Slapen in het Olympisch Stadion van Helsinki

Gerben Kappert heeft enkele malen het Olympisch Stadion van Helsinki bezocht. Hij heeft er dit jaar ook geslapen.

Door Gerben Kappert

Oktober 1996. Ik vloog naar Helsinki voor een bruiloft van vrienden. Een dag later bezocht ik de voetbalwedstrijd Finland – Zwitserland in het Olympisch Stadion. Als ik toen een goede camera had gehad, had ik de mooiste voetbalfoto uit mijn leven gemaakt. Helaas schemerde het en mijn wegwerpcamera had geen fatsoenlijke flits.

Het beeld was te mooi om te negeren. Een Finse fan in een ijshockeyshirt, een Zwitser met een vlag over zijn schouders en daarachter een oud vrouwtje met een handtasje.

April 2010. Een excursie van school naar Helsinki, ik mag mee als begeleider. We slapen in een hostel in het Olympisch Stadion. Bij binnenkomst valt me meteen een foto op. Groot op de muur, een oud dametje met een rollator.

Zou het dezelfde dame zijn? Haar hoedje lijkt hetzelfde. Het feit dat ze hier op de muur hangt, doet vermoeden dat ze een beroemdheid is hier. Zou ik bij toeval veertien jaar geleden deze dame voor de camera hebben gehad?

Een hostel in een Olympisch Stadion is voor mij nieuw. Ik heb veel gereisd en honderden hostels gezien in mijn leven. Ook heb ik veel Olympisch Stadions bezocht, maar de combinatie kende ik nog niet.

Het stadion in Helsinki werd gebouwd vanaf 1934 en was klaar in 1938. In 1940 hadden hier de Olympische Spelen gehouden moeten worden, maar de Tweede Wereldoorlog zorgde ervoor dat die pas in 1952 in Finland plaatsvonden. Ruim 70.000 toeschouwers zagen de openingsceremonie; in totaal kwamen 850.000 toeschouwers naar de wedstrijden, die tussen 19 juli en 3 augustus werden gespeeld.

Tien jaar later opende het hostel zijn deuren. In een vleugel van het stadion zijn een aantal ruimtes omgebouwd tot kamers. Een paar stapelbedden, een eetzaal voor het ontbijt en men kon beginnen. Bijna vijftig jaar later lijkt er nog niet veel veranderd. Het hostel doet oud aan, maar wanneer je goedkoop wil slapen of wanneer je van sport houdt, is dit een prachtige plek.

De kenmerkende toren is gesloten. Het uitzicht over de stad is niet voor toeristen weggelegd wegens renovatiewerkzaamheden. Een hek dat niet goed gesloten is, geeft me toch de kans naar binnen te sluipen. Ook in het stadion zijn ze druk aan het werk. Voorlopig wordt hier niet gesport.

De schooltrip geeft me weinig vrije tijd. Het Finse sportmuseum zou ook ergens in het stadion moeten zitten, net als een aantal andere organisaties, die er waarschijnlijk allemaal voor willen zorgen dat het stadion zijn functie kan behouden. Eén van de conferentieruimtes is, geschikt voor tien personen, het voormalig commentaarhokje.

Naast het standbeeld van Paavo Nurmi (ook naamgever van de straat) staat een beeld van Lasse Viren. Het schijnt gemaakt te zijn in 1994, al weet ik zeker dat ik het in 1996 niet heb gezien. Ondanks zijn Olympische titels staat Viren in mijn geheugen nog steeds als de uitvinder van de bloeddoping.

Ik ben benieuwd wanneer de renovatie, die vier miljoen euro gaat kosten, klaar is. In de toekomst moet het stadion weer geschikt zijn voor grote sportwedstrijden en concerten. Voetbal zal daar wel niet ondervallen. Voor de WK-kwalificatiewedstrijd die ik veertien jaar geleden bezocht, kwamen ruim 7000 bezoekers opdagen. Dat is tien procent van het aantal dat er in 1952 zat tijdens de openingsceremonie.

Finland en voetbal zal nooit een goede combinatie worden.

Olympische Zomerspelen

permalink | plaats reactie |

Reacties