Zoeken

Wat krijgen we nu? Twaalf doelpunten voor Ajax en Feyenoord op één dag! We lijken wel opgestaan uit de dood, waarmee we overigens niet de eersten zijn die hiervoor Eerste Paasdag hebben uitgekozen. Toch heb ik de afgelopen jaren net iets teveel meegemaakt om dit succesje niet meteen te beschouwen als een nieuw begin.

Fuck Volendam

Want helaas weet ik sinds vorig weekend ook wat het beruchte Volendam-trauma inhoudt – net als Ajax, dus. En dan heb ik het niet alleen maar over die teringmuziek uit dat rotdorp - dat begrijp je wel. Maar ik zie wel degelijk licht aan het einde van de tunnel, of, om het op zijn paasbest te zeggen: na de kruisiging van Feyenoord dit seizoen keert het leven heel langzaam terug. En dat allemaal dankzij de jeugd.

De jongeren moeten tenslotte altijd het voorbeeld geven, zoals Ajax deze week zich ook realiseerde. Rik van den Boog zei bijvoorbeeld dat Ajax zich meer op de eigen kweek gaat richten, in plaats van de miljoenen per tiental in de provincie te dumpen. “We zullen eerst in onze eigen jeugd kijken, pas daarna bij andere clubs.”

8-2

Veel belangrijker vind ik natuurlijk wat er bij mijn club gebeurt. Gelukzalig werd ik van het bericht dat Jong Feyenoord afgelopen week Jong RBC Roosendaal heeft opgerold. Het gaat me hier niet om die overwinning, want het is en blijft natuurlijk wel RBC. Het is vooral de uitslag zelf: 8-2!

Dat een elftal van Feyenoord eindelijk weer eens het lef heeft om met deze cijfers te winnen! Het is een wederopstanding na die traumatische dag van meer dan 25 jaar geleden, van die ene keer dat Johan Cruijff in Feyenoord-shirt meedeed tegen Ajax en meteen met 8-2 verloor. Het was 18 september 1983 en ik wilde me daarna een week opsluiten om de Ajax-fans op mijn middelbare school te ontlopen, maar dat stonden mijn ouders helaas niet toe.

Misschien heb je het nooit geweten, Menno, maar veel Feyenoorders worden ter plekke ziek als ze de cijfercombinatie 8 en 2 horen – vooral de 35-plussers dan. Er gaat zelfs een verhaal dat een elftal met Feyenoord-supporters vlak voor het einde met 8-2 voorstond. Om te voorkomen dat die ellendige uitslag in de boeken zou komen, werd er bewust een eigen doelpunt gemaakt. Liever met 8-3 winnen dan die verwijzing te maken naar 18 september 1983.

Vier keer 8-2

Tot deze week, met dank aan Jong Feyenoord en Jong RBC! Winnen met 8-2 is dus toch mooi, weten we eindelijk weer. Feyenoord is verlost van zijn grootste trauma, van een kwart eeuw aan negatieve energie. Aan het staartje van de competitie kunnen we er alleen maar ons voordeel mee doen.

Nog even twaalf punten pakken in vier wedstrijden en dan spelen we aan het einde van dit rampjaar toch nog play-offs. Wat mij betreft winnen we ze allemaal met 8-2.

Tot op de Coolsingel!

Jurryt

De Klassieker · Voetbal

permalink | ga naar reacties |