Zoeken

Toen ik in 2002 en 2006 Auckland bezocht vertoefde ik voornamelijk in Brownsbay, een suburb op de North Shore. Ik was blij dat Marco Kleinneijenhuis, mijn zwager bij wie we op bezoek waren, in zijn eerste jaar Down Under direct een club had gevonden in de iets zuidelijker gelegen wijk Takapuna.

Tijdens mijn verblijf in Auckland kon ik me aansluiten bij dat team en wekelijks een wedstrijd spelen, met collega's van Marco. In de pauze van hun werk kon ik op donderdag aan hun trainingen meedoen, in de schaduw van het North Harbour Stadium. Op deze manier ontdekte ik iets van het Nieuw-Zeelandse voetbal.

Het team van Takapuna, met hond. Hurkend met bal: Marco.

Marco weet er meer van: 'In NZ is voetbal voor de kleintjes en ouderen. Rugby is de mannensport. Zeilen en roeien zijn groot, evenals alle out-doors sporten. Inmiddels groeit ook het wielrennen.'

Hier beelden van een jeugdwedstrijd bij Takapuna, in slow-motion:

'In 1980 heeft Taka nog in de National League gespeeld, wat toen de hoogste competitie in NZ was. Ze zijn er het volgende jaar alweer uitgegooid, maar die ouwtjes die toen speelden, zitten nu nog in mijn summer 7’s competitie.'

Deze competitie van zeven tegen zeven op een half veld wordt gespeeld op kurkdroge gazons in woonwijken. Vaak ontbreken kleedkamers en kantine. Je kleedt je thuis om, rijdt naar het veldje, zet je auto op de parkeerplaats en stapt zo het veld op. Het team bestaat voornamelijk uit emigranten uit Europese landen als Engeland, Nederland en Servië, twee broers uit Zuid-Afrika en een paar Kiwi's van geboorte.

Marco vertelt verder: 'De NZ football Championship begon in 2004 en alleen regionale franchise teams mochten mee doen. Niet meer de oude traditionele clubs zoals Taka.'

'In het succesvolle seizoen 1980/81 heeft Takapuna ook nog de halve finales van de Chatham Cup gehaald, wat toen de FA Cup van Nieuw Zeeland was. Het waren allemaal amateurs toen. The Chatham cup wordt nog steeds gespeeld door de hoogste amateurs.'

Een paar beelden uit de finale van 2007:

'De professionele Nieuw-Zeelandse club Wellington Phoenix komt uit in the A League, in Australië. Maar in Auckland heeft niemand echt interesse voor die club. In NZ is voetbal nog echt voor amateurs. Een groot verschil met Europa. Het is erg gemoedelijk op de velden en agressie wordt niet getolereerd. Ook hebben we nog steeds echte scheidsrechters die wedstrijden op het laagste niveau fluiten, waar ik in zit. Dat was in Amsterdam wel anders.'

Marco speelt in de winter (juni, juli, augustus) in een team dat in de categorie 'over 40 jaar' valt. 'Dat team is niet best. De bal afspelen is vaak al te moeilijk voor mijn medespelers, maar ja ik blijf er fit bij, want ik moet de bal komen halen.'

Marco aan de bal voor het clubhuis van Takapuna.

Een paar maanden geleden heeft Nieuw-Zeeland het wereldkampioenschap voor meisjes onder 16 georganiseerd. Marco bezocht met zijn dochtertje Alex de openingswedstrijd tussen Nieuw-Zeeland en Canada. Noord-Korea heeft het toernooi uiteindelijk gewonnen. Marco: 'De Nieuw-Zeelandse meisjes zijn behoorlijk goed.'

In het senioren All Whites Damesteam speelt Marlies Oostdam, waar ik al eerder over schreef.

Het meest succesvolle mannenteam nam in 1982 in Spanje deel aan de eindronde van het WK. Dat is het hoogste wat ooit behaald is. Alle drie de groepswedstrijden, tegen Schotland, Brazilië en de Sovjet-Unie, gingen verloren.

De bekendste speler uit NieuwZeeland die in Europa ook doorbrak was Wynton Rufer. Hij was in 1982 nog jong. Inmiddels loopt hij tegen de vijftig, maar een bal hooghouden kan hij nog altijd:

Hoe kom je er?

Vliegen naar Nieuw-Zeeland doe je via Azië. De luchtvaartmaatschappijen Cathy Pacific (Hong Kong), Eva Air (Taiwan) en Singalore Airlines vliegen met een tussenstop naar Auckland.

Het is ongeveer twee keer 11 uur vliegen en op de heenweg is het aan te raden in de buurt van het vliegveld een hotel te boeken waar je een paar uurtjes kunt slapen.

Wat is er te doen?

Nieuw-Zeeland lijkt synoniem te zijn voor avontuur. Wanneer je echter op familiebezoek bent en met een jong kind op pad gaat tref je vooral aangeharkte natuur, met mooie paden, richtingaanwijzers en borden waarop van alles te lezen staat over de vegetatie. Ga kijken naar de Kauri-bomen, de dikste bomen van het land, naar de dolfijnen in The Bay of Islands, naar de zwavelmoerassen van Rotorua, en als je wat ruigers wilt naar de decors van Lord of the Rings op het Zuider Eiland.

Brownsbay ligt op de North Shore. Het is een uitgestrekte buitenwijk met voornamelijk bungalows. Naar het centrum van Auckland is het al snel een minuut of veertig rijden. Daar zijn het vooral de Aziaten die het straatbeeld bepalen. In Brownsbay zijn de blanke emigranten dominant.

Wil je zien hoe Brownsbay eruit ziet? Google Maps biedt een streetview kijkje.

Ook vond ik een filmpje geschoten vanuit een auto die een prima beeld geven van hoe Brownsbay eruit ziet:

Auckland is omgeven door zee, strand is altijd dichtbij. Hier beelden van het strand van Takapuna, met op de achtergrond Rangitoto, een eiland met een vulkaan erop die de kustlijn Auckland bepaalt.

Overnachten

Ik had het geluk bij Marco te kunnen overnachten, maar doorgaans is het vinden van een slapplek in Nieuw-Zeeland geen probleem. Op de meest fantastische locaties zijn huisjes of cabines te huur. Bed and Breakfast is ook een goede optie, als je van contact met de locals houdt.

Eten en drinken

Op de hoek van Anzac Road en de boulevard van Brownsbay zit een prima Engelse Pub, met uitzicht op zee. Dat was onze favoriete plek voor koud tapbier in de schaduw.

Voetbal

permalink | ga naar reacties |