De macht van Michel Platini wordt overschat

UEFA-voorzitter Michel Platini is volgens Simon Kuper de voornaamste vijand van het Engelse voetbal. Zijn plannen krijgen teveel aandacht in de media.

Als je even wilt vergeten dat Engeland eigenlijk alleen maar de helft van een grijs eiland is waar de huizenmarkt in elkaar aan het storten is, moet je naar het voetbal kijken. Deze week zullen de Engelse clubs proberen om drie halve finalisten in de Champions League te leveren. Misschien hebben ze nergens anders meer wat te vertellen, maar in het voetbal zijn ze nog steeds de baas.

Maar, zoals er in het volkslied al gewaarschuwd wordt, ’s lands vijanden beramen altijd ‘schurkenstreken’. Het kan niet anders dan dat de voornaamste vijand in de gedachte van de Engelsen een langharige Fransman is: Michel Platini, de voorzitter van de Europese voetbalorganisatie UEFA.

Platini staat voor de antiglobalisering in het voetbal. De Engelse clubs, die het moeten hebben van buitenlands kapitaal en buitenlandse spelers, zijn het vleesgeworden wereldwijde kapitalisme. En daarom doen de Engelse media altijd verslag van Platini’s laatste anti-Engelse trucs: hij wil het kopen van jonge buitenlanders verbieden! Hij wil belasting heffen op de transfers van de clubs, hun salarissen aan banden leggen, het de sjeiks en Russische oligarchen die het Engelse voetbal financieren, moeilijk maken!

Platini’s maatje Sepp Blatter, hoofd van de wereldwijde voetbalorganisatie FIFA, wil maar vijf buitenlandse spelers per team gaan toestaan! Dat zou Engelands positie onderuithalen.

In feite overdrijven mensen die dit zeggen de macht van Platini. De meeste van zijn plannen en die van Blatter zullen nooit gerealiseerd worden. De plannen die het wel halen zullen de Engelsen nauwelijks schade toebrengen en misschien zelfs wel positief voor ze uitwerken. Hieronder volgt een nuchter overzicht van de veranderingen die het voetbal misschien in de toekomst ondergaat:

De 6+5-regel. De FIFA wil dat iedere club een maximum van vijf buitenlandse spelers opstelt, naast zes uit eigen land. Maar zelfs Platini weet heus wel dat 6+5 nooit zal worden uitgevoerd omdat die de Europese wet overtreedt: het recht om overal te werken. Je kunt eenvoudigweg een Franse voetballer niet verbieden om in Engeland te werken. De Europese Commissie moet ook niets hebben van Platini’s voorstel om internationale transfers van jongens onder de achttien te verbieden.

Plafond aan de salarissen. Platini wil een halt toeroepen aan clubs die meer dan de helft van hun inkomsten aan salarissen besteden. Het zou logisch zijn als de club-eigenaren stonden te trappelen om hun kosten naar beneden te brengen. Vreemd genoeg heeft de European Club Association echter een salarisplafond verworpen. Bovendien geeft de UEFA toe dat de maatregel ‘enorm moeilijk te handhaven’ zou zijn. Daar komt trouwens nog bij dat het in het voordeel van de Engelse clubs zou zijn, omdat zij de hoogste inkomsten hebben.

‘Luxe belasting’ op salarissen en transferbedragen. Platini heeft kort geleden UEFA-officials naar de VS gestuurd om te onderzoeken hoe de Amerikaanse sport erin slaagt de inkomsten zo eerlijk te verdelen. De officials kwamen thuis met stapels documenten en nivellerende ideeën als de ‘luxe belasting’; maar ze hadden ook begrepen dat wat in Amerika werkt, in Europa een stuk lastiger kan blijken te zijn. Tenslotte zijn de VS één land en zijn de sportclubs er afdelingen van de bond. Dat maakt het opleggen van nieuwe regels een stuk makkelijker.

Europa daarentegen valt uiteen in allemaal landen; landen die machtige voetbalclubs hebben die maar al te graag irritante regelneefjes op hun nummer zetten. Zo’n belasting zou een nachtmerrie zijn om uit te voeren, want sommige clubs zijn niet zo eerlijk over hun salarissen en transferbedragen. De UEFA hecht dus niet zoveel belang aan zo’n belasting.

Een limiet aan het aantal spelers. Elke club, hoe rijk ook, zou dan maar zo’n 25 profspelers in dienst mogen hebben (Liverpool heeft er nu 62). Zo’n limiet zou werkelijkheid kunnen worden. Maar het zou nauwelijks een probleem zijn voor de Engelse clubs. Nu kunnen ze ook maar 25 spelers laten registreren voor de Champions League en toch overheersen ze die competitie.

Strenger licentiesysteem. Dit komt er waarschijnlijk wel door. Clubs die in de Europese competities spelen moeten dan beter de boeken bijhouden en de salarissen en transferbedragen meteen uitkeren. Maar zulke maatregelen zouden kwalijk zijn voor bepaalde zwakke clubs op het vasteland, niet voor de Engelse clubs, die meestal op tijd betalen.

Platini beseft zelf ook wel hoe machteloos hij is. In september vertelde hij me: ‘De Engelse televisierechten zijn erg, erg, erg, erg, erg belangrijk en dus is de Engelse competitie de rijkste en gaan de spelers daar naartoe. Hoe kun je dat rechttrekken?’ Hij dacht er even over na en gaf toen toe: ‘Wettelijk is dat onmogelijk. Financieel is dat ook onmogelijk.’

Toch blijven de media zijn onmogelijke dromen brengen alsof het plannen zijn die elk moment kunnen worden uitgevoerd. De reden is de voorkeur voor actie die in de journalistiek heerst. Dingen die toch niet gebeuren zijn saai en daar bericht je niet over. Het is leuker om te doen alsof ze wel kunnen gebeuren.

De Engelse heerschappij over het voetbal zal ooit verdwijnen. Maar dat einde zal komen door iets nieuws, dat we nu nog niet kunnen voorzien, en niet door de een of andere pietluttige regelneef.

Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties