Hele wereld kijkt naar het WK Voetbal

Alle tv-programma’s verliezen kijkers, maar het WK voetbal krijgt er juist meer. Waarschijnlijk ziet 10 procent van de wereld de finale. Vooral Nederlanders zijn fanatiek.

Je zou denken dat er in 2006 niet veel mensen naar de WK-wedstrijd Togo - Zuid-Korea hadden gekeken. Het waren twee weinig spannende teams die elkaar in de eerste ronde troffen. Toch was het gemiddelde kijkcijfer van de live uitzending 109 miljoen. Dat zijn meer mensen dan er afgelopen jaar naar de Super Bowl in het American Football keken, of naar de finale van de Champions League of naar welk ander programma ook maar. En behalve die 109 miljoen had je dan ook nog de hordes mensen die niet thuis keken maar in een café of op een groot scherm.

Volgens Kevin Alavy, directeur van onderzoeksbureau Initiative, futures sport + entertainment, kan het toernooi van deze maand wel eens de meest bekeken mediagebeurtenis uit de geschiedenis worden, slechts geëvenaard door de Olympische Spelen in Peking.

Kijkcijfers

Alavy vertelde me het een en ander over de data die hij over WK’s heeft verzameld. Zijn bureau heeft betrouwbare kijkcijfers van 55 landen bijeengebracht, onafhankelijk van de opgeblazen getallen die de sportevenementen zelf naar buiten brengen. De getallen van Initiative laten zien hoe uniek het WK is.

Houd in gedachten dat bijna alle tv-programma’s kijkcijfers verliezen. Toen de mensen nog maar een paar zenders op hun tv hadden, nestelde een heel land zich op de bank om op dezelfde tijd naar zijn favoriete programma te kijken. Nu zijn er honderden zenders plus dvd’s en internet, dus dat gebeurt bijna nooit meer.

Het publiek versplintert steeds meer. Over het algemeen verliezen sport- programma’s in de hele wereld ongeveer 5 procent kijkers per jaar. Er is maar een handjevol grote sportevenementen dat hetzelfde publiek houdt: de Olympische Spelen, de Super Bowl, de finale van de Champions League en de grote internationale voetbaltoernooien. Het WK houdt niet alleen hetzelfde publiek, maar, zo zegt Alavy: ‘We verwachten dat het WK dit jaar meer bekeken gaat worden dan alle eerdere WK’s.’

Doelgroep

Terwijl de meeste programma’s zich steeds meer op een bepaalde doelgroep richten, wordt het WK nu door bijna iedere bevolkingsgroep bekeken. In dat opzicht verschilt het toernooi zelfs van de meest prominente clubwedstrijden. Togo - Zuid-Korea trok wereldwijd 10 keer zoveel live kijkers als welke wedstrijd in de Engelse Premier League ook maar.

Zelfs jonge mensen kijken naar het WK: eenderde van het publiek is tussen de 16 en 34. Alavy: ‘Veel sportevenementen, zoals golf en wielrennen, hebben de grootste problemen om jonge kijkers te trekken.’

Niet alleen mannen kijken naar voetbal, vrouwen kijken ook. In 2006 vormden ze 41 procent van het WK-publiek. In sommige landen, zoals Venezuela, waren de meeste kijkers vrouwen. Het begrip ‘WK-weduwen’ is achterhaald, aldus Alavy. ‘Er moeten nu zelfs WK-weduwnaars zijn.’

Zelfs de hogere klassen volgen het voetbal. In 2002 waren ze nog iets minder geïnteresseerd dan de gemiddelde burger, maar in 2006 lag hun aantal kijkers zelfs 6 procent boven het gemiddelde. De naam ‘Wereldkampioenschap’ is nu terecht. Tot 1990 had het toernooi beter de Europees-Latijns Amerikaanse tweestrijd kunnen heten. Maar nu dringt het kampioenschap door tot bijna de hele wereld.

Alavy zegt dat de drie landen met de grootste bevolking – China, India en de VS – volgens zijn gegevens nog tot de vijf laagst scorende landen op het gebied van WK-kijkcijfers horen. Als er in deze landen ook steeds meer gekeken gaat worden, kan de dag komen dat de wereld tot stilstand komt omdat Togo tegen Zuid-Korea speelt.

Schandaalpers

Op dit moment zijn de fanatiekste kijkers de Kroaten, de Nederlanders en de Noren. Groot-Brittannië hoort nooit tot de toptien wat de gemiddelde kijkcijfers betreft. De grotere aandacht van de Britse schandaalpers zie je niet terug in het gedrag van de bevolking. Veel Britten consumeren het internationale voetbal het liefst in de vorm van seksschandalen.

Toch komt het WK ook daar misschien wel het dichtst in de buurt van een nationale ervaring. Het WK is de lijm die het land bij elkaar houdt, zoals vroeger de kerk dat deed, of de bruiloft van een lid van het Koninklijk Huis. En het delen van zo’n ervaring schijnt eenzame mensen gelukkiger te maken. De Griekse epidemiologen Eleni Petridou, Fotis Papadapoulos en Nick Dessypris hebben aangetoond dat het aantal zelfmoorden in de meeste Europese landen zakt tijdens grote toernooien.

Het WK maakt van een land voor korte tijd een familie en creëert ook iets wat lijkt op een grote wereldgemeenschap. Initiative verwacht dat dit WK 5 procent meer kijkers trekt dan het vorige. Als dat ook opgaat voor de finale, zullen 670 miljoen mensen, oftewel eentiende van de wereldbevolking, ten minste een deel van de wedstrijd live volgen.

Sportjournalistiek · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties