Recht zo die gaat!

In de columntwist De Klassieker is het de beurt aan Ajacied Menno Pot. Het gaat helemaal goed met Ajax.

Beste Jurryt,

Eigenlijk zou ik nu een heel zure column moeten schrijven, waarin ik vol overgave mijn stokpaardjes berijd en schuimbekkend mijn treurige gelijk haal. Verdediging voor het eerst getest en hopsee: vier tegengoals. Ik had er slechts een keer of tweehonderd voor gewaarschuwd. Wéér de defensieve zwakte niet onderkend, voor het zoveelste seizoen op rij, et cetera, et cetera.

Ga ik niet doen. Genoeg gemekkerd. Pessimisme is een keuze, optimisme ook, dus hier komt ‘ie!

Beste Jurryt: hij gaat helemaal toppie-joppie. Na drie wedstrijden staan we al een punt voor op PSV, terwijl we nota bene de uitwedstrijd in Eindhoven (sinds mensenheugenis een ingecalculeerde nederlaag) al achter de rug hebben. Ik bedoel maar.

Natuurlijk realiseer ik me dat er de laatste paar seizoenen meer dan slechts twee clubs om de landstitel hebben gestreden, en dat de twee clubs die vorig seizoen boven ons eindigden op dit moment gewoon wéér boven ons staan, maar jij en ik weten hoe dat komt: zij hebben Ajax nog niet ontmoet in een rechtstreeks duel. Datzelfde geldt voor de drie enthousiast begonnen subtoppers die tijdelijk even boven ons mogen bivakkeren, te weten NAC Breda, FC Utrecht en jouw eigenste Faaienort.

Schaal en microfoon

Jazeker, we hebben alles in eigen hand, we liggen op koers. Recht zo die gaat, dan staat er aan het eind van de rit een derde gouden ster op het Ajax-shirt en staat Luis Suárez (schaal in de ene hand, de microfoon van de ceremoniemeester in de andere) boven het gejuich van honderdduizend Ajacieden uit te schreeuwen dat hij in de jaargang 2010-2011 met Ajax de Champions League in gaat: “Tot folgende jaar! Iek hou fan joelie!”

Jaja, Suárez blijft. Heeft hij zelf gezegd in De Telegraaf: “Het enige dat ik kan zeggen, is dat ik nog een contract voor drie seizoenen heb en ik zeker nog twee jaar blijf. Ik wil ook een keer in de Champions League spelen met Ajax.”

Iedereen blij. Wij houden ons wonderkind, de rest van Nederland zijn pispaal (Ruud Gullit noemde hem in de rust van PSV – Ajax alweer “een etterbak”, op basis van twee doelpunten, nul schwalbes, één ontvangen rotschop en één onterecht gekregen gele kaart; eens een etterbak, altijd een etterbak, het maakt niet uit wat je doet).

Zeepbel

Volgende vraag: weet Ajax de financiën een beetje op het peil van een topclub te houden, of knapt binnenkort de zeepbel? Welnu: geen zorgen op dat vlak. Op de vraag van Het Parool of de begroting van 65 miljoen euro onder druk staat, antwoorde onze financieel directeur Jeroen Slop deze week: “Als we dit blijven doen, ons niet kwalificeren voor de Champions League: ja.

Neem bijvoorbeeld een sponsor die een contract sluit voor een paar jaar en rekening houdt met deelname aan de Champions League en het wordt telkens Europa League, dat is geen hosanna.” Maar meneer Slop, beréiken die geluiden u al? Slop: “Nee. Ajax is zo'n gerenommeerde club dat bedrijven toch graag bij ons horen.”

Kortom: Suárez blijft, er is nog genoeg geld en de sponsors zullen blijven komen, want we worden gewoon landskampioen en spelen volgend seizoen in de Champions League.

Zo. En nu maar hopen dat het helpt, dat optimisme van mij.

Voor nu: gefeliciteerd met de tijdelijke eerste plaats, word er niet te zenuwachtig van en complimenten voor de fraaie lichtgele uittenues die jullie dit seizoen gaan dragen. Klassiek Gouden Gids-gevoel. Ik moest meteen weer aan die mooie jaren tachtig denken: Bennie Wijnstekers, Sjakie Troost, André Hoekstra – je weet toch. Dan hebben we het over 25 jaar geleden, Jurryt… Inmiddels zijn jullie toch al gauw twee landstitels verder.

Mazzel!

Menno

De Klassieker · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties