College football maakt de Amerikanen gelukkig

College football dient er niet toe om universiteiten rijker of beter te maken. Het moet de Amerikanen gelukkig maken. Volgens Simon Kuper gebeurt dat ook.

Deze maand gebeurde er op enkele Amerikaanse universiteiten iets vreemds. Northeastern en Hofstra, twee universiteiten die meer dan zeventig jaar lang American football speelden, hielden er plotseling mee op. Het was te duur geworden. Is dit, zo midden in de recessie en aan het begin van het College Bowl-seizoen, de terugkeer van het gezond verstand waar critici van de sport al een eeuw op wachten?

In zijn nieuwe boek Bowled Over schrijft Michael Oriard dat de excessen in het college football sinds 1990 de pan uit zijn gerezen. Universiteiten verspillen geld dat ze niet eens hebben, aan football.

‘Iedereen die vanuit een beetje objectief standpunt naar de situatie kijkt, moet wel pleiten voor veranderingen’, zegt Oriard. ‘Het is natuurlijk volstrekt belachelijk dat de footballcoach vele malen meer verdient dan het hoofd van de universiteit.’

Oriard weet waar hij over praat. Hij speelde football voor Notre Dame University en in de NFL vóór hij hoogleraar Engels werd aan de Oregon State University. Hij schrijft vlot en weloverdacht. Toch lijkt het alsof ook hij, zoals zoveel critici en aanhangers van college football, niet echt begrijpt waar de sport toe dient.

Analfabeten

Hij is heel goed in het aanwijzen van de misstanden: er zijn spelers die als analfabeten de universiteit verlaten omdat ze alleen maar football gespeeld hebben. Ze krijgen niet betaald en toch slagen de universiteiten er in om een fortuin uit te geven aan opleidingscentra, vliegtickets door heel Amerika, en soms ook aan recruiting hostesses, dames die veelbelovende sporters naar de universiteit moeten lokken. Een ruime meerderheid van de universiteiten verliest geld aan atletiek, maar de meeste footballteams overschaduwen hun universiteiten. En het wordt ieder jaar gekker.

De argumenten van voorstanders van college football deugen waarschijnlijk niet. Football lijkt oud-studenten er niet toe te brengen om het academische werk van de universiteit te steunen, en het trekt ook geen betere studenten aan.

Gemeenschappen

Het is zelfs zo dat de sponsors ‘de laatste tijd geld aan de sport gaven, ten koste van de wetenschap’ aldus Oriard.

Toch missen deze critici de essentie. College football dient er niet toe om de universiteiten rijker of beter te maken. Het moet de Amerikanen gelukkig maken en ze het gevoel geven dat ze er bij horen, en dat doet het. Dat weet Oriard ook. Hij schrijft: ‘Een college-footballwedstrijd aan de universiteit van Michigan of die van Alabama, met zijn drumband en z’n cheerleaders, z’n picknick van te voren en zijn feest achteraf, is een soort volksfestijn... en geeft iedere herfst aan miljoenen Amerikanen een gevoel van saamhorigheid, van zinvolle traditie en puur onvervalst plezier.’

In honderden Amerikaanse stadjes die geen eigen profsportteam hebben is het college-footballteam het enige dat mensen van allerlei pluimage bindt. Deze stadjes noemen zichzelf ‘gemeenschappen’ en football maakt dat woord soms waar. Er zijn twintig universiteiten die een stadion hebben waar meer dan 80.000 mensen in kunnen; dat is meer dan in het stadion van Manchester United.

In een enquête van sportzender ESPN, in 2007, noemde 72 procent van de Amerikanen zichzelf fan van college football. Het is dan ook geen wonder dat Thomas Joiner, auteur van Why People Die By Suicide, constateerde dat het aantal zelfmoorden in Columbus, Ohio en Gainesville, Florida omlaag ging als het plaatselijke college-footballteam het goed deed.

Het heeft altijd tot de historische rol van de Amerikaanse universiteiten gehoord om dit geluk een beetje te financieren en net te doen alsof het om amateurprestaties ging. Zoveel geld kost het ze niet; de spelers worden immers niet betaald. Het verlies dat het college football in het hele land lijdt, bedraagt waarschijnlijk een paar honderd miljoen dollar. Daarom kan de VS zich dit geluk nog wel veroorloven.

De Bowl-wedstrijden worden nu gesponsord en de tv-rechten brengen miljoenen op. Oriard maakt zich zorgen dat de spelers uitgebuit worden. Toch wijzen de gegevens waar hij mee komt op het tegendeel.

Helft studeert niet af

In twee grote onderzoeken, weliswaar uitgevoerd door de National Collegiate Athletic Association zelf, zei de meerderheid dat ze het goed naar hun zin had. Ze worden dan wel niet betaald maar wel toegejuicht. En al is het zo dat bijna de helft van hen niet afstudeert, zonder football waren veel van hen sowieso nooit in de buurt van een universiteit gekomen.

De misstanden in het college football hebben zo lang kunnen bestaan omdat de meeste Amerikanen van de sport houden zoals hij nu is. En terwijl Hofstra en Northeastern het speelveld verlaten, staan er al weer zes nieuwe universiteiten klaar om volgend jaar college football te introduceren.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties