Zoeken

Traditiegetrouw vertrekt de voetbalmanager van het Engelse team nadat hij kapotgemaakt is. De roddelbladen noemen hem een ‘verrader’ (Don Revie), turnip (eikel) in het geval van Graham Taylor of wally with the brolly (sukkel met z’n paraplu) voor Steve McClaren. Meestal moet hij naar het buitenland vluchten of zich voortaan heel stil houden. Glenn Hoddle, die ontslagen werd terwijl de krantenkoppen schreeuwden : ‘HOEPEL OP, HODDLE’, zei tegen me: ‘Het is de mooiste baan ter wereld. Maar het is een gifbeker geworden door alle dingen die erbij horen.’

Onder Fabio Capello is alles veranderd. De Italiaan heeft ervoor gezorgd dat ‘de onmogelijke baan’ nu meer lijkt op een ontspannende parttime hobby. ‘Zijn’ Engeland heeft de eerste zeven kwalificatiewedstrijden voor het WK van volgend jaar gewonnen en ze stellen hun positie op het WK zeker als ze woensdag thuis van Kroatië winnen. Capello is een nieuw soort voetbalmanager. Als hij weggaat, zal de Football Association proberen iemand aan te stellen die op hem lijkt. Dat komt maar gedeeltelijk door zijn goede resultaten. Om toekomstige managers een handje te helpen zijn hier de geheimen van Capello.

1

Zorg ervoor dat je de juiste man opvolgt.

Capello had het geluk McClaren op te volgen. Die was er niet alleen niet in geslaagd om zich te kwalificeren voor het EK van 2008, maar had ook geen van de uiterlijke kenmerken die zo belangrijk zijn voor een manager van het Engelse team. Welke dat zijn zal ik hieronder noemen.

2

Zie eruit alsof je weet wat je doet.

Een voetbalmanager is net de koning in een parlementaire democratie. Hij kan niet echt veel doen – het zijn toch meestal de spelers die de wedstrijd winnen – dus moet hij eruitzien alsof hij weet wat ie doet. Capello is misschien wel de beste manager die Engeland ooit heeft gehad. Maar wat belangrijker is: hij is waarschijnlijk de langste en knapste manager en heeft de mooiste bril.

3

Zorg dat je een heel goede staat van dienst hebt.

Vreemd genoeg had de FA nog nooit eerder een manager aangesteld die een geweldige carrière als manager achter zich had. Capello won als clubmanager in vijftien jaar negen titels.

Het eerste doel van een manager van het Engelse team is om wedstrijden te winnen. Het tweede doel is om de schuld van eventueel verlies op de spelers af te schuiven, of op de scheidsrechter of het hele Engelse volk. Capello is daar, door zijn goede staat van dienst, in geslaagd.

4

Kom uit het buitenland.

In het pre-Capello tijdperk werd buitenlander zijn als handicap voor deze baan gezien. Toen de FA in 2000 de Zweed Sven-Göran Eriksson als manager aanstelde, klaagde de krant Daily Mail: ‘Het moederland van het voetbal, de geboorteplaats van de mooiste sport, maakt zichzelf te schande.’

Maar nu lijkt het erop dat de Engelse fans liever een buitenlandse coach willen. In de loop van de tijd is de Engelse manager synoniem geworden aan incompetentie. Een ‘Europese coach’ doet het nu beter dan een ‘Engelse manager’. Buitenlanders hebben vooral een groot voordeel als ze, zoals Capello, slecht Engels spreken. Dan kunnen ze ook niet met de roddelbladen praten.

5

Gedraag je als een monnik.

Een manager met een grote seksdrift, zoals Eriksson, wordt een wandelend roddelverhaal. Net als Bill Clinton zou de Zweed zijn tijd met gemak volgemaakt hebben als hij niet allerlei affaires had gehad. Dat probleem heeft Capello niet.

In de toekomst zal de FA proberen alleen nog maar lange buitenlandse managers in te huren met kasten vol bekers; daarna zullen ze hen volgens contract verplichten om drugs te slikken die het libido verkleinen. Maar deze opvolgers hebben dan ook wel Capello’s grootste staaltje geluk nodig: dat zij niet tegen sterke tegenstanders hoeven te spelen in de kwalificatiewedstrijden.

Sinds 1970 zijn er zeven landen geweest die Engeland hebben verslagen in de kwalificatie voor een groot toernooi. Vijf daarvan zijn vervolgens op zijn minst bij de laatste vier geëindigd. De andere twee – Nederland op het wereldkampioenschap in 1994 en Kroatië op het EK in 2008 – hebben de kwartfinales bereikt. De Engelse managers gaan dus eerder aan sterke oppositie ten onder dan aan hun eigen stomheid.

Capello heeft maar één wedstrijd die er toe deed gespeeld tegen een team dat in de toptien van de wereld staat. Dat was een overdonderend succes: Engeland won met 1-4 in Kroatië. Maar ja, dat is maar één voorbeeld. Van de vier vriendschappelijke wedstrijden tegen toptienteams heeft het Engelse elftal van Capello er maar één gewonnen.

De carrière van iedere manager van Engeland eindigt in een mislukking. Als Capello’s team volgend jaar op het WK tegen een toptienteam moet spelen vliegen ze er vermoedelijk uit. Maar zijn uiterlijke kwaliteiten zullen dan waarschijnlijk zijn redding zijn.

Voetbal

permalink | plaats reactie |