Chicago 2016 heeft van zichzelf verloren

Achteraf is makkelijk praten, maar de nederlaag van Chicago is volgens verwachting. De stad had namelijk één grote tegenstander: het Amerikaanse Olympische Comité USOC. Dat heeft zijn hand overspeeld en moet vrezen voor zijn internationale invloed.

Jacques Rogge zelf, met de envelop in de hand

Ruim een jaar geleden blikte het tijdschrift Sport en Strategie vooruit op de kans dat Chicago de Olympische Spelen van 2016 zou gaan organiseren. Hieruit bleek dat de Verenigde Staten niet populair zijn bij de andere IOC-leden vanwege de verdeelsleutel voor de marketing- en tv-inkomsten.

In 2008 bijvoorbeeld kreeg alleen de VS hiervoor zo’n 450 miljoen dollar, wat meer is dan de rest van de wereld bij elkaar opgeteld. Met andere woorden: meer dan de helft van deze inkomsten gaat naar de Amerikanen. Deze ontzettend scheve verhouding zit de rest van het IOC inmiddels bijzonder hoog en dat heeft Chicago nu dus gemerkt. Amerika heeft dan misschien het rijkste Olympische Comité, maar het ziet daardoor wel de Spelen van 2016 aan zich voorbijgaan.

Niet het feit dat Chicago hiervoor werd gepasseerd is opmerkelijk, maar dat het al in de eerste ronde werd uitgeschakeld. Zelf had ik verwacht dat het in de laatste ronde zou verliezen van Rio de Janeiro, maar blijkbaar is de olympische wereld het USOC inmiddels zo spuugzat dat ze tot deze vernedering overging.

Dat ook de directe bemoeienis van president Obama deze realiteit niet meer kon verbergen, is een extra sterk signaal. De enige les die de Amerikanen hieruit kunnen trekken, is dat ze zich anders moeten opstellen binnen het IOC – natuurlijk vooral als het gaat om de verdeelsleutel van de inkomsten.

Dat zal een complete mentaliteitsverandering moeten betekenen, want juist afgelopen zomer maakte het USOC een enorme blunder door onaangekondigd een eigen betaaltelevisiekanaal aan te kondigen: United Nations Olympic Network. Het IOC wist van niets en reageerde binnen twee uur na aankondiging als door een wesp gestoken. Het plan is daarna van tafel gehaald, waardoor het USOC een enorm gezichtsverlies leed in zowel de Verenigde Staten als bij het IOC.

Rio de Janeiro is nu dus de winnaar en is daarmee het eerste Zuid-Amerikaanse land dat de Olympische Spelen mag organiseren. Voor de tv-registratie maakt het weinig uit, omdat het in dezelfde tijdzone ligt als de VS, waar veruit de meeste kijkers zitten met de belangrijkste tv-stations. Er hoeven dus geen finales op vreemde tijden worden georganiseerd, zoals nog in Beijing het geval was bij bijvoorbeeld het zwemmen. Prime-time in Brazilië is prime-time in de VS.

Zo zal de keuze voor Rio dan ook worden verkocht: als een zegen voor een heel continent en de sport én voor de mondialisering van de Olympische Spelen. Alhoewel dat helemaal klopt, weten ze in de VS hopelijk beter: het USOC heeft van de rest van de wereld een klap in het gezicht gekregen en zal de komende jaren het centrum zijn van onrust. Een olympisch tijdperk is beëindigd: het tijdperk van de allesoverheersende Amerikaanse invloed op het IOC.

Update 3 oktober, 22.00 uur

En jawel, de pleuris rond de USOC is losgebarsten.

Olympische Zomerspelen

permalink | plaats reactie |

Reacties