Zoeken

Beste Jurryt,

Volgens het keutelprogramma van Cheque van Geld en het Algemeen Dagblad was Ajax’ poging om Morten Olsen als trainer te strikken slechts een afleidingsmanoeuvre en wordt het óf Martin Jol óf Danny Blind. Maar misschien is dat ook wel weer een rookgordijn en wordt het tóch Morten Olsen. Of toch Frank Rijkaard. Of misschien weerklinken binnenkort de eerste maten van Orffs Carmina Burana en verschijnt Johan Cruijff aan de hemel, de oude trainersregenjas om de smalle schouders.

We merken het vanzelf wel. Mijn mooiste droom (Van Gaal) en mijn ergste nachtmerrie (Koeman) zullen in elk geval niet uitkomen. In het algemeen vind ik het wel teleurstellend dat Ajax in een heel klein, kontklemmend voorspelbaar vijvertje vist. Er zit tot dusver werkelijk geen enkele verrassende naam tussen, laat staan een naam die ik nog niet kende.

Dat zou ik persoonlijk wel mooi vinden: een naam die niemand kent. Handel in Ajax-aandelen stilgelegd, persconferentie in de Amsterdam ArenA, Rik van den Boog neemt plaats achter de microfoon en introduceert (rode koontjes van opwinding, bevende stem van onverholen trots) één of andere Koreaanse voetbalprofessor van 1.45 meter, of een voormalige drilsergeant uit Oekraïne, die onder zijn Ajax-kostuum zijn legerkisten blijft dragen. Het zou in elk geval de indruk wekken dat Ajax op plekken zoekt waarvan wij, gewone boerenlullen, het bestaan niet eens vermoeden.

Nu heb ik die indruk niet, terwijl ik zo graag zou willen dat Ajax een tropische eilandengroep ontdekt (of een planeet) waar een briljante voetbaltrainer met een derde hersenhelft blijkt te wonen, die een hele nieuwe tactische dimensie aanboort. En dat Rik van den Boog dan zegt: “In 1972 speelden we voetbal zoals nog nooit iemand het gezien had. Om de successen uit die jaren te herhalen, moeten we niet streven naar het voetbal zoals we dat in 1972 speelden, maar moeten we opnieuw een speltype verzinnen dat nog nooit iemand gezien heeft. Daarom presenteert Ajax vandaag als hoofdtrainer, en staat u gerust even voor hem op: Lahuup de Collo-Collo.”

Ik wil heel graag de geruststellende overtuiging voelen dat Ajax volgens een geheim plan het voetbal van de toekomst gestalte aan het geven is, terwijl simpele plebejers als wij op ons eigen platte denkniveautje over Barcelona en Chelsea zitten te tetteren in stinkende cafés, denkend dat dát de top is, en terwijl De Telegraaf keurig netjes de voor de hand liggende lijstjes en memo’s publiceert die vanuit de ArenA doelbewust ‘gelekt’ worden. Die zijn natuurlijk in drie minuten opgesteld door één of andere stagiair: allemaal rookgordijntjes. Het échte plan kent geen sterveling, totdat Ajax het veld op komt en tot verbijstering van de hele wereld Het Nieuwe Voetbal begint te spelen. Dát is de sleutel: vooruit kijken. Ajax moet de klapschaats van het voetbal uitvinden.

Maar goed, ik heb niet het idee dat Ajax op innovatie gericht is. Had ik kunnen weten op basis van het spelersbeleid: Ajax scout niet meer bij clubs die alleen per Husky-slee, muilezel of kameel te bereiken zijn. Daar lopen nu de scouts van Twente en Groningen. Ajax koopt die spelers vervolgens gewoon van hun. Dat kost al gauw een miljoentje of acht, negen per speler (die clubs weten onderhand ook wel dat Ajax geen betere ideeën heeft), maar daar staat tegenover dat de afdeling scouting nauwelijks nog reiskosten hoeft te maken: de scouts hoeven alleen nog de samenvattingen in Studio Sport te zien. Scouten met het bord op schoot.

Ik ben over het seizoen 2009-2010 alweer aanzienlijk minder optimistisch dan twee weken geleden, maar nog altijd optimistischer dan twee weken daarvoor, toen Van Basten er nog zat. En natuurlijk is er op moeilijke momenten altijd nog de troostende werking van Feyenoord: 0-4 tegen NAC Breda, de droeve reactie van Henk Timmer, geen Europees voetbal en als slagroom op de taart het nieuws dat Feyenoord en de grote investeerders waarover nu al járen geouwehoerd wordt er niet uit gaan komen. Onder het motto ‘het kan altijd triester’…