Noord-Koreaans elftal wil de wereld verrassen

Door Simon Kuper 20-10-2009

Noord-Korea heeft zich voor het WK in 2010 gekwalificeerd. Nu nog goede trainingspartners vinden om niet voor gek te staan.

De voetbalmanager van Noord-Korea zat ergens in de Franse provincie op een barkruk; op zijn eenvoudige blauwe pak droeg hij een badge van de Geliefde Leider Kim Jong-il en hij verklaarde: ‘Wij willen de wereld verrassen.’

Om de waarheid te zeggen, heeft Noord-Korea de wereld al verrast. Vorige week speelde het kluizenaarsrijk in Le Mans zijn eerste internationale wedstrijd in Europa sinds 1966. Het land heeft zich niet zo met de wereld bemoeid sinds 2004 toen het de kandidatuur van John Kerry voor het Amerikaans presidentschap steunde. Op voetbalgebied doet Noord-Korea in ieder geval aan globalisering.

Het geïsoleerdste land ter wereld wil zich snel bekwamen in het internationale voetbal. De Noord-Koreanen hebben zich gekwalificeerd voor het WK van 2010 en dat is de eerste maal dat ze mee mogen doen sinds het WK van 1966 in Engeland. Toen versloegen elf kleine Koreaanse legerofficieren Italië; dat bracht de Italiaanse fans ertoe hun team met tomaten te bekogelen. Daarna wisten ze op 3-0 te komen tegen Portugal, maar verloren de wedstrijd met 5-3. Hun gastheren, de bevolking van Middlesbrough, waren bijzonder van ze gecharmeerd.

Trouw

Daarna verdween het Noord-Koreaanse voetbal tientallen jaren uit het zicht, maar de Noord-Koreanen bleven hun voetbal trouw. Ze hebben niet veel andere hobby’s. Zij keken naar illegale kopieën van WK’s in verre landen en juichten bijna net zo hard voor de mannen en vrouwen uit Zuid-Korea als voor hun eigen nationale teams.

‘Ze zijn voetbalgek. Ze kennen Beckham zelfs in Noord-Korea’, zegt Nick Bonner, een Brit die reizen organiseert naar Pyongyang en ook een documentaire maakte over het team van 1966, met de titel The Game of Their Lives. Na geruchten dat Kim een beroerte had gehad, trad hij voor het eerst weer naar buiten bij een voetbalwedstrijd. En dat was geen toeval.

 

Sensatie! Noord-Korea verslaat Italië met 1-0 op het WK van 1966
Het nationale team is misschien wel de meest geglobaliseerde instelling in Noord-Korea: er zitten immers een paar Noord-Koreanen in die in Japan geboren zijn en een man die in Rusland speelt. Maar ja, ze staan nog altijd redelijk alleen.

De Noord-Koreanen weten wel dat ze stevig moeten studeren op het buitenlandse voetbal willen ze zich niet belachelijk maken op het WK. ‘Ik ken geen ander land waar trots zo belangrijk is’, zegt Bonner.

Het is één ding om raketten op de wereld af te vuren, om voetbalwedstrijden te winnen moet je wel globaliseren. Het is echter een probleem voor Noord-Korea om goede oefenpartners te vinden. Maar weinig buitenlandse teams staan te springen om op bezoek te komen in Pyongyang. Dus huurden de Koreanen het Sports Live Agency in Frankrijk in en dat organiseerde de trip van afgelopen week. Het schijnt ook dat ze de Zweed Sven Goran Eriksson gevraagd hebben hun trainer te worden, maar dat heeft hij afgeslagen.

Het was een vreemd tafereel in Le Mans: twee landen met hun eigen problemen, Noord-Korea en de Republiek Congo, die een vriendschappelijke wedstrijd speelden in een treurige stad in Frankrijk voor een paar honderd kleumende toeschouwers. De Congolese fans dansten en zongen. De Koreaanse spelers zagen er kwetsbaar uit in vergelijking tot de Congolezen. Het leek er ook op dat ze doelpunten scoren afdeden als burgerlijk individualisme.

 

Daarentegen had iedere speler een fantastische teamgeest en een prachtige balbeheersing. Kort gezegd leken ze op Zuid-Korea zonder de spierballen. Het werd 0-0, dezelfde uitslag als de eerdere vriendschappelijke wedstrijd tegen FC Nantes; toen maakten ze een buiginkje voor hun manager Kim Jong Hun en liepen het veld af.

Glasnost

‘We vinden het jammer dat we hier niet gescoord hebben’, zei Kim naderhand. Voor Koreaanse begrippen was dit glasnost. Toen het team in Frankrijk aankwam wilde hij nog op praktisch geen enkele vraag antwoorden maar later in Le Mans ontdooide hij. Hij vertelde ons dat hij zijn spelers had meegenomen naar Bonners film over 1966 in een Franse bioscoop. Weliswaar had de censuur bij gevoelige stukjes de film door laten spoelen, maar toch had de film de spelers geïnspireerd.

‘Iedereen weet dat we de wereld in 1966 verrast hebben’, zei Kim (tenminste, zijn tolk zei het). ‘Nu willen we het nog beter doen op het WK. We willen de wereld laten kennismaken met de mentaliteit van de Koreaanse bevolking.’

Binnenkort gaat het team naar zuidelijk Afrika en volgende lente komt het terug in Europa. Intussen heeft Bonner een idee voor iedereen die nog geen kaartje heeft voor het WK. In juni verzorgt hij een reis voor voetbalsupporters naar Noord-Korea. ‘Buiten Zuid-Afrika is dat eigenlijk dé plek om naar het WK te kijken’, legt hij uit.

---

Reacties

Plaats reactie

Naam *
E-mailadres
Website
Bericht *

---