Zoeken

Een voetballer moet na zijn transfer een huis zoeken, een nieuw leven opbouwen voor zijn gezin en een beetje een idee krijgen van de sociale omgangsregels in zijn nieuwe land. Het is geen wonder dat zoveel spelers het in den vreemde niet gered hebben; de Engelse spits Luther Blisset verzuchtte 25 jaar geleden in Milaan al: ‘Het maakt niet uit hoeveel geld je hier hebt, je schijnt nergens Rice Crispies te kunnen krijgen.’

Deze zomer zal moeten uitwijzen hoe de situatie nu is. Al sinds ongeveer 1870 is het Engelse voetbal professioneel. Nu wint dat professionalisme ook buiten het speelveld aan terrein. Misschien gaan de Premier League clubs nu ook eindelijk goed zorgen voor hun buitenlandse spelers. Misschien ook is de verhuizing van het ene land naar het andere gewoon te ingewikkeld voor voetbalclubs en zullen internationale transfers altijd een risico met zich mee blijven brengen.

Player liaison officer

De laatste tijd is er bij de Engelse clubs een nieuw fenomeen verschenen: de player liaison officer, een man wiens baan het is om nieuwe spelers te helpen aanpassen. ‘De vier grote clubs hebben er in ieder geval een,’ zegt Danny Naisbitt, medeoprichter van Players Relocation, een Brits bedrijf dat sporters helpt bij het vinden van een huis. De liaison officer van een van de Premier League clubs vertelde me dat de eerste van zijn soort rond 1996 werd ingehuurd door Liverpool. In die tijd vonden de voetballers die van het vasteland van Europa kwamen het Engeland buiten Londen een vreemd, bijna on-Europees land, waar essentiële dingen als verse vis niet te krijgen waren. ‘Er waren bijna nergens wat luxere voedingsproducten te krijgen. Nu kan je die in elke winkelstraat vinden’, aldus de liaison officer.

Thuis laten voelen

Toch doen zelfs tegenwoordig nog clubs te weinig om de spelers te helpen. Boudewijn Zenden, die nu bij Olympique Marseille zit en hiervoor bij Chelsea, Liverpool en Barcelona heeft gespeeld, zegt hierover: ‘Het is bizar dat ze een speler kopen voor 20 miljoen en dan vervolgens geen poot uitsteken om hem zich thuis te laten voelen. Je zou hem meteen een mobiele telefoon en een huis moeten geven, een school voor de kinderen helpen vinden, er voor zorgen dat zijn vrouw wat om handen heeft en taalles voor allebei moeten regelen, want alles staat of valt met de taal. Soms zijn die dingen zelfs bij de grootste clubs slecht geregeld.’

De liaison officer zegt dat bijna alle Premier League clubs nu iemand in dienst hebben die dat werk doet, al is het soms maar parttime. ‘Maar er zijn heel bekende managers die tegen me gezegd hebben dat ze niet begrijpen waarom het nodig is’, vertelt hij. ‘Zij zeggen: ‘Toen ik naar het buitenland ging als speler, moest ik het allemaal zelf doen.’ Ja, oké, maar dat wil nog niet zeggen dat het zo dus goed is. Je moest waarschijnlijk ook voetbalschoenen poetsen, maar dat hoeft ook niemand meer.’

Op dit moment zitten er voetballers die meer dan 2 miljoen euro per jaar verdienen met een huilende baby in een middenklasse hotel dat van hun club is, zomaar ergens in het land. Zij vragen zich af hoe ze in vredesnaam een nieuw leven op kunnen bouwen terwijl ze bijna geen Engels spreken. Naisbitt vertelt: ‘Ik hoorde kort geleden over een Spaanse speler die naar Engeland kwam en op eigen houtje in 10 dagen 35 huizen heeft bekeken. De manager van de club belde ons of wij hem konden helpen omdat hij zich niet op zijn training kon concentreren.’ Louisa Allen, Naisbitts collega-directeur, zegt dat voetballers vaak vallen voor huizen waar van alles mis mee is en die ze later niet meer kunnen verkopen.’

De melk is op

AC Milan is volgens vele mensen in het voetbal de club die het beste is in de hulp bij verhuizing. Zenden zegt: ‘Milan, de beste club ooit. Ze doen alles voor je. Je komt aan, krijgt je huis, volledig gemeubileerd, je mag kiezen uit vijf auto’s, niks is ze te gek. Ze zeggen echt: ‘Wij zorgen voor al het andere, zorg jij maar dat je goed speelt.’’ Zenden zegt vermanend dat er voetballers zijn die daar misbruik van maken: ‘Die bellen dan midden in de nacht om te zeggen dat er geen melk in de koelkast staat. Je weet hoe voetballers kunnen zijn.’

Laten we hopen dat de spelers die deze zomer verhuizen, iemand hebben die ze kunnen bellen. Allen waarschuwt: ‘Het zou niet de eerste of de laatste keer zijn dat we in de krant lezen: ‘Deze speler kon niet wennen en zijn gezin ook niet, dus heeft hij besloten terug te gaan.’’