In Korea is ook volleybal oorlog

De verhoudingen tussen Noord- en Zuid-Korea kennen al decennialang ernstige schommelingen. Pogingen tot toenadering worden afgewisseld met periodes van openlijke vijandigheid. Ook op sportgebied is deze ambivalentie zichtbaar.

Op enkele recente Olympische Spelen kwamen de ploegen van de twee Korea’s als één team op tijdens de openingsceremonie. Tijdens de eerste Zomerspelen waarop Noord- en Zuid-Korea beiden aanwezig waren was er van een dergelijke harmonie nog niet veel te merken.

Noord-Korea maakte in München in 1972 zijn debuut op de Zomerspelen. In 1964 en 1972 was er al wel een ploeg aanwezig geweest tijdens de Winterspelen. Li Ho-Jun won goud bij het schieten en er waren medailles bij het boksen, judo en worstelen. Ook bij het volleybal was er succes.

De volleybalrel

Het damesvolleybalteam van Noord-Korea verloor in de groepsfase van Japan, maar na winst op Cuba en Tsjecho-Slowakije werd toch de halve finale bereikt. Daarin was het team van de Sovjet-Unie met 3-1 te sterk, zodat de strijd om het brons restte. Pikant genoeg was de tegenstander in die wedstrijd het team van Zuid-Korea.

Voor het eerst in de geschiedenis stonden twee Koreaanse ploegen tegenover elkaar op de Olympische Spelen, in welke tak van sport dan ook. Noord-Korea bleek op 7 september 1972 duidelijk sterker. Na de setstanden 15-7, 15-9 en nogmaals 15-9 was de bronzen plak een feit.

Zuid-Korea legde zich niet zonder meer neer bij de nederlaag. Een van de beste speelsters aan Noord-Koreaanse kant was de 27-jarige Kim Zung-Bok. Maar aan haar goede spel zat volgens de Zuid-Koreanen een luchtje. Zij dienden een officieel protest in, omdat Kim Zung-Bok nooit een geslachtstest had ondergaan en een man zou zijn.

Het protest werd niet toegekend en er werd verder weinig meer vernomen van de discussie over het geslacht van Kim Zung-Bok. Niet zo verwonderlijk, omdat IOC-voorzitter Avery Brundage een dag voor deze wedstrijd de historische woorden ‘The games must go on’ had uitgesproken na de dramatische afloop van het beruchte gijzelingsdrama. Voor dit soort voetnoten was daarna niet veel ruimte meer in de kranten.

Uniek Olympisch succes

Volleybal bleek wel een uitermate geschikte sport voor de twee Korea’s. Dit werd twee jaar later duidelijk tijdens de Aziatische Spelen in Teheran. Noord-Korea weigerde toen bij het basketbal tegen de zuiderbuur uit te komen. Bij het volleybal was een confrontatie echter geen probleem, omdat het net tussen de twee teams direct fysiek contact uitsloot.

Op de volgende Zomerspelen was de Noord-Koreaanse damesploeg niet van de partij. De Zuid-Koreanen wel en zij behaalden nu alsnog de bronzen medaille waarop ze vier jaar eerder al recht meenden te hebben. Nadien zou er nooit meer een Koreaanse ploeg een Olympische volleybalmedaille veroveren.

Wat de Noord-Koreanen betreft was de in 1972 behaalde medaille helemaal uniek. Want na München was er nooit meer een Noord-Koreaanse volleybalploeg aanwezig op de Spelen, niet bij de mannen en ook niet bij de vrouwen, al dan niet aangevuld met spelers van de andere sexe.

Olympische Zomerspelen · Sport en politiek · Volleybal

permalink | plaats reactie |

Reacties