De supergenen van Taylor Phinney

Maandag gaat Olympia’s Tour van start in Heerenveen. Op de deelnemerslijst vinden we ook de naam van het Amerikaanse wonderkind Taylor Phinney (19). Zijn beide ouders waren vroeger ook al succesvol op de racefiets.

Taylor Phinney heet een supertalent te zijn. De negentienjarige liet op de piste al een paar onvoorstelbare staaltjes zien, en op de weg werd hij wereldkampioen tijdrijden bij de junioren. Daarnaast won de uitmuntende achtervolger vorig jaar al Parijs - Roubaix voor beloften. Tom Boonen en zijn collega’s zijn alvast gewaarschuwd. 

Het Amerikaanse wonderkind maakt deel uit van de continentale ploeg Trek - Livestrong, een opleidingsploeg die wordt gesteund door Lance Armstrong. Zijn supergenen heeft de toekomstige winnaar van zo’n beetje alle belangrijke wedstrijden - als we de voortekenen tenminste moeten geloven - in ieder geval niet van vreemden. 

Connie Carpenter 

In zijn zeer lezenswaardige wielerroman ‘Renner in opspraak’ (‘Salz im Kaffee’) liet Hans Blickensdörfer ooit al eens een wielerarts fantaseren over een wielrenner met supergenen. Deze ‘Dokter Lindner’ vergeleek de lichaamsbouw van de fictieve Duitse toprenner Budzinski met die van Eddy Merckx en Jacques Anquetil. 

In de roman zegt de hoofdpersoon ‘Bud’ tegen de doktersvrouw, met wie hij ongetwijfeld als verwijzing naar Fausto Coppi in bed is beland: “Weet je niet dat hij me aan de dochter van een oud-wielrenner wilde koppelen, op wiens lichaamsbouw hij ook gek was? Hij meende in alle ernst dat ik met haar samen een onoverwinnelijke wielrenner zou kunnen produceren.” 

Taylor Phinney is wellicht zo’n renner. Zijn moeder Connie Carpenter was een redelijk succesvolle langebaanschaatsster, die nog vóór haar vijftiende (!) verjaardag in 1972 deelnam aan de Olympische Winterspelen van Sapporo. Ze werd daar in een vooroorlogs klinkende tijd van 2.23.93 zelfs zevende op de 1500 meter. Op de Universiteit van California werd Carpenter vervolgens een succesvolle roeister. Later koos ze voor de fiets. 

Het leidde uiteindelijk tot deelname aan de Olympische wegrit van 1984. Haar wielerloopbaan had ze overigens speciaal voor deze gelegenheid met een paar jaar verlengd, omdat de wegrit voor vrouwen in Los Angeles voor het eerst op het programma zou staan. Carpenter won natuurlijk goud, zoals dat hoort in een Amerikaans Olympisch sprookje. Na het behalen van de gouden plak stopte ze per direct met wielrennen. 

De keuze voor de racefiets leidde behalve tot sportieve successen ook nog tot iets anders. Ze kreeg een relatie met de Amerikaanse wielrenner Davis Phinney, met wie ze nog vóór de Spelen van 1984 trouwde. 

Ziekte van Parkinson 

In 1986 mochten de razendsnelle Davis Phinney en zijn Amerikaanse Team 7-Eleven, met verder onder meer de oud-schaatskampioen Eric Heiden, debuteren in de Tour de France. Dit tot onvrede van de vierde Nederlandse profploeg Skala - Skil, die ondanks de aanwezigheid van renners als Hennie Kuiper, Fons de Wolf en een jonge Jean-Paul van Poppel door de Tourorganisatie werd genegeerd. 

Toen Phinney al in de derde etappe de snelste was van een omvangrijke kopgroep, was het al snel gedaan met de kritiek. Ook een jaar later won hij namens 7-Eleven een Touretappe. Na een onoverzichtelijke massasprint, met de Nederlandse kemphanen Teun van Vliet en Jean-Paul van Poppel in de hoofdrol, bleek de Amerikaan de snelste in de rit naar Bordeaux. 

Inmiddels zet de vroegere winnaar van talloze wedstrijden op Amerikaanse bodem zich in voor zijn eigen Davis Phinney Foundation. Deze stichting probeert het leven voor mensen met de ziekte van Parkinson te verbeteren. Na zijn wielerloopbaan werd ook de oud-renner zelf nog voor zijn veertigste getroffen door de symptomen van deze ziekte. 

Op 27 juni 1990 werden Connie Carpenter en Davis Phinney de trotse ouders van baby Taylor, die maandag onder rugnummer 46 in Heerenveen van start gaat in Olympia’s Tour. Als één van de favorieten.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties