Zoeken

Dit staat in Meer dan een spel van Chuck Korr en Marvin Close:

''De aanvoerder van de Rangers was Jacob Zuma, een geharde, no-nonsense activist van het ANC. Op het voetbalveld was hij even nietsontziend als in de politieke arena. Als zoon van een politieman die overleed toen hij nog een kind was, raakte Zuma al op jonge leeftijd betrokken in de politiek. Hij was zeventien toen hij zich in 1959 aansloot bij het anc. Drie jalater was hij een toegewijd en actief lid van de militaire vleugel.

Een jaar daarna werd hij gearresteerd, samen met vijfenveertig andere jonge rekruten, tijdens hun opleiding in Transvaal. Hij werd beschuldigd van samenzwering tegen de regering en veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf, uit te dienen op Robbeneiland. Inmiddels, veertig jaar later, is Jacob Zuma voorzitter van het anc.

Uit ervaring wist Lizo dat hij op zijn hoede moest zijn, want Zuma was bij hoekschoppen en standaardsituaties altijd levensgevaarlijk in het strafschopgebied. Hij was een harde voetballer en speelde meestal als rechtsback of centrale verdediger. De Rangers waren een gedisciplineerd elftal dat zich niet zomaar van de mat liet spelen.

Voordat hij het veld opstapte, liet Lizo het tafereel even op zich inwerken. Zijn ploeggenoten renden het fraaie grasveld op om zich bij de Rangers te voegen, die er schitterend uitzagen in hun blauwgele tenue. Het publiek zwaaide met zelfgemaakte spandoeken. Heel even vergat hij het hek van prikkeldraad, de wachttorens en de gewapende bewakers die met hun herdershonden om het veld heen patrouilleerden. Hij zag alleen de vrolijk gekleurde shirts en de gespannen grijnzen op de gezichten van de spelers en de toeschouwers. Hij hoorde hoe de mannen langs de lijn aan het dollen waren en opschepten over hun favoriete ploeg. Ze sloten weddenschappen af en stonden met zijn allen opgewekt in de zon.

Sommigen spraken in dialecten en talen die hij niet verstond, maar aan hun lachende gezichten kon hij zien dat ze het naar hun zin hadden. De scheidsrechter riep naar de teams dat ze zich moesten opstellen voor de aftrap. Lizo pepte zichzelf op, klapte enthousiast in zijn handen en rende het veld op. Hij voelde zich ‘als een vogel die heel lang in een kooi had gezeten en voor het eerst weer vrijkon vliegen’. Aan zijn romantische mijmeringen kwam een eind toen de scheidsrechter de ploegen zich voor de aftrap liet opstellen. Hoog tijd voor de doelman van de beste club van het eiland om zich op zijn taak te concentreren.

Lizo’s verwachtingen kwamen uit: het werd een harde wedstrijd en er werd met een fanatisme gespeeld dat inmiddels heel gewoon was op het voetbalveld van Robbeneiland. Er waren minder foutieve passes dan in wedstrijden van het vorige seizoen en het algehele spelniveau was stukken hoger. Al duurde de wedstrijd slechts een half uur, op het veld was goed te zien dat de ploegen zich ook tactisch sterk hadden ontwikkeld. Als de ene ploeg een aanval inzette, wist de tegenpartij die slim te counteren en vervolgens zelf snel in de aanval te gaan.

Tony Suze probeerde uit alle macht om over de rechtervleugel terreinwinst te boeken en de tegenstanders met goedgeplaatste crosspasses te verrassen, maar hij en de andere aanvallers van Manong werden door de solide verdediging van de Rangers, onder leiding van Jacob Zuma, ver uit de buurt van het doel gehouden. Manong was nog steeds de onbetwiste lijstaanvoerder, maar enkele andere teams, zoals de Rangers, begonnen aan te haken. Net voor het einde van de eerste helft lukte het Tony om zijn directe tegenstander van zich af te schudden en een harde, afgemeten voorzet te geven.

Shabalala, de spits van Manong, kopte de bal achter de de bal achter de doelman en de Gieren stonden met 1-0 voor. In de tweede helft ging het gelijk op, en hoewel ze tegen het eind van de wedstrijd een serie hoekschoppen wisten af te dwingen, lukte het de Rangers niet om de 1-0 achterstand weg te werken. Er was weer een wedstrijd gespeeld en opnieuw had Lizo zijn doel schoongehouden.''

Voetbal op Robbeneiland

Meer dan een spel Meer dan een spel is het waargebeurde intrigerende verhaal over hoe de politieke gevangen van het beruchte Robbeneiland voetbal tot hun wapen maakten in hun strijd voor de vrijheid. Ondanks voortdurende folteringen en uitputtende dwangarbeid lukte het ze om in een van de meest verschrikkelijke en mensonterende oorden op deze aarde een voetbalcompetitie te organiseren.

We volgen het verhaal door de ogen van de voormalige gevangenen. We zien hoe ze op het eiland aankomen en, hoe ze na jarenlang aandringen eindelijk op een braakliggend stuk land mogen voetballen. We zien de oprichting en het succes van de Makana Football Association en hoe de gevangenen, bedreigingen van het gevangenisbestuur weten te weerstaan.

Meer dan een spel
Prof. Chuck Korr en Marvin Close
ISBN 978 90 488 0181 7

Sportboeken · Voetbal

permalink | ga naar reacties |