Het verdriet van Mevrouw Judo

Vrouwenjudo was een sport die er heel lang niet toe deed. Tot Ingrid Berghmans in 1980 in New York voor het eerst wereldkampioene werd. Berghmans was negentien, droeg haar kapsel als een punkster en had talent te koop. Vanavond in 'Belga Sport' een portret van Mevrouw Judo.

Vanaf het eerste beeld is het duidelijk: de Limburgse is een ster in de knop. Onder de hoede van Jean-Marie Dedecker, dan nog een onbekende bankdirecteur uit Nieuwpoort, groeit Berghmans uit tot dé judoka van de jaren tachtig.

‘Ingrid was een diva, je wilde judoën zoals haar’, zegt Irene de Kok, de voornaamste concurrente van Berghmans. Zes wereldtitels, zeven Europese titels en een gouden medaille op de Olympische Spelen van Seoel: Berghmans’ palmares is imposant. Als ze in 1991 - bekaf en toe aan een nieuw leven - de competitie de rug toekeert, is al duidelijk dat Berghmans dé Belgische sportvrouw van de 20ste eeuw is.

Berghmans probeert daarop als judocoach aan de slag te gaan, maar volgt uiteindelijk haar man, ex-judoka Marc Vallot, naar Luik. Samen bouwen ze een zaak op en er komen kinderen, maar een sprookjeshuwelijk is het niet. Als de scheiding nakend is, sterft Vallot aan een hartstilstand. Berghmans, altijd een volmaakte combinatie van bekoring en taaiheid, staat plots helemaal alleen.

‘Belga Sport’ kijkt in deze vijfde aflevering in de ziel van de grootste Belgische judoka, de eeuwig onklopbaar gewaande Mevrouw Judo.

Canvas, 30 maart
21:10 - 22:05 uur

Judo · Sport in beeld

permalink | ga naar reacties |

Reacties