Andres Iniesta is de beste

Barcelona-speler Andres Iniesta liet vorige week in Rome zien dat voetbal vooral een dans in de ruimte is: het belangrijkste blijft toch de techniek .

Andres Iniesta zelf. Foto via Wikipedia

Het gebeurt niet vaak, maar soms staat een voetballer even stil bij een mooi moment. Vorige week woensdag gebeurde dat in Rome bij Andres Iniesta, 25 jaar oud, op het toppunt van zijn kunnen en deel van een Bacelona-team dat Manchester United in de tang nam. Beter kan het niet worden.

En dus stond hij, tijdens de zoveelste aanval, even stil en liet de bal onder zijn voet rollen alsof hij hem kietelde. Iniesta liet zien hoe de toekomst van het voetbal eruitziet.

Iniesta, zijn teamgenoot Xavi en de trainer van Barcelona, Josep Guardiola, mogen dan qua DNA geen echte broers zijn, op voetbalgebied zijn ze dat wel. De eerste broer, Guardiola, kwam zo’n twintig jaar geleden naar voren als de ultieme spelbepaler van Barcelona: in de praktijk de quarterback van het team, de man die bijna iedere aanval inzette met een perfecte pass.

De tweede broer, de kleine Xavi, was nog beter. En tenslotte kwam er bijna tien jaar geleden een piepkleine bleke tiener meedoen met de training. Guardiola stond een tijdje naar hem te kijken, draaide zich toen naar Xavi en zei: ‘Heb je dat gezien? Jij mag me dan een duwtje richting uitgang hebben gegeven, maar die knul gaat ervoor zorgen dat we allebei wel met pensioen kunnen.’

Perfecte persoonlijkheid

Het duurde nog wel even voor het zover was. In 2006 won Barcelona voor het laatst de Champions League; Iniesta trad toen alleen op als invaller. Maar binnen de club wist iedereen dat hij eraan zat te komen.

Vorig jaar vroeg ik Frank Rijkaard, toen de trainer van Barcelona, de speler te noemen die de perfecte persoonlijkheid had voor het topvoetbal. Rijkaard zei eens ‘uuuhm’ en toen eens ‘ahhh’ en schreeuwde triomfantelijk het juiste antwoord: ‘Andres - Andres Iniesta! Hij is er altijd helemaal bij op de training, hij doet altijd zijn best en is gewoon een fantastische voetballer.’

Iniesta’s magische jaar begon vorig jaar juni in Wenen. In de finale van het EK 2008 stak zijn Spaanse team met kop en schouders boven de Duitsers uit. Wenen was een voorproefje van Rome. Beide keren leek het erop alsof Iniesta, Xavi en hun maatjes een beetje rondootjes stonden te spelen tegen het op een na beste team van Europa. Duitsland en United moesten in de hitte achter de bal aan jagen. Het was gewoon niet eerlijk.

Barcelona moet wel op balbezit spelen. ‘Zonder bal zijn we een verschrikkelijk team’, zegt Guardiola. ‘We hebben de bal nodig.’ De spelers van Barcelona zijn te klein – misschien wel het kortste topteam sinds de jaren vijftig – om de bal met een tackle af te pakken. De niet-officiële minimum-lengte voor topvoetballers is zo’n 1.70 meter, en Xavi, Iniesta en Lionel Messi zitten daar alle drie onder. De minimale lengte voor centrale verdedigers is ongeveer 1.80, en Carles Pujol haalt dat niet. En dus verdedigt Barcelona door of zó goed positie in te nemen dat er geen ruimte ontstaat, of de bal in bezit te houden. Johan Cruijff, de vader van deze stijl, zegt hierover belerend: ‘Als wij de bal hebben, kunnen zij niet scoren.’

Het moderne voetbal heet mannelijk te zijn. Trainers hebben het over moed, lef en durf en het aantal afgelegde kilometers. Maar Iniesta heeft in Rome aangetoond dat dit toch niet de belangrijkste eigenschappen zijn.

Voetbal is een dans in de ruimte. Als iedereen rondsjeest om de gaten te dichten, heb je de techniek van Iniesta nodig om toch nog een gaatje te vinden. In Rome gaf hij nauwelijks een foute pass. Soms zweefde hij de United-spelers voorbij en raakten zijn gele schoenen nauwelijks het gras. Zo nu en dan gaf hij een lobje; een teken dat hij er zich bewust van was dat dit zijn avond was.

We weten allemaal hoe goed United is. Daar kun je uit opmaken hoe goed Barcelona in Rome was. In wedstrijden van dit niveau vallen zeer gerespecteerde spelers soms door de mand. Dat gebeurde met Ji-Sung Park en Michael Carrick van United, maar ook met Wayne Rooney. Hij mag dan voortreffelijk zijn met rechts, met links bakt hij er niets van. Barcelona dekte die ene voet.

Fans en spelers

Toen het allemaal voorbij was, vierden de spelers van Barcelona achter het doel feest met de fans, maar toen we van de spelers naar de fans keken en weer terug, was het onmogelijk om uit te maken wie nu wat was. Iniesta is een Barcelona-fan. Woensdag was hij een van de zeven beginnende spelers die zijn gevormd op de Masia, de voetbalopleiding van Barcelona.

Als hij naar het vipbuffet elders in het Stadio Olimpico was gegaan, had hij zijn voorland kunnen zien. Eusebio, de Portugese ster uit de jaren zestig, stond apart van iedereen, in een blazer. Elke paar seconden kwam er iemand naar hem toe om hem te omhelzen en dan glimlachte Eusebio. Dit doet hij zo’n honderd keer per week.

Een jaar geleden had je je nog niet voor kunnen stellen dat Iniesta als hij oud is ook zo vereerd zal worden. Maar nu wel. In Rome noemde Rooney hem ‘op het moment de beste speler van de wereld’. Iniesta’s volgende doel: de wereldtitel in 2010.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties