Zoeken

Je zou kunnen zeggen dat er in Abu Dhabi elke dag van het jaar een Formule 1-race wordt gehouden. Grote drommen SUV’s razen altijd over de vierbaanssnelwegen in de Golfstaat. Toen ik er eerder dit jaar op bezoek was, stonden de lokale kranten vol met ingenieuze nieuwe ideeën om de plaatselijke bevolking over te halen veilig te rijden. Maar ja, verkeersboetes hebben niet veel invloed op een plek waar de gemiddelde burger zo’n 17 miljoen dollar waard is.

De ongeveer 420.000 inwoners, die samen eigenaar zijn van 9 procent van de olievoorraad van de wereld, zijn dol op autorijden. Een buitenlander – weliswaar in Abu Dhabi geboren maar toch nog altijd een buitenlander – vertelde me dat zijn schoolkameraden uit het emiraat meestal garages voor drie of vier auto’s hadden voor hun ‘belangrijkste auto’s’. Soms hadden ze een aparte auto puur en alleen voor ritjes naar de supermarkt.

Paardenraces en golf

Het is dan ook geen wonder dat een paar journalisten van lokale kranten hebben gevraagd of ze mee mochten rijden in de Formule 1-race afgelopen zondag, de laatste van het seizoen en de eerste die in Abu Dhabi wordt gehouden.

Hiermee is de overname door het emiraat van de sport voltooid. De inwoners van Abu Dhabi hebben er al voor gezorgd dat Manchester City de rijkste voetbalclub is en houden een oneindige hoeveelheid internationale sportevenementen: van paardenraces tot golftoernooien tot de wereldcup voetbal voor clubs in december. De vraag is: waarom doen ze dat? Abu Dhabi zegt dat het ze om het geld gaat. Maar ik denk dat ze diep in hun hart willen dat we van ze houden.

Rijken der aarde

Op een plekje in de schaduw bij de villa waar de plannen voor de Formule 1-race werden gesmeed, legde iemand Abu Dhabi’s ‘strategie’ op sportgebied aan me uit: als de olie op is wil de stad een toeristentrekpleister voor de rijken der aarde worden. Daarom loopt de racebaan bij Yas onder een hotel door en langs de ‘superjachten’ in de jachthaven. De race is bedoeld als toeristencampagne voor Abu Dhabi. De sport moet zorgen dat het emiraat altijd rijk blijft.

Iedereen die iets af weet van de economische gevolgen die het organiseren van sportevenementen heeft, weet dat het zo niet werkt. Sportlobbyisten beweren altijd dat het binnenhalen van een honkbalteam of het houden van de Olympische Spelen een stad rijk maakt. Ze betalen economen die aan hun leiband lopen om zogenaamde rapporten te schrijven waarin beloofd wordt dat dit ook zo is. Maar zo langzamerhand, na vele jaren van serieuze academische studies, weten we dat het niet klopt.

Meestal brengt het meer geld in het laatje om een winkelcentrum of een megabioscoop te bouwen dan een stadion. De sport zal Abu Dhabi niet rijker maken; zelfs niet als de autoriteiten de bevolking kunnen overtuigen dat ze voortaan kaartjes moeten kopen om de Formule 1-race te zien, wat geen positieve verandering zal zijn omdat de fans nu gewend zijn gratis naar binnen te kunnen.

Gelukkig worden

Het is eerder zo dat het houden van sportevenementen een heel ander voordeel oplevert: er zijn onderzoeken gedaan naar geluksbeleving waaruit naar voren komt dat het gastland gelukkiger wordt. Gedeeltelijk is het zo dat Abu Dhabi gewoon op zoek is naar geluk. De Formule 1 en Manchester City zijn rijkeluisspeeltjes. Terwijl ik rondhing in het zevensterrenhotel Emirates Palace, waar al wat schittert ook echt goud is, realiseerde ik me hoe piepklein de sportbudgets in de ogen van de heersende familie van Abu Dhabi moeten lijken. Zij kopen voetbalclubs zoals gewone mensen een voetbalshirt.

Maar toen ik een tijdje in Abu Dhabi doorbracht ging ik toch vermoeden dat hun ‘investering’ niet alleen door hun voorliefde voor sport werd veroorzaakt. De relatie tussen Abu Dhabi en het buitenland is op dit moment uitgesproken cynisch: de emiraten geven ons geld en wij leveren onze diensten terwijl we ze ondertussen uitlachen om hun onhandige extravagantie.

De Indiase arbeiders, Britse accountants en Amerikaanse academici die zowat smelten in de hitte van rond de 40 graden en bier kopen met hun speciale vergunning, allemaal zijn ze er maar om één reden: geld. De wereld houdt enkel en alleen van Abu Dhabi om z’n geld. Dat is een stilzwijgende afspraak tussen het emiraat en de rest van ons die zonneklaar is. Over het algemeen zijn de mensen in Abu Dhabi zich daar ook van bewust.

Echte liefde

Gebaseerd op mijn driedaagse bezoek kom ik nu met deze onbewezen stelling: de onderliggende reden voor het houden van sportevenementen is Abu Dhabi’s gedeeltelijk onbewuste vraag om echte liefde. De wereld houdt van sport en dus, als Abu Dhabi sport aanbiedt, gaat de wereld misschien ook van Abu Dhabi houden. ‘We willen niet door de mensen beschouwd worden als een wandelende oliebron’, vertelde een vrouw me. ‘Dat is niet iets vreemds van emiraatbewoners – als iemand iets over jouw land zou zeggen, zou je toch ook graag willen dat het iets goeds was, en niet alleen dat je land veel geld had.’

Ik kom uit Engeland, dus gelukkig is er op het moment maar weinig kans dat buitenlanders zullen zeggen dat mijn land alleen maar rijk is.

Auto- en motorsport · Voetbal

permalink | plaats reactie |