Veldrijders op de weg

Lars Boom en Niels Albert hebben allebei al een wereldtitel veldrijden op zak. In de toekomst willen ze zich meer en meer op de weg gaan richten. In 1981 werd Hennie Stamsnijder in Tolosa wereldkampioen veldrijden. De Tour van 1980 reed hij als voorbereiding.

Er is altijd wel een overlap geweest tussen wielrennen in het veld en op de weg, al konden slechts enkele renners in beide disciplines werkelijk uitblinken. Adri van der Poel en Roger de Vlaeminck bijvoorbeeld. En in iets mindere mate veldritkampioenen als Eric de Vlaeminck, Rolf Wolfshohl, Pascal Richard en Klaus-Peter Thaler. Een aardige huiskamervraag: welke voormalige Tourwinnaar werd in 1950 in Parijs de eerste officiële wereldkampioen cyclocross? 

Lars Boom wil dit jaar graag naar de Tour. De Brabander heeft al meer dan eens bewezen een uitstekende wegrenner te zijn. Zijn ritzege in de Ronde van Spanje was er één om in te lijsten. Ook Niels Albert overweegt om na het WK veldrijden van 2012 in Koksijde vooral de weg op te gaan. In de afgelopen editie van de Ronde van België liet hij - samen met Lars Boom - in ieder geval zien dat hij ook in de Ardense heuvels goed uit de voeten kan. 

Sven Nys 

Op 15 april 2001 sloot Sven Nys zijn seizoen af met Parijs - Roubaix, om daarna een paar weken op vakantie te gaan. Nys had van deze voorjaarsklassieker een doel gemaakt. Het was de modderige editie die werd gedomineerd door de ploeg Domo - Farm Frites van Patrick Lefevere, met renners als Johan Museeuw, Romans Vainsteins, Wilfried Peeters en de voortreffelijke Nederlandse winnaar Servais Knaven. 

Tot 200 kilometer koers handhaafde Nys zich vrij gemakkelijk voorin. Naar verluidt kwam Johan Museeuw al eens informeren wat de veldrijder daar vooraan kwam doen. Uiteindelijk verloor Nys nog een kwartier en werd hij eenenveertigste. Ook een jaar later reed Nys de kasseienklassieker uit, als zesendertigste, maar de beoogde topklassering zat er voor de Belg niet in. 

Hennie Stamsnijder 

Veldrijder Hennie Stamsnijder was in 1979 Nederlands kampioen op de weg geworden bij de amateurs. Eén zomer later bereidde de Overijsselse boerenzoon zich op een bijzondere manier voor op het veldritseizoen. Niet door als wegrenner in dienst van Daf Trucks vooral criteriums te rijden, maar wel door deel te nemen aan de Dauphiné Libéré en de Ronde van Frankrijk, als helper van de vergeten Limburgse klimmer Jo Maas. 

De Tour van 1980 ging van start met een proloog in het Duitse Frankfurt. Wieler Revue ondervroeg Stamsnijder vlak voor het vertrek. De renner zelf indertijd: “Kijk, ik ben nu eerstejaars beroepsrenner. Mijn specialiteit is veldrijden, daar stem ik mijn seizoen op af … ik heb bewust voor een dergelijk zwaar koersschema gekozen. Daarom hoop ik deze winter sterk genoeg te zijn om mee te dingen naar de wereldtitel.” 

Het bleek een goede keuze. De Tour reed hij dat jaar niet uit - hij overleefde de Pyreneeën niet - maar op 22 februari 1981 werd Stamsnijder in Tolosa in het Spaans Baskenland inderdaad wereldkampioen veldrijden. En koning van de modder. Na een tactisch uitstekend gereden wedstrijd won hij solo vóór Roland Liboton en Albert Zweifel, twee groten uit de geschiedenis van de cyclocross. 

Sportman van het jaar 

Het beeld van de door de regen en modder haast onherkenbaar geworden renner, die met een brede lach zijn gebalde vuist in de lucht stak, bleef hangen. Het zal er zeker aan hebben bijgedragen dat Stamsnijder in 1981 zelfs werd verkozen tot sportman van het jaar. Die zomer reed hij zijn tweede en laatste Tour overigens wel uit. Als tachtigste, met meer dan twee uur achterstand op winnaar Bernard Hinault. 

Na zijn wielerloopbaan ging Hennie Stamsnijder bij Shimano in de sportmarketing. Zijn zoon Tom (24) is prof bij Rabobank. Als wegrenner. In 2007 won hij in dienst van Gerolsteiner al bijna een rit in de Vuelta, maar de jonge Stamsnijder liet zich verrassen door zijn ervaren medevluchter Andreas Klier. Vorig jaar reed hij de Ronde van Italië uit.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties