Zoeken

Het gaat maar door met sterfgevallen van beroemdheden en illustere personen. Door de dood van Michael Jackson is ondergesneeuwd dat afgelopen week Piet Kranenberg is overleden - bekend als redder van het Olympisch Stadion. De Amsterdamse sport moet na Bobby Haarms opnieuw afscheid nemen van een grootheid.

Kranenberg was in de jaren negentig de grote kracht achter de reddingsoperatie van het Olympisch Stadion, de plek waar Ajax zijn grootste successen behaalde. Zo’n veertig jaar geleden werd hij lid van de Raad van Commissarissen van het Stadion, dus zo’n beetje op hetzelfde moment dat Ajax daar internationaal doorbrak met de legendarische Mistwedstrijd tegen Liverpool. Kranenberg maakte dit allemaal van heel dichtbij mee en was zo een geheime kracht bij Ajax.

Op de fiets

In de afgelopen jaren heb ik bij het Olympisch Stadion veel te maken gehad met Kranenberg, als hij weer eens zijn fiets parkeerde bij de Marathontoren om aanwezig te zijn bij een feestelijke gelegenheid, een boekpresentatie, de jaarlijkse dodenherdenking op 4 mei of een andere bijzondere bijeenkomst.

Om hem te plezieren zocht ik altijd iets bijzonders waarin zijn naam voorkwam, zoals een archiefstuk, of een ander speciaal aandenken dat we bij het Stadion met zorg bewaren. En als hij naar afloop naar huis ging, mailde ik hem meteen een foto, die ik vlak daarvoor van hem had gemaakt. Want ondanks zijn 91 jaar correspondeerde hij heel veel via internet en stelde het altijd op prijs als hij van het laatste nieuws van het Stadion op de hoogte bleef. Zo zal het ook zijn gegaan bij Ajax.

Gehoorapparaat

De laatste keer dat ik hem sprak was als gespreksleider bij een Nieuwjaarsborrel van het Stadion, waarvoor we veel gasten hadden uitgenodigd. Als eregast stelde ik hem de eerste vraag: “Wat vindt u ervan dat er in 2009 weer zoveel gebeurt in het Olympisch Stadion, nadat u en vele anderen zich zo hebben ingezet om dit te behouden? Dat er weer zoveel toekomst in zit?”

Hij stond op voor zijn antwoord en leunde daarbij met beide handen op zijn stok. Daarbij keek hij me doordringend aan. “Ik hoop dat ik het antwoord geef dat u wilt horen, mijnheer Van de Vooren, want ik heb namelijk mijn gehoorapparaat thuis laten liggen. Ik heb uw vraag dus niet gehoord.” Waarna hij precies zei wat alle aanwezigen graag wilden horen.

Instituut

Zo hebben we binnen een maand zowel Haarms als Kranenberg verloren als twee enorme sportinstituten. Ze hebben Ajax, het Olympisch Stadion en de Nederlandse sport een enorme dienst verleend – in beide gevallen in het scheppen van de goede voorwaarden voor topsport.

Misschien krijgt Kranenberg nog een speciaal afscheid in het Olympisch Stadion, zoals Haarms dat bij Ajax kreeg. En om heel eerlijk te zijn hoop ik dat we dan klaar zijn met al die sterfgevallen en dat we weer tijd krijgen om flauwe grappen te maken over Ajax en Feyenoord.

Met respect,

Jurryt

De Klassieker · Olympisch Stadion Amsterdam

permalink | plaats reactie |