Arrogante voetbalvrouwen gezocht

In de columntwist De Klassieker is het de beurt aan Feyenoorder Jurryt van de Vooren. Hij hoopt op een VrouwenKlassieker.

De Nederlandse speelsters twee maanden geleden in het Olympisch Stadion

Beste Menno,

Dankzij het conservatisme van onze clubs wordt ons de VrouwenKlassieker onthouden. Tenslotte doen Ajax en Feyenoord niet mee aan de Eredivisie voor vrouwen, waardoor ze geen enkele bijdrage hebben geleverd aan het recente succes van het team van Vera Pauw. Hoe kunnen onze clubs zich nog topclubs noemen als ze bij deze nationale voetbalprestatie geen inbreng hebben gehad?

Een VrouwenKlassieker zou mooi zijn, omdat er in Amsterdam misschien nog vrouwen te vinden, die wél de nodige arrogantie en bravoure hebben. Jouw club heeft tenslotte de behoefte aan een shot met zelfvertrouwen, want als er nu al opwinding ontstaat na een sneertje over vermeende arrogantie, lijkt mij er dat er een fundamenteel probleem is in die mislukte sporthal in Zuidoost.

Een kist bananen

Dat zelfvertrouwen moet overigens wel realistisch blijven, zodat ik je sterk moet afraden om Feyenoord hiervoor als inspiratiebron te gebruiken. (De voetbaltijden zijn tegenwoordig zo verwarrend, dat zelfs dat niet meer onmogelijk lijkt.) We hebben het tenslotte deze zomer weer kunnen zien in Rotterdam-Zuid: stop dertigduizend van mijn vrienden in de Kuip om ooggetuige te zijn van de landing van een helikopter en ze klappen zich allemaal de handen stuk in een delirium van hoop. Als dan alleen maar een kist bananen en een stel pinguïns in Feyenoord-shirt op het veld worden gezet, is het al goed. Optimisme kan ook een vloek zijn, de vruchtbare grond voor nieuwe Rotterdamse decepties.

Ontelbare teleurstellingen

Nee, Menno, over die boeg moet Ajax het zeker niet gooien, want anders worden jullie net zo gespecialiseerd in teleurstellingen als wij. Dat de Eskimo’s een ontelbaar aantal woorden hebben voor ‘sneeuw’ zou een fabeltje zijn, maar ik weet zeker dat Feyenoorders wel degelijk een ontelbaar aantal verschillende woorden hebben voor alle mogelijke teleurstellingen op en rond het voetbalveld. Elke deceptie voelt weer anders, hebben wij geleerd.

Zo kennen wij de teleurstelling van opnieuw een kansloze zeperd tegen Ajax, die toch wezenlijk anders is dan de teleurstelling na een verloren seizoen – vooral als dat besef na de vierde speelronde al begint te knagen. En die voelt weer anders dan de teleurstelling na het verraad van je eigen spelers, die zelfs de allerlaatste kans op een klein succesje met schandalig weinig inzet de grond inboren. Sinds vorige week ken ik zelfs het gevoel van teleurstelling dat er geen arrogante Ajacieden meer bestaan. Het enige gevoel dat ik dan weer niet ken, is het Calimero-complex - heel teleurstellend...

VrouwenKlassieker

Anyways, omdat wij beiden geheel in de war zijn – Ajax is niet meer arrogant en Feyenoord staat niet-teleurstellend opeens in de top van het klassement – moeten wij maar hopen op een VrouwenKlassieker, op de vrouwelijke variant van Ajax tegen Feyenoord. Misschien kunnen de vrouwen van onze clubs de oude verhoudingen in ere herstellen, zoals ze dit afgelopen week ook op internationaal niveau hebben gedaan.

Laat die helikopter maar komen, vol met vrouwen in Feyenoord-shirt. Ik klap me nu al de handen stuk.

Tot op de Coolsingel!

Jurryt

De Klassieker · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties