Zoeken

Nederlands succes in een ploegentijdrit was een aantal decennia schering en inslag. Met name de ploegen van Peter Post blonken uit in het collectief rijden tegen de klok. Maar liefst twaalf keer won een door Post geleid team een ploegentijdrit in de Tour de France. Met zijn legendarische Raleigh-team lukte dit negen keer, met Panasonic driemaal.

De laatste zege van Post en Nederland was op 8 juli 1992. De Panasonic-ploeg reed op een Nederlandse licentie, maar had in deze Tour slechts één Nederlandse renner: Eddy Bouwmans. Verder bestond het team uit Maurizio Fondriest, Vjatsjeslav Ekimov, Olaf Ludwig, Wilfried Nelissen, Guy Nulens, Marc Sergeant, Eric van Lancker en Dimitri Zhdanov. Theo de Rooij en Walter Planckaert waren de ploegleiders, met Post op de achtergrond als de grote baas.

In de tijdrit rond Libourne legde de Panasonics het drieënzestig kilometer lange parcours af in 1.13.15. Daarmee waren de mannen van Post zeven seconden sneller dan Carrera (Roche/Chiappucci). Gatorade (Bugno) moest eenentwintig tellen toegeven. Jan Raas had ’s ochtends al voorspeld dat “die van Post” wel eens zouden kunnen gaan winnen.

“Ze hebben gewoon de beste renners voor dit soort werk. Ludwig, Ekimov, Zhdanov, dat lijkt me een duidelijke zaak.” Raas kreeg, waarschijnlijk tot zijn eigen ongenoegen, gelijk. Later die Tour zou de vete tussen de ploegen van Raas en Post nog tot een kookpunt komen, als Marc Sergeant (Post) en Frans Maassen (Raas) elkaar de overwinning niet gunnen, en een derde renner, Jean-Claude Colotti, er eenvoudig met de winst vandoor gaat.

Door dit goede resultaat steeg Eddy Bouwmans naar de achtste plek in het klassement. De tourdebutant was onder de indruk van de geleverde prestatie, met name van het rijden van ploeggenoot Ludwig.

“Jij rijdt vijftig in het uur, en hij komt op kop en je zit zo op de 55. En Ekimov en Zhdanov houden dat moeiteloos vol. Later valt dat dan wel een beetje terug, maar het gaat tenminste geleidelijk. Dat is beter, dan eerst een sterke op kop, dan een zwakkere, en dan weer een sterke. Dan krijg je iedere keer van die schokken. Dat breekt het tempo.”

Bouwmans was ook blij voor zijn sponsor: “Die Jappen vinden het prachtig als ze een fax binnenkrijgen, dat Panasonic eerste is geworden in de Tour de France. Een hele ploeg die wint, dat zegt ze meer dan een individuele renner.”

Bouwmans zou de Tour uiteindelijk eindigen op de veertiende plek in het klassement, als beste jongere. Ondanks het aansprekende succes in de ploegentijdrit hield de Panasonic-ploeg aan het eind van het seizoen op te bestaan. Een groot deel van de ploeg ging door bij de Franse Histor-formatie. Een overwinning in de ploegentijdrit zit er echter niet meer in.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |