Zoeken

Nu is vrouwenvoetbal een geaccepteerd verschijnsel in Nederland, maar de KNVB erkende dit pas in 1972. De bond besloot toen het vrouwenvoetbal officieel te erkennen en vormde daarop een Commissie Damesvoetbal. Er kwam een officiële competitie. De eerste interland werd op 11 mei 1974 gespeeld: Zwitserland - Nederland. De discussies hierover waren echter al eind negentiende eeuw begonnen…

Sparta is één van de oudste voetbalclubs van ons land. Eind negentiende eeuw had het ook enkele vrouwelijke leden, die in 1896 werden uitgenodigd door de English Ladies Footballclub uit Londen om een wedstrijd te spelen. Het Rotterdamse clubbestuur stemde hier aanvankelijk mee in, maar meteen daarna kwam er een verbod van de Nederlandse Voetbalbond (sinds 1929 de KNVB). Onder dreiging van het verwijderen van Sparta uit de Bond werd de geplande wedstrijd verboden. “Voetbal is alleen een sport voor vrouwen als ze op de tribunes zitten. Hardlopende vrouwen en voetbalsters vormen een weinig verheffende aanblik.”

De mannelijke allenstrijder

De Voetbalbond verkondigde hiermee een algemeen principe, dat ook werd gedeeld door Pierre de Coubertin, grondlegger van de moderne Olympische Spelen: “Men moet opmaken dat de echte Olympische held in mijn ogen de volwassen mannelijke alleenstrijder is.”

In 1929 herhaalde de Bond de waardering voor “die vrouwen die het stille leed der eenzaamheid droegen om haar man zijn voetbalvreugd te gunnen als speler, bestuurder of scheidsrechter”. Een ander klassiek voorbeeld van de negatieve voetbalbestuurders is Lo Brunt, die in de jaren vijftig toeschouwer was van een training van vrouwelijke voetballers : “Dames, ik bid u, doe het niet!”

Fijn naaldwerk

Het waren trouwens ook vrouwen zelf, die moeite hadden met voetballende seksegenoten. Journaliste Emmy J. Belifante (1975 - 1944) schreef in 1928: 'Wij zijn van meening, dat wij voetballen niet de ideale sport voor de vrouw achten, al kunnen wij ons mannelijke vrouwen denken, die in dit spel uitmunten, zooals er enkele mannen zullen worden gevonden, die fijn naaldwerk leveren. Wij zijn niet overtuigd dat voetballen de toekomstige moeder het best lichamelijk voorbereidt voor haar taak. Wij zouden toch uit aesthetisch oogpunt voor de vrouw verkiezen, waarbij zij haar gratie behoudt en stellen uit dit oogpunt tennis boven voetbal.'

In de jaren zeventig van de vorige eeuw organiseerde de KNVB de eerste competities, waarbij vooral Johan Derksen opviel als actief supporter. De toen nog jonge verslaggever van Voetbal International schreef het artikel Damesvoetballer is nog steeds een lustobject.

'De vrouw heeft door de eeuwen heen genoegen moeten nemen met de bekende klassieke rolverdeling', opende Derksen zijn betoog. 'De laatste jaren is daar gelukkig veel verandering in gekomen. Er zijn Dolle Mina's, Plattelandsvrouwen en Vrouwencafés. Laten we in godsnaam blij zijn met vrouwen als Irene Vorrink, Lieve Lita en Germaine Groenier die er voor gezorgd hebben dat de vrouwen zich zijn gaan realiseren dat er nog andere mogelijkheden zijn dan dagelijks boven de wastobbe of het fornuis hangen.'

Hij riep de mannelijke voetballers op om naar het vrouwenvoetbal te kijken: 'Jullie zullen het damesvoetbal toch echt moeten accepteren. Wanneer jullie het onethisch, onvrouwelijk of lullig blijven vinden blijf dan voortaan lekker thuis. Die dames hebben toch net zoveel recht als een vent om tegen een bal aan te trappen.' In deze eeuw toont Derksen zich minder enthousiast als het gaat om vrouwenvoetbal.

Scheidsrechters

Niet alleen de voetbalsters zelf moesten pionieren, maar ook de vrouwelijke scheidsrechters. Eén van de eerste was Regien Belksma. In 1997 zei ze: "In vier jaar tijd ben ik vijf keer gepromoveerd, tot ik uiteindelijk de mannenwedstrijden in de hoogste amateurklasse mocht leiden." Haar doorzettingsvermogen maakte de weg vrij voor vrouwen in de mannelijke voetbalwereld. "Ik heb kunnen profiteren van de wegen die gebaand zijn door mijn voorgangers en de vruchten geplukt van hun inspanningen."

Een andere pionier is Geja Mulder, die al snel op internationale toernooien floot. "Ik kreeg meteen de verantwoordelijkheid toegewezen voor de finale tussen Noorwegen en de Verenigde Staten. Dat was natuurlijk een grote pluim, want ik kwam nog maar net kijken."

De openingswedstrijd van zaterdag op de 4 Nations Cup wordt gefloten door Vivian Peeters. “Er zijn nog steeds maar zo’n dertig vrouwelijke voetbalscheidsrechters in Nederland, alhoewel door een recenter campagne dit aantal lijkt te zijn verdubbeld. In vergelijking met Duitsland en de Scandinavische landen is dit echter nog steeds heel weinig. Ik heb er erg veel zin om zaterdag de wedstrijd tussen China en Zuid-Afrika te fluiten, vooral ook omdat het in het Olympisch Stadion is.”

Olympisch Stadion Amsterdam · Voetbal

permalink | plaats reactie |