Zoeken

In mei 1991 zag ik in Georgetown, de hoofdstad van het Maleise eiland Penang, een wedstrijd tussen Pulau Pinang en Brunei. Het was een competitiewedstrijd in de tweede divisie van Maleisie. Het regende verschrikkelijk hard die avond en in de tweede helft begon het boven stad en het stadion te onweren. De wedstrijd werd niet afgefloten. De toeschouwers bleven gewoon op de tribune zitten. Of ze waren hier aan het onweer gewend, of ze kenden het gevaar niet.

In beide teams speelden semi-professionals. Er deden ook een paar Australiërs mee. Brunei is een apart land, maar had een team onder de naam van het land dat aan de competitie deelnam.

Het was in de tijd dat AC Milan met Van Basten, Gullit en Rijkaard furore maakte, ook in Azië. Als Nederlander in het buitenland werd je vaak met deze namen geconfronteerd. Altijd en overal had je een prettig gespreksonderwerp.

De buurman op de tribune beweerde dat er nooit een Aziatische speler in Europa door zal breken. Aziaten waren volgens hem te klein en te tenger. Dat moest ik toegeven, grote sterke speelers als Gullit en Rijkaard kom je in Maleisië niet tegen. Bovendien zijn de faciliteiten matig, zoals in het volgende filmpje te zien is. Een trapveldje in Melakka.

Vandaag de dag staat Brunei op de 186ste plaats op de FIFA ranking. In 1991 stonden ze ook in de onderste regionen. Maleisië is ook geen hoogvlieger, dat land staat nu op nummer 163. Bijna 20 jaar nadat ik in Penang was zijn er flink wat Aziatische spelers naar Europa gekomen. Een aantal speelt zelfs op het hoogste niveau, zoals bijvoorbeeld Park, die de Champions League Finale speelde.

De toptijd van het Maleise voetbal was in de jaren '70. Ze kwalificeerden zich voor de Olympische Spelen van 1972 in München. Na de eerste ronde konden ze echter weer naar huis. In 1974 pakte Maleisië brons op de Aziatische Spelen.

Grote man in die jaren was Mohktar Dahari, bijgenaamd Supermonk. Het nationale team van Maleisië zette in die jaren prima resultaten neer zoals een 2-0 winst op Arsenal (1975) en een gelijkspel tegen Engeland B (1978).

Pulau Pinang speelt nog steeds in het stadion waar ik destijds was. Op het vasteland heeft de club een nieuw stadion laten bouwen, met een capaciteit van 40.000 toeschouwers. In oktober verschenen onheilspellende berichten in de krant. De club kon al een aantal maanden de salarissen niet betalen en dreigde te moeten stoppen. Nu aan het eind van de competitie staan ze derde van onderen. De laatste jaren speelden ze altijd al onderin. Toch zijn ze drie keer kampioen van Maleisie geworden. De laatste keer in 2001.

Een nieuw fenomeen is My Team. Deze ploeg is in 2006 bijeengebracht door een tv-producent die een reality-soap maakte; een soort Idols voor voetballers. Inmiddels speelt My team op het hoogste niveau. Getalenteerde amateurs werden bij elkaar in een team gezet en getraind door de bekende Maleise voetballer Shebby Singh.

Uiteindelijk mocht My Team tegen het nationale team spelen. Ze verloren met 2-1. Omdat er een licentie vrij kwam, werd het mogelijk om in de eerste divisie te gaan spelen. In 2007 eindigden ze tweede, zodoende spelen ze nu Malaysian Super League. Hier beelden van de verlieswedstrijd van My Team tegen Perak.

Dave Mitchell, oud spits van Feyenoord en NEC, is in 1995 nog in Maleisië terechtgekomen. Hij speelde bij Selangor en was twee jaar trainer bij Sarawak in de tweede divisie.

Veel info en filmpjes over voetbal in Maleisie vind je op Bola Today.

Wat kun je er doen?

Voornamelijk lekker eten. En de binnenstad van Georgetown heeft de Werelderfgoed status. Net buiten Penang kun je naar Penang Hill. Hier is het altijd een paar graden koeler dan in de stad. Je komt er met een kabeltreintje.

Eettentje.

Buiten de stad is het strand van Batu G. Zwemmen is hier niet aan te raden. Het water is vervuild. Iets verderop liggen wel mooie stranden en een klein Natuurpark. Voor echt mooie stranden ga je naar Langkawi. Uitgebreide informatie vind je op penang vacations.

Twintig jaar geleden was er nog maar een hoog gebouw aan de kust. Dat is wel veranderd. Duizenden mensen kunnen nu vanuit hun hotel een tsunami aan zien komen.

Eten, drinken en slapen

Omdat er op Penang Chinezen, Indiërs en Maleise mensen wonen is het eiland een Eldorado voor eters. Je hebt in de stad een aantal plekken waar straatverkopers hun etenswaar slijten en waar ook een aantal 'vaste' restaurants zitten. Dit heet een 'Hawker Center'. Het leukst is bij een straatstalletje je eten te kopen en het aan de rand van de weg op te eten.

Slapen kun je in diverse prijsklassen. In Batu Ferringhi heb je een aantal guesthouses aan het strand, maar ook luxe hotels.

Hoe kom je er?

Het eiland is door een 13,5 kilometer lange brug met het vaste land verbonden. Het is een van de langste bruggen ter wereld. Je kunt in Butterworth ook de ferry naar Penang nemen. Treinen uit Kuala Lumpur en Thailand stoppen in Butterworth. Er is een internationaal vliegveld, maar er zijn geen rechtstreekse vluchten vanaf Schiphol. Je moet dan eerst naar Bangkok, Kuala Lumpur of Singapore.

Een andere optie is de draagvleugelboot naar Medan op Sumatra, Indonesië. De overtocht duurt ongeveer 5 uur. Ook de boot naar Langkawi is een mogelijkheid.

Op de laatste foto ligt uw verslaggever in de stoel bij een Maleise kapper. Het scheermes was niet berekend op Hollandse baardgroei. Met mijn hals en kin onder het bloed stapte ik weer naar buiten.