Zoeken

Ruud Paauw is al tientallen jaren kenner van de olympische geschiedenis. Dat Nel van Vliet in 1948 eigenljk als Amerikaanse had willen meedoen aan de Olympische Spelen, zoals de Gooi- en Eemlander schreef, is onmogelijk. In een brief aan de krant schreef Paauw:

'Het scheelde niet veel of Nel van Vliet had in 1948 olympisch goud voor Amerika gewonnen in plaats van voor Nederland', aldus het artikel in de krant van dinsdag 18 augustus. Verderop staat het ook nog eens: 'In Amerika bereidde ze zich voor op deelname aan de Olympische Spelen in Londen. Ze zou uitkomen voor Amerika.'

Aardig verhaal, hoor, maar het is heus allemaal onzin, wat wijlen Nel van Vliet daarover ook mag beweren in een film van 1983.

Nel van Vliet verbleef van eind januari 1948 tot april van dat jaar in de Verenigde Staten. Om voor de Verenigde Staten te kunnen uitkomen, had ze Amerikaans staatsburger moeten zijn. Dat word je niet in een paar maandjes, daar staan jaren voor. En zelfs als ze door een wonder wel Amerikaans staatsburger was geworden, dan nog zou ze onder de sportreglementen van toen niet voor Amerika hebben kunnen starten.

Nel van Vliet bereidde zich in 1948 in Amerika ook niet speciaal voor op de Olympische Spelen. Van gerichte training daar was geen sprake. Ze had een uitnodiging van een Amerikaanse vrouw met een Nederlandse achtergrond aanvaard om naar de Verenigde Staten te komen - mede uit verbolgenheid dat haar hier extra voedselbonnen waren ontnomen (ja, zo vlak na de oorlog had je die) en dat ze haar trainer Jan Stender voor de Spelen zou moeten inruilen voor de 66-jarige ma Braun. Daarover is toen heel wat te doen geweest.

"Tot mijn verbazing werd ik overal één in Amerika", zegt ze in de film en zo staat het ook in de krant. Dat is toch vreemd, die verbazing.

Nel van Vliet was de toonaangevende schoolslagzwemster in de wereld in de periode 1946-48. Ze verbeterde de wereldrecords op de 100 en 200 meter schoolslag keer op keer. Al in 1947 was ze trouwens op uitnodiging van het 100-jarige plaatsje Holland in Michigan zes weken in Amerika geweest en had daar toen de Amerikaanse schoolslagzwemsters bij de Amerikaanse kampioenschappen (toegankelijk voor buitenlanders) vernietigend verslagen. Op de schoolslag stelde de V.S niets voor.

Vanwaar dan die verbazing in 1948 overal één te zijn? Het verhaal over die mogelijke film met Johnny Weissmuller zullen we op haar gezag wel moeten aannemen. Vreemd is wel dat in de publikaties in die tijd daar niets van is terug te vinden.'

Aldus Ruud Paauw. Maar goed: we hebben nog altijd de film ,die in 1983 over haar werd gemaakt en nu is teruggevonden. Hier kijken.