Het wereldrecord van Erben Wennemars

Erben Wennemars gaat niet naar Vancouver. Op de 1500 meter kwam de schaatser uit Dalfsen éénhonderdste te kort voor de Spelen. Hiermee komt er een einde aan een carrière vol hoogte- en dieptepunten.

Dit weekend was in Eén Vandaag een prachtige reportage te zien over Wennemars voor, op en na het OKT. Het op een haar na missen van de Olympische 1500 meter past in de loopbaan van de sympathieke schaatser.

Slechts eenmaal kon hij tijdens de Spelen uitkomen op zijn favoriete afstand. In 2006 werd hij op de schaatsmijl vijfde. In 2002 wist hij zich op deze afstand niet te plaatsen, en in 1998 kon hij door een blessure de 1500 meter vergeten.

Hoogte- en dieptepunten

Met die blessure is meteen het grootste dieptepunt uit de loopbaan van Wennemars genoemd. Op de tweede 500 meter in Nagano werd Wennemars, die als enige Nederlander nog zicht had op een medaille op die afstand, door de Noor Grunde Njøs onderuit gehaald. Wennemars’ arm raakte uit de kom, en hij moest de 1000 en 1500 meter laten schieten.

Wennemars verklaarde tegenover Eén Vandaag dat deze val een grote stimulans voor zijn verdere carrière is geweest. De volgende jaren zou Wennemars vele prijzen gaan pakken. Tweemaal werd hij wereldkampioen sprint, en de Dalfsenaar behaalde zes wereldtitels op de afstandskampioenschappen.

In de aanloop naar de Spelen van 2006 beleefde Wennemars een volgend dieptepunt. Hij wist zich niet te plaatsen voor het WK Sprint, zodat hij in ‘zijn’ Thialf als regerend wereldkampioen de titel niet zou kunnen verdedigen. In die periode brak hij ook met trainer Jac Orie.

Zoals altijd slaagde Wennemars er in om vanuit een moeilijke situatie nieuwe energie op te doen. Op de Spelen in Turijn behaalde hij zijn eerste Olympische medailles, twee maal brons. Een jaar later leverde hij een opmerkelijke prestatie, door op het WK allround als vijfde te eindigen. In november van dat jaar evenaarde hij met 1.42,32 het wereldrecord van Shani Davis op de 1500 meter.

Het wereldrecord

Daarmee behaalde Wennemars zijn eerste officiële wereldrecord, maar op die afstand was hij al eerder mondiaal de snelste geweest. In Calgary was Wennemars op 31 juli 1997 (!) de eerste die de 1500 meter sneller schaatste dan de magische grens van 1 minuut en 50 seconden.

Omdat het om een niet aangemelde trainingswedstrijd ging, werd zijn tijd van 1.49,89 echter niet erkend, en bleef het wereldrecord van Neal Marshall (1.50,05) staan. Maar Wennemars had hiermee wel naam gemaakt. Hij reageerde op de voor hem kenmerkende manier.

“Het blijft natuurlijk een rare actie. Maar dat hoort wel bij mij. Ik rijd wel vaker hard als het niet hoeft. (…) En of ik nou een officieel record heb of niet, ik hoor in ieder geval bij de wereldtop. Dat is toch ook niet onaardig voor een boerenjongen uit Dalfsen.”

Ids Postma zou in november van dat jaar als eerste officieel door de barrière van 1 minuut 50 gaan, in Berlijn nota bene. Kevin Overland slaagde er later diezelfde dag aan de andere kant van de Oceaan in een flinke hap van de tijd van Postma af te halen op het snelle Canadese ijs.

Op een paar weken na precies tien jaar later behaalde Wennemars alsnog zijn wereldrecord, op de afstand waarop hij afgelopen week zo jammerlijk strandde.

Schaatsen

permalink | plaats reactie |

Reacties