Zoeken

‘Toen tegen half één de hekken van het Stadion open gingen, hadden reeds geruimen tijd talloozen, die van een toegangskaart voorzien waren, in lange rijen staan wachten om zich tijdig van een goede plaats te voorzien. En weldra stroomden tribunes en staanplaatsen dan ook vol met een groote menigte, die zich den tijd kortte met het zingen van vaderlandsche liederen, daarbij aangemoedigd door het muziekcorps van de Draad en Kabelfabriek en van Nestelroy, welke corpsen om beurten speelden.

Op het middenterrein prijkte, gericht naar de eeretribune, een tien meter lange gekroonde W, en daaronder links een even groote J en rechts een B, geheel vervaardigd van meer dan 12.000 dahlia's, die tezamen met kroon een oppervlakte van ca. 150 vierkante meter hadden. Ook de eereloge, waarin de hooge bezoekers met haar gasten zouden plaats nemen, was fraai versierd met groene palmen, laurieren en varens waartusschen de oranjebloemen kleurig afstaken.

Fraaie Perzische kleeden hingen neer van de balustrade der loge, en de trappen, die naar de loge voerden, waren met loopers belegd.

Tegen drie uur klinkt gejuich van buiten op en de spanning stijgt, want de stoet moet thans op het stationplein zijn aangekomen. Aller oogen richten zich op den Marathonpoort en waarlijk, daar zwenken de eerste politiemotoren der rijwielbrigade onder den poort vandaan links af de sintelbaan op, en thans volgen de andere auto's van den stoet. Een daverend gejuich stijgt op als de auto met Prinses Juliana en Prins Bernhard verschijnt, gevolgd door die van de Koningin en haar gasten. Aller verheffen zich van hun zitplaatsen en het gejubel schijnt geen einde te willen nemen.

Langs de zuidelijke tribune rijden de auto's langzaam tot voor de eereloge, waar de vorstinnen en haar gevolg uitstappen om plaats te nemen in en rondom deze loge.

Inmiddels heeft de muziek het Wilhelmus ingezet, dat door alle aanwezigen mee gezongen word. “Leve de Koningin”, wordt er geroepen, als deze zang verklonken is, en “Leve de Prinses, Leve Prins Bernhard” volgt erop.

Als dan diegenen, die over een zitplaats beschikken, weer hebben plaats genomen, treedt Dr. W. de Vlugt, burgemeester van Amsterdam, naar voren voor het uitspreken zijner rede, waarin hij o.m. zeide:

“Uit naam van de burgerij van de hoofdstad” — zoo zegt hij — “is het mij een groot voorrecht, Uwe Majesteit, Haar Koninklijke dochter en Prins Bernhard hartelijk welkom te heeten.

Nog onder den indruk van de gevoelvolle rede, waarmede Uwe Majesteit zich op Woensdag, den 9den September, ook tot ons richtte — getroffen door de wijze, waarop prinses Juliana haar vorstelijken verloofde mede aan ons voorstelde en aangenaam verrast door de woorden, waarmede prins Bernhard zich persoonlijk tot ons wendde — is het der burgerij van Amsterdam een oorzaak van vreugde, dat uwe majesteit besloot tot dit bezoek en haar aldus de gelegenheid bood bij hernieuwing van haar verknochtheid aan Uwe Majesteit en Haar Huis te getuigen.

Een ongekend groot voorrecht is het ons, Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Juliana reeds zóó spoedig na haar verloving in ons midden te zien. Moge Godes zegen op haar gewichtig besluit rusten tot in lengte van dagen.

Hartelijk is de groet van Amsterdam aan Z. D. Prins Bernhard. En wanneer het Prins Bernhard gegeven moge zijn, het geluk van onze prinses te bevorderen, dan zal de waardeering Z. D. een plaats verzekeren in het midden van ons volk, als van oud aan het Huis van Oranje met warmte werd ingeruimd.

Majesteit, in dezen moeilijken tijd, in dezen tijd, waarin gemeenschap en gezin zorgen hebben en lasten torsen, die zwaar zijn, om te dragen, in zulk een tijd viert het Nederlandsche volk hier en overzee, eendrachtig feest.

Gelukkig het land, waar dit mogelijk bleek — groot het voorrecht, tot dat volk te behooren.

God zegene Nederland en Oranje.

Leve de Koningin. Leve Prinses Juliana, Leve Prins Bernhard.”

Als burgemeester De Vlugt zijn rede heeft beëindigd, die met behulp van luidsprekers door iedereen duidelijk gevolgd kon worden, niet alleen in het Stadion maar ook daarbuiten, waar op het Stadionplein achter de afzettingen duizenden stonden te luisteren, zet de muziek opnieuw in en wederom zingen alle aanwezigen gemeenschappelijk, ditmaal het derde couplet van het Wien Neerlands Bloed.

En dan kan eindelijk het sein gegeven worden, dat het défilé kan beginnen, waarmee meer dan honderdduizend personen uit Amsterdam en uit de omstreken van de hoofdstad uiting willen geven aan hun trouw en verknochtheid aan het Vorstenhuis.’

Olympisch Stadion Amsterdam

permalink | plaats reactie |