De Pierre van Hooijdonk-mentaliteit

In de columntwist De Klassieker is het de beurt aan Feyenoorder Jurryt van de Vooren. Hij denkt aan Pierre van Hooijdonk.

Beste Menno,

Wat ben ik blij dat shorttracker Sjinkie Knegt in een uithoek van Friesland woont en dat hij niet bij Feyenoord speelt. Die Fries is zo dodelijk nuchter dat de Vesuvius binnen drie dagen dooft als hij zich in de buurt vertoont. IJs krijgt het koud als Knegt eroverheen rijdt.

Dit weekend keek de shorttracker in een interview in de Leeuwarder Courant namelijk vooruit op de Winterspelen in Vancouver. “Ik heb me geplaatst, klaar.”

Nat is nat

Hier voegde Knegt aan toe dat schaatsen op de Winterspelen voor hem een gewone wedstrijd is. De strijd om Olympisch goud is voor hem dus net zo mooi als een kwartiertje knallen met zijn maten in woonplaats Bantega. Een wedstrijd is een wedstrijd is een wedstrijd.

Stel dat Knegt met dezelfde instelling een vloedgolf van tien meter op zich af ziet komen. “Doet me niks!”, roept hij dan stoer. “Thuis heb ik ook een douche. Nat is nat.”

Knegt snapt niet dat alles op de Olympische Spelen veel groter is, veel intenser, veel gemener. De Olympische Spelen zijn het oog van een orkaan, het duizendvoud van het normale. Daar moet een sporter vechten voor het beste resultaat, zoals Pierre van Hooijdonk in 2002 deed toen hij Feyenoord op sleeptouw nam in de UEFA Cup-wedstrijden tegen Glasgow Rangers. Van Hooijdonk is de man bij wie de Vesuvius juist ontploft.

Celtic

Met zijn verleden bij Celtic wist Van Hooijdonk van alle Feyenoorders het best dat de uitwedstrijd tegen Glasgow Rangers op vijandelijke bodem was. De druk op hem was groter dan bij de andere Feyenoorders. Coach Bert van Marwijk zag dit ook: “Het kan geen kwaad dat Pierre, met wie ik weken geleden al over deze wedstrijd heb gesproken, de jongens vertelt wat hen staat te wachten.”

Van Hooijdonk vertelde het niet alleen, maar liet het ook zien. Hij stapte als eerste op het veld, en kroop dus bewust in het oog van het orkaan. De tienduizenden supporters van Glasgow joelden en scholden toen ze de oude speler van Celtic zagen, maar die trok zich er niets van aan. De boodschap was duidelijk: dit wordt geen gewone wedstrijd. Elke speler van Feyenoord moet strijden voor resultaat.

Met de Knegt-mentaliteit hadden de Feyenoorders na drie minuten huilend in de kleedkamer gezeten, maar door de Van Hooijdonk-mentaliteit won Feyenoord uiteindelijk de UEFA Cup – het absolute hoogtepunt van het vorige decennium.

En door die mentaliteit, Menno, was Feyenoord in de afgelopen tien jaar op internationaal niveau succesvoller dan Ajax. De ene wedstrijd is de andere niet.

De Klassieker

En dat geldt ook volgende week weer als Ajax naar de Kuip komt. De Klassieker is anders dan alle wedstrijden, en is niet te vergelijken met een bekerwedstrijd tegen Zwolle of een mislukt potje tegen VVV.

Een wedstrijd tegen Ajax kan Feyenoord altijd verliezen. Het was in de afgelopen tien jaar misschien zelfs de enige constante factor bij ons: het spelen van slechte wedstrijden tegen jullie.

Maar als er dan toch wordt verloren, moet dat wel met de Van Hooijdonk-mentaliteit. Het kan daarom geen kwaad als Pierre de hudige jongens vertelt wat hen staat te wachten.

Tot op de Coolsingel!

Jurryt

De Klassieker · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties