Zo fijn om Feyenoorder te zijn

In de columntwist De Klassieker is het de beurt aan Feyenoorder Jurryt van de Vooren. Hij heeft zich dit weekend eens niet laten oppakken.

Foto Guus de Jong

Beste Menno,

Gefeliciteerd met de overwinning gisteren! Ajax was de beste en daarnaast heeft de winnaar altijd gelijk. Geniet ervan, nu het nog kan.

Terugkijkend op een week met een bekeroverwinning én een zege op de grote rivaal kan ik me namelijk heel goed voorstellen dat je eindelijk inziet dat de toekomst voor jouw clubje ronduit beroerd is. Dat Ajax een labiel zooitje is, een psychiatrisch patiënt. En dat je maar beter, net als ik, een Feyenoord-supporter had kunnen zijn.

Voeten aan het plafond

O ja, voordat ik het vergeet: dank voor je advies vorige week om me tijdens Ajax – Feyenoord in een geluidsdichte politiecel te laten opsluiten om mezelf een vervelend middagje te besparen. Ik heb het even overwogen, want ik hang liever met mijn voeten aan het plafond van een beschimmelde cel dan dat ik een middag in de Amsterdam Arena zit.

Toch heb ik het aanbod verworpen, omdat ik gisteren met mijn vrienden en familie de geboorte van mijn dochter heb gevierd. Dan ga ik me toch niet laten oppakken, idioot!

De Rotterdamse Roerganger

Daarnaast had ik als academisch geschoolde Feyenoord-watchter dit verlies zien aankomen. Leo Beenhakker had deze week niet voor niets gezegd dat Feyenoord dit seizoen de kampioen van de rest moet worden. Als onze Rotterdamse Roerganger deze wijsheid predikt, weten wij als supporters dat Ajax te groot voor ons is – in ieder geval dit seizoen.

Beenhakker had dus al vooraf gewaarschuwd en ik had het begrepen. Na afloop vervolgde Been op dezelfde manier: “We hebben heel veel talent, maar dat is niet voldoende. We komen van heel ver met Feyenoord. Maar we kunnen alleen nog een stap maken als we het anders gaan aanpakken. De spelers van Ajax begrepen dat beter.”

Kortom: wij weten dat we met Feyenoord er nog lang niet zijn. Dit jaar gaat het stapje voor stapje, en dat is al heel wat beter dan de ellende van de laatste jaren. Die groei geeft ons moed, en die blijft in stand na vijf tegendoelpunten in jullie sporthal.

Labiel

Wat mij vooral moed geeft, is dat Feyenoord niet zo labiel speelt als Ajax. Leuk voor jullie om net tegen ons per ongeluk een goede middag te hebben, maar drie dagen eerder kroop datzelfde Ajax als een slak in stollend beton over het veld van FC Dordrecht.

En zo is het al jarenlang: de ene week speelt Ajax goed en de week erop is het ontzettend slecht. Er is werkelijk geen touw meer aan vast te knopen. Ajax doet me daarom vooral denken aan een psychiatrisch patiënt in de laatste fase voor langdurige eenzame opsluiting.

Gisteravond was je hopelijk dronken genoeg om dat besef in een diep onderbewustzijn te parkeren, maar nu de drank is uitgewerkt is die waarheid onontkoombaar. Is dat niet ontmoedigend, Menno: dat Ajax zichzelf groter waant dan het daadwerkelijk is?

Daar hebben wij gelukkig geen last van, met dank aan Beenhakker en Been. Wij zijn lekker stabiel en jullie zijn labiel. Oh, wat is het toch fijn om Feyenoorder te zijn!

Tot op de Coolsingel,

Jurryt

De Klassieker · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties