Fok het Olympisch, leve De Kuip!

In de columntwist De Klassieker is het de beurt aan Ajacied Menno Pot. Hij zit liever in de Kuip dan in het Olympisch Stadion.

De Kuip zelf, in 1937

Beste Jurryt,

Oké, het is al goed: dan komen we niet naar het Olympisch Stadion. Bedankt voor je uitleg.

Hoe voelt het trouwens, als Feyenoorder, om dagelijks in het stadion te werken waar je club bijna jaarlijks een kletsend pak op de broek kreeg, waar Ajax zo ongeveer al zijn grote Europese triomfen vorm gaf, waar Ajax misschien wel meer landskampioenschappen veiligstelde dan jullie überhaupt hebben behaald en zowel een UEFA Cup als een Europese Supercup mocht optillen? Wat doet een persvoorlichter met zulke feiten?

Wanneer journalisten of bezoekers jou vragen naar de historie van het stadion, dan begin jij er een beetje op los te zwetsen over kogelstoten en discuswerpen anno 1928, gok ik.

Eerlijk gezegd vind ik dat het beeld dat Ajacieden van het Olympisch Stadion hebben een tikkie te rooskleurig is. De drie meest gehoorde (en terechte) klachten van Ajax-supporters over de ArenA zijn als volgt: 1. irritante ‘grachten’ tussen tribunes en veld, 2. het is geen Ajax-stadion (geen Ajax-kleuren) en 3. de sfeer is er suf.

Precies diezelfde dingen golden ook voor het Olympisch Stadion, wanneer je bij punt 1 het woord ‘grachten’ even vervangt door ‘wieler- en atletiekbaan’ en je bij punt 3 bereid bent een eerlijke vergelijking te maken. De slaperige sfeer tijdens de gemiddelde competitiewedstrijd in de Amsterdam ArenA, moet je natuurlijk niet vergelijken met de sfeer tijdens Europese topduels ‘Olympisch’, maar met de spaarzame keren dat we in het Olympisch Stadion tegen pakweg Volendam speelden. Alsof de tent dán stond te schudden op zijn grondvesten.

Het punt is: in de beste jaren uit de clubhistorie was het Olympisch Stadion de plek waar Ajax naar toe ging voor grote wedstrijden. Het aantallen plezierige herinneringen aan het Olympisch Stadion is daarom erg groot, met als gevolg dat de nostalgiemeter zo ongeveer uit z’n kastje slaat bij de herinnering aan het Olympisch.

De verhuizing naar de Amsterdam ArenA, meteen na de grote successen van 1995-1996, viel samen met de vrijwel onafwendbare sportieve neergang en bovendien met het Bosman-arrest, dat Ajax als internationale topclub zo ongeveer de kop kostte.

De verhuizing naar de Amsterdam ArenA markeert een keerpunt in de clubhistorie: tot 1995 was Ajax een betrekkelijk kleine club die met weinig geld af en toe heel succesvol was. Na 1995 was Ajax plotseling een rijke club, die besloot een deel van de verenigingstraditie in te leveren ten faveure van de ambitie om op financieel vlak de ‘grote jongens’ te blijven bijbenen. Met zo’n fundamentele koerswijziging kom je als club alleen weg wanneer het trofeeën oplevert – en daar zit hem nou net de kneep.

Op de Amsterdam ArenA kun je die frustratie lekker makkelijk projecteren, terwijl aan de ArenA kleeft dezelfde tragiek als aan Van Gaals opvolger Morten Olsen: het kon alleen maar minder. Zou Ajax in De Meer wél als internationale topclub door het extreem turbulente decennium na het Bosman-arrest zijn heengerold? Zou het aantal woensdagavondtriomfen in het Olympisch Stadion dan wél op peil zijn gebleven? De discussie met iemand die meent van wel, kun je nooit winnen.

Kortom: we zullen het met de ArenA moeten doen. Uitbreiding naar 80.000 plaatsen vind ik een onzalig plan (van mij hoeven we dat hele WK niet binnen te hengelen), maar die optie is gelukkig ook niet erg waarschijnlijk.

Waarschijnlijker is het dat de tribunes iets worden doorgetrokken en de grachten worden ‘opgevuld’ met stoelen, net als de gapende hoekgaten. Als er dan ook nog iets wordt gedaan met de kleuren van de stoeltjes (Amsterdamser, meer ‘des Ajax’), dan kan het best goed komen.

Gisteren, tijdens Ajax – Heerenveen, deed het spel van Ajax herinneren aan betere tijden en hoorde ik niemand zeuren over de Amsterdam ArenA. Vreemd is dat toch.

En gelukkig hebben we De Kuip nog. Ik houd van dat stadion! We winnen er vaker van jullie dan jullie van ons, we hebben er de Europacup I gewonnen (1972) en nog heel wat andere leuke prijsjes opgehaald en ik heb Ajax er nog nooit met eigen ogen zien verliezen, van wie dan ook. De enige teleurstelling die ik in De Kuip heb moeten wegslikken was een slap Stones-concert in 2003.

Inzoomen op De Kuip, en dat mythische ‘Legioen’ van jullie, plaatst de dingen ook in het juiste perspectief. In De Kuip zit je lekker dicht op het veld, dat wel, maar het stadion is net zo min van Feyenoord als de ArenA van Ajax, jullie tribunes hebben geen ‘regenboogmotief’ als bij ons, maar de clubkleur van FC Den Bosch en tijdens de gemiddelde competitiewedstrijd zit dat ongeëvenaarde Legioen ook maar een beetje voor zich uit te zwijgen en naar lelijk voetbal te kijken.

Hoe goed er gevoetbald wordt in de ArenA en hoe goed de sfeer er is? Ajax begint zich weer te realiseren dat het die zaken in eigen hand heeft, en dat op de ArenA heus geen vloek rust. De locatie, de Bijlmer, had leuker gekund, maar zelfs daar wil ik niet over klagen, want het had ook Rotterdam kunnen wezen.

Mazzel!

Menno

De Klassieker · Olympisch Stadion Amsterdam · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties