Zoeken

Acht jaar voor Los Angeles was Ria Stalman al dicht bij deelname aan de Spelen. De KNAU besloot haar echter niet af te vaardigen, waarna ze teleurgesteld naar Amerika vertrok. Op de Arizona State University verbeterde ze zich sterk. Ze behaalde 15 Nederlandse titels (waarvan 5 in kogelstoten) en drie Amerikaanse titels. Op de internationale toernooien haalde ze finales: 12e op het EK van 1982 en 7e op het allereerste WK atletiek in 1983.

Een paar weken voor de Spelen bombardeerde Stalman zich tot favoriet door in Walnut, vlak bij Los Angeles, 71,22 meter te werpen. Die afstand gold op dat moment als beste jaarprestatie en is nog altijd het Nederlands record. Dat seizoen wisten alleen werpsters uit Oost-Duitsland en de Sovjetunie - niet aanwezig op de Spelen - die afstand te overtreffen.

Op de Spelen doorliep ze de kwalificatie als beste. De finale ontpopte zich als een duel tussen Stalman en Leslie Deniz. De Amerikaanse was een trainingsmaatje van Ria Stalman, en de twee hadden regelmatig een kamer gedeeld. Met haar eerste worp pakte de Delftse de leiding, op vier centimeter gevolgd door Deniz. Met haar voorlaatste worp nam Deniz de kop over. In haar eigen vijfde poging haalde Stalman die afstand niet, maar in de zesde en laatste worp landde haar discus nog een halve meter verder dan die van Deniz.

Na Los Angeles stopte ze met atletiek, en ging de journalistiek in. Het bekendste is ze als atletiekcommentator op Eurosport. In 1992 was er nog een "dopingrel" rondom Ria Stalman. Een Amerikaanse krant had een (anoniem) interview geplaatst met een atlete die toegaf in 1984 doping te hebben gebruikt. In de Krant op Zondag vertelde Jennifer Smit, een oud-collega, dat het hier om Stalman ging. Stalman ontkende de beschuldiging en dreigde met een rechtszaak. Hierop krabbelde Smit terug en gaf aan dat de krant haar woorden had verdraaid.

Atletiek · Olympische Zomerspelen

permalink | ga naar reacties |