men nog nooit geweest was. Achter deze trend zat dezelfde honger naar risico die ook de investeerders naar de opkomende markten lokte. Het is geen toeval dat de effectenbeurs in Rusland twee dagen voor de finale van de Champions League in Moskou, op het hoogste punt in de geschiedenis kwam te staan.

Die honger naar het nemen van risico’s verdween op 15 september als sneeuw voor de zon; net als Lehman Brothers trouwens.

De investeerders wisten niet hoe snel ze de opkomende markten achter zich moesten laten – de waarde van de Russische effecten is bijna met 80 procent gedaald ten opzichte van het hoogtepunt – maar de landen die sportevenementen zouden organiseren zijn er het slechtst van afgekomen.

Pakistan is wel het treurigste voorbeeld. De schutters hebben het land iedere kans op het mede organiseren van het volgende cricket-WK ontnomen. Alhoewel, de drie andere kandidaten – India, Bangladesh en Sri Lanka – hebben ook te lijden onder gewelddadigheden. Het Engelse team verliet India afgelopen november voor korte tijd na het bloedbad dat de terroristen in Mumbai hadden aangericht. En nu heeft de minister van Binnenlandse Zaken van India de IPL gevraagd hun tweede seizoen uit te stellen omdat anders de verkiezingen in de knel komen. De crickettour van Pakistan door Bangladesh gaat niet door na de opstand van grenswachters in Dhaka, afgelopen week.

Onnodig hoge salarissen

Buiten het zuiden van Azië is het grootste probleem voor de nieuwe gastlanden in de sport hun armoede. Nu Sir Allen van fraude is beschuldigd, kan hij zich waarschijnlijk geen extravagante cricketspektakels in het Caribische gebied permitteren.

De Russische Koninental Hockey League verkeert in financiële problemen en verzet zich tegen wat zij noemen de ‘onnodig hoge salarissen’.

Oekraïne, dat samen met Polen het EK van 2012 zou organiseren, moet misschien voor de eer bedanken. Het land had al problemen met de bouw van stadions voor de munteenheid zijn waarde verloor. ‘We zijn bang voor bepaalde dingen,’ moet Michel Platini, de voorzitter van de Europese voetbalorganisatie UEFA, toegeven. ‘Als het belangrijkste stadion in Kiev niet gebouwd wordt, gaan we niet naar Oekraïne.’

Politieke denkbeelden

De voetbalautoriteiten moeten hun buik wel vol hebben van al die ‘opkomende’ gastlanden. Het plannen van het WK volgend jaar in Zuid-Afrika is zeer moeizaam geweest. Het WK van 2014 in Brazilië belooft nog moeizamer te worden. Dat voorspelt niet veel goeds voor het Indonesische bidom het WK van 2018 te organiseren.

Voor Dubai is geld maar een deel van het probleem. Het is net zo kwalijk dat er in Dubai andere politieke denkbeelden leven dan in de blanke westerse landen. Afgelopen maand mocht de Israëlische tennisster Shahar Peer het land niet in om een toernooi te spelen. De vrouwentour was hier zo kwaad over dat ze dreigden Dubai van het programma te schrappen. ‘Er bestaat ernstige twijfel over het voortbestaan van dit toernooi’, zei Larry Scott, de hoogste baas van de Sony Ericsson WTA tour.

De moordenaars op het verkeersplein in Lahore hebben dus toch wat bereikt. Zij hebben een klein steentje bijgedragen om de oude koloniale verhoudingen in de sport weer te herstellen.