Sinds wanneer spelen voetballers met rugnummers?

In het nieuwe radioprogramma De Perstribune is mijn eerste column uitgezonden. Terug naar 1951, naar Nederland – Finland, waarbij de bezoekers met rugnummers speelden. Filmbeelden hier.

In 1951 speelde het Finse Elftal in de Kuip in Rotterdam tegen het Nederlands Elftal. Komende dinsdag gebeurt dat opnieuw, op dezelfde plek. Het Polygoon Holland Nieuws was er ook bij om de wedstrijdbeelden zo snel mogelijk te laten zien in het bioscoopjournaal. Net als nu wilde in 1951 iedereen zo snel mogelijk weten hoe Oranje het had gedaan.

De 65.000 toeschouwers zagen dat hun ploeg aanvankelijk goed begon, maar er was nog iets anders dat de aandacht trok: de Finnen speelden met rugnummers op hun shirt en dat was in die tijd heel bijzonder. In 1951 waren er nog maar heel weinig Nederlandse voetballers met rugnummers.

De KNVB ontving pas in 1948 voor de eerste keer een voorstel om het Nederlands Elftal met rugnummers te laten spelen. Bondsvoorzitter Karel Lotsy juichte dit toe en zou het snel ter sprake brengen in een bondsvergadering – zo zei hij in de kranten. Toch duurde het nog vier jaar, tot de Olympische Spelen van 1952 in Helsinki, voordat Oranje daadwerkelijk met rugnummers zou spelen.

Dat was op verzoek van het Olympische organisatiecomité, omdat het publiek door die nummers beter een wedstrijd kon volgen. Daarmee is de voetbalwedstrijd Nederland - Brazilië op de Spelen van 1952 de eerste keer geweest dat Oranje met rugnummers speelde. Maar dat betekende niet dat vanaf dat moment elke Nederlandse voetballer met een rugnummer ging spelen. Integendeel zelfs.

Elke club mocht namelijk zelf bepalen of het met die nummers wilde spelen. De KNVB bemoeide zich hier blijkbaar niet meer. HVC uit Amersfoort was er snel bij: al in mei 1949 plakte dat de nummers op de rug van zijn spelers. Pas acht jaar later, in augustus 1957, sloot het traditionele Sparta zich hierbij aan. Het ging langzaam, heel langzaam.

Maar goed: omdat voetbal steeds vaker op tv kwam, moesten de clubs wel. Hoe konden de kijkers anders weten naar wie ze zaten te kijken? Voetbalclubs die hun spelers met een maagdelijk witte rug het veld op stuurden, kregen daarom steeds vaker de wind van voren op de sportpagina’s van de dagbladen. Een boos Dagblad voor Amersfoort schreef op 24 augustus 1959: ‘Jammer genoeg verlenen nog altijd enkele clubs niet die service. Zoals onder andere Elinkwijk, dat zonder rugnummers speelde.’

Wellicht één van de laatste clubs in Nederland was Heerenveen, dat pas sinds september 1963 met nummers speelt. En zo heeft het dus zo’n vijftien jaar geduurd voordat het rugnummer een normaal verschijnsel werd op de Nederlandse voetbalvelden.

De Finnen vonden het in 1951 dus al iets normaals, maar dat gaf ze niet de extra kracht om te winnen. De interland in de Kuip tegen Oranje eindigde in 4-4.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties