De Olympische Spelen van 2016: een historische voorbeschouwing

Vrijdag wordt in Kopenhagen de gaststad voor de Olympische Spelen van 2016 gekozen. Aangezien alle vier de kandidaten in het verleden ook al eens een poging gewaagd, volgt hier een historisch getinte voorbeschouwing.

Chicago

Meer dan een eeuw geleden werd Chicago al eens gekozen als Olympische stad. De Spelen van 1904 zouden daar gaan plaatsvinden. The Windy City was de enige serieuze kandidaat; de keuze voor de Verenigde Staten als gastland stond al eerder vast. Er was echter niet gerekend met St. Louis. Daar wilden ze het eeuwfeest van de Louisiana Purchase luister bijzetten met sportwedstrijden. St. Louis dreigde deze groter te gaan maken dan de gelijktijdig te houden Olympische Spelen. De organisatie in Chicago schrok hiervan, en hevelde de organisatie van de Spelen over naar Missouri.

In 1947 probeerde Chicago nog eens de Spelen naar Illinois te halen. Opmerkelijk genoeg waren er dat jaar nog vier andere Amerikaanse steden die meedongen. Los Angeles, Minneapolis, Detroit, Philadelphia en Chicago legden het ruimschoots af tegen Helsinki; zelfs gezamenlijk hadden de Amerikaanse steden onvoldoende stemmen. Chicago kreeg slechts één stem, en datzelfde lot was het in 1949 beschoren, toen de Spelen van 1956 werden vergeven. Opnieuw namen er vijf steden uit de VS aan de verkiezing deel, die werd gewonnen door het Australische Melbourne.

Aanstaande vrijdag heeft Chicago met (voormalig) inwoner Barack Obama een sterke pleitbezorger. Bovendien is het in 2016 alweer 20 jaar geleden dat de Zomerspelen in de VS waren.

Madrid

De Spaanse hoofdstad heeft zich twee keer eerder kandidaat gesteld voor de Spelen. In 1966 dong het mee naar de Spelen van 1972, maar werd in de tweede stemronde uitgeschakeld. Uiteindelijk werd München tot gaststad verkozen. Madrid was ook van de partij bij de laatste verkiezingen. In Singapore was er toen een spannende strijd tussen drie Europese hoofdsteden. In de derde ronde verloor Madrid op twee stemmen van Parijs, dat uiteindelijk het loodje legde tegen Londen.
                                                                    
Na die laatste "close call" werd besloten ook naar de Spelen van 2016 mee te dingen. Toch zou de verkiezing van Madrid zeer opmerkelijk zijn, aangezien Europa in 2012 (Londen) en 2014 (Sotsji) ook al de Spelen organiseert. Het commentaar van Madrid: "het IOC kiest steden, geen continenten", is niet al te sterk.

Rio de Janeiro                          

Rio Janeiro heeft van alle kanshebbers het vaakst een poging gewaagd. In 1936 en 1940 meldde de stad zich aan bij het IOC, hoewel er bij de uiteindelijke verkiezing toch geen serieus voorstel was ontvangen. In 1954 dong het mee naar de organisatie van de Olympische ruiteronderdelen, toen bleek dat die vanwege quarantaine-maatregelen niet in Melbourne gehouden konden worden. Het eindigde als derde, achter Stockholm en Parijs.

Meer recent waren de Brazilianen in de race voor 2004 en 2012. Beide keren werd de stad al in de voorselectie uit de deelnemerslijst geschrapt vanwege slechte rapportcijfers. Na de succesvolle organisatie van de Pan-Amerikaanse Spelen in 2007 heeft Rio de Janeiro het rapport redelijk op orde. Het hoopt nu, in tegenstelling tot Madrid, dat het continent een voordeel biedt: nog nooit werden de Spelen in Zuid-Amerika gehouden. Opmerkelijk zou zijn dat Brazilië dan binnen twee jaar de twee grootste sport-evenementen organiseert: in 2014 is het gastheer van het WK Voetbal.
     
Tokio           

Tokio heeft als enige kandidaat de Spelen al tweemaal toegewezen gekregen. In 1936 versloeg de Japanse hoofdstad Helsinki in de strijd om de Olympische Spelen van 1940. Nadat in 1937 de oorlog tussen Japan en China verhevigde, begon het IOC hardop te twijfelen aan de Japanse kandidatuur. De organisatie in Tokio hield de eer aan zichzelf, en trok zich terug. Helsinki werd bereid gevonden de organisatie alsnog op zich te nemen, maar na de inval van de Sovjetunie in 1940 kwamen de Spelen wederom op losse schroeven te staan, en uiteindelijk werden ze in het geheel niet gehouden door de Tweede Wereldoorlog.

Na de oorlog probeerde Tokio het nogmaals. Na een mislukte bid voor 1960 waarbij het als eerste werd weggestemd, werden de Spelen van 1964 binnengehaald, de eerste in Azië. Met strak georganiseerde Spelen bewezen de Japanners dat de wederopbouw na de oorlog was voltooid. Voor 2016 wil Tokio veel van de accomodaties uit 1964 weer gebruiken, zij het na renovatie of uitbreiding. In de eerste evaluatie kreeg Tokio de beste cijfers van de vier steden, maar het kampt ook met een geringe steun van de bevolking. Dat laatste is een gevoelig punt voor het IOC: Denver moest ooit de Winterspelen teruggeven aan het IOC nadat de lokale bevolking tegen organisatie had gestemd.

Wie gaat er winnen? Volgens de experts hier en daar wordt het een nek-aan-nek-race, waarbij Rio de Janeiro de beste papieren zou hebben. En ondergetekende? Die zet zijn geld op Chicago.

Olympische Zomerspelen

permalink | plaats reactie |

Reacties