Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (458)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (117)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Het WK wielrennen van 1959
12-8-2009Precies een halve eeuw geleden werd het WK Wielrennen in Zandvoort gehouden. De renners reden zich eerst duizelig op het circuit, waarna de Franse sprinter André Darrigade won. Filmbeelden staan hier.

Door Marnix Koolhaas
Het was niet de eerste keer dat een racecircuit gebruikt werd voor een WK-wielrennen. Het eerste WK in de geschiedenis, in 1927, werd zelfs op de Duitse Nürburgring verreden. Ook de circuits in het Belgische Zolder en het Italiaanse Imola waren ooit decor van een WK-wielrennen.
Na twee keer Valkenburg (1938 en 1948) wist Zandvoort in 1959 succesvol te lobbyen. De badplaats kon wel wat publiciteit gebruiken, en door de aanwezigheid van het racecircuit hoefden er geen tribunes gebouwd te worden. Dat het circuit niet erg "selectief" zou zijn, werd op de koop toe genomen.
Persbureau GPD schreef het volgende verslag:
Wereldkampioenschap op de weg voor de profs
Geldermans vierde Niesten achtste
De Marseillaise schalde over het circuit van Zandvoort. Het blauw-witrood ging langzaam en statig aan de hoogste mast in top. André Darrigade stond op het erepodium en werd gehuldigd als wereldkampioen op de weg. En er was vreugde in zijn land. Vreugde niet alleen om zijn zege maar ook omdat het juist de geliefde André was die daarvoor had zorggedragen.
Het was bovendien een grootse triomf voorbereid met een vlucht in de zeventigste kilometer en 220 km later met een fantastische eindsprint bezegeld. Een eindsprint die zeven andere vluchters kansloos maakte. Reeds bij het uitgaan van de Tarzanbocht kon Coen Niesten het geweld dat toen ontketend werd niet meer beantwoorden en verloren Fischerkeller de Westduitser en Ab Geldermans, een van de meest actieve renners uit deze magnifieke koers, elke illusie op de regenboogtrui en moesten Ronchini en Simpson de drie man laten gaan die goud zilver en brons zouden gaan verdelen.
Noël Foré de Belg haakte af toen André Darrigade langs de pits kwam aandaveren. Twintig meter voor de eindstreep hief deze de linkerarm juichend de hoogte in. De Italiaan Michel Gismondi had ook geen verweer gehad tegen zijn enorme demarrage. En schuilgaande in het peloton dat enkele seconden later over de eindstreep schoof kon men de grote verliezers van dit wereldkampioenschap op de weg ontwaren.
Aldus de GPD een halve eeuw geleden.




