Oranje in Friesland

Op 14 november oefent het Nederlands Elftal tegen Paraguay. Deze week werd bekend dat het Abe Lenstra Stadion in Heerenveen het decor zal zijn. Het is pas de tweede keer in de geschiedenis dat Oranje Friesland aandoet.

Nederland - Bulgarije in 1985 in Heerenveen. De spelers houden een minuut stilte voor Abe Lenstra

Provincieclubs als AZ, FC Groningen, FC Twente en SC Heerenveen timmeren de laatste jaren steeds nadrukkelijker aan de weg. Misschien een logisch gevolg daarvan is dat het Nederlands Elftal niet meer uitsluitend in Rotterdam, Amsterdam of Eindhoven speelt.

Eerder signaleerden we al dat Oranje in september voor het eerst Twente aandoet voor een officiële interland. Twee maanden later is ook Friesland aan de beurt, voor het eerst in het huidige stadion, maar voor de tweede keer in de geschiedenis.

De eerste keer dat Oranje in Heerenveen speelde was op 4 september 1985. Voor de zomer had een onverwachte winst bij Hongarije door een wonderschone treffer van Rob de Wit de hoop op kwalificatie voor het WK in Mexico levend gehouden. In afwachting van een dubbele confrontatie met België of Polen (het werd België, rode kaart Kieft, kopbal Grün enz.) oefende de nationale trots tegen Bulgarije.

Het overlijden van Abe

Legende Abe Lenstra zou als eregast aanwezig zijn bij de wedstrijd op het Sportpark Noord. Maar zover kwam het niet. Geheel onverwacht overleed Lenstra maandag 2 september op 64-jarige leeftijd aan een hartstilstand, twee dagen na de Friese derby Heerenveen – Cambuur, waarbij hij nog aanwezig was geweest.

Heel voetballend Friesland (en Nederland) was in rouw. Een opmerkelijk toeval was dat de bekerloting op de avond van het overlijden van Lenstra Heerenveen koppelde aan SC Enschede, de club waarvoor Lenstra op Heerenveen na de meeste duels speelde.

In Een pompeblêd als voetbalhart 75 jaar Heerenveen 1920-1995 - hier kopen -  wordt beschreven hoe het interview met Lenstra in het reeds gedrukte programmaboekje op het laatste moment vervangen moest worden door een in memoriam. Dit sloot af met de volgende tekst:

“De fameuze crack, die duizenden en duizenden supporters in de jaren 1936 tot en met 1966 onvergetelijke uren voetbalgenot heeft geschonken. Allen die hem hebben gekend als voetballer beseffen, dat voetballend Nederland één van zijn grote zonen heeft verloren. Sportminnend Nederland zal “Us Abe” nooit vergeten.”

Nico Scheepmaker schreef in zijn column in de Leeuwarder Courant: “Een legende is gestorven, voor zover een legende ooit kan sterven. Hij was een levende legende, nu is hij een dode legende, maar de legende blijft, zolang althans nog mensen op aarde leven die Abe met eigen ogen hebben zien voetballen. Ik bijvoorbeeld.”

Hij eindigde met de legendarische woorden “In de naam van de vader, van de zoon, van de Heilige Geest, Abe.”

Een teleurstellende wedstrijd

Nederland-Bulgarije werd, na een minuut stilte, afgetrapt zonder zijn eregast. Het publiek was, ondanks de pittige toegangsprijzen, massaal opgekomen. Het experimenterende Oranje won met 1-0 door een goal van Rob de Wit, maar het team van bondscoach Leo Beenhakker kon de dertienduizend toeschouwers niet echt bekoren. Oranje werd dan ook getrakteerd op boegeroep na afloop.

De Leeuwarder Courant beschreef hoe Oranje met deze wedstrijd “de boer op ging in de provincie”. De krant concludeerde dat de wedstrijd maar één uitblinker kende.

“Rob de Wit (..) was zo ongeveer de beste Oranjeklant. Dat kon niet van Michel Valke gezegd worden en evenmin van de wat lusteloos voortsjokkende Frank Rijkaard, die na afloop in de conversatie ook niet bijster uit de verf kwam en dus weinig te vertellen had."

Ook de randverschijnselen werden kritisch belicht.

"En er waren enkele kleine schoonheidsfoutjes in het Heerenveen-stadion. De elektronische tijdsaanduiding op het scorebord sloeg op tilt, zowel voor als na rust. Via het stilzetten en later weer inschakelen van de tijd kon het mankement provisorisch verholpen worden. En een lichtmast liet het na de pauze even een tijdje afweten.”

Keeper Hans van Breukelen was het bezoek aan Friesland wel bevallen, het deed hem een beetje Engels aan. “Daar zat het publiek ook lekker dicht op het veld, dan kweek je snel een gezellig sfeertje. Alleen lijken ze mij hier wat chauvinistisch, want het nationaal volkslied werd helemaal niet meegezongen. Toen heb ik zelf nog maar even uit volle borst gezongen.”

Maarten Stekelenburg weet dus wat hem te doen staat in november.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties