Topsporters zijn tonnen waard voor hun land

De Finse sporthelden Paavo Nurmi, Ville Ritola en Clas Thunberg bezochten in 1926 de Verenigde Staten. Niet zozeer om er wedstrijden te winnen, maar voor het imago van hun land. ‘Athleten zijn tonnen gouds waard voor het land hunner geboorte, meer dan een dozijn handels-attaché’s.’

Paavo Nurmi zelf, tijdens de Olympische Spelen van 1928

In het laatste nummer van Sport & Strategie geeft CDA-kamerlid Joop Atsma zijn visie op de sportieve ambities, die momenteel heersen in ons land. Sport zou goed kunnen zijn, zo redeneert hij, voor onze economische positie.

Atsma: “Maar dan moeten we wel onze sporticonen betrekken en onderdeel maken van onze handelsdelegaties. Mensen als Cruijff, Hiddink, Geesink [die tijdens het gesprek nog niet was overleden - Jurryt], Advocaat, Van Basten, Gullit et cetera openen alle deuren. Daar zou de BV Nederland veel meer gebruik van moeten maken. Met hen krijg je veel makkelijker mensen en bedrijven mee naar het buitenland, en krijg je toegang tot wie je wilt. Dat levert geld op en invloed.”

Aldus Atsma, wiens woorden me terugvoeren naar 1926. De Leeuwarder Courant plaatste in dat jaar namelijk een uiterst vinnig artikel over het lamlendige Nederland, dat helemaal niets deed om in de Verenigde Staten een goede naam op te bouwen, om daar geld te verdienen. Er was geen persagentschap in dat land, er werden geen bijdragen geleverd aan tentoonstellingen en als er al eens een cadeau werd gegeven aan de VS mocht het niet meer zijn dan een goedkope vlaggenstok.

Nee, dan de Finnen, aldus de Friese krant: ‘Finland weet, dat Amerika een liefhebber is van sport en stuurt Nurmi, Ritola en Thunberg om Uncle Sam te laten zien wat het kleine land presteeren kan op den langen duur. Ze winnen de harten der kinderlijke Amerikanen en onmiddellijk ontstaat een geweldige vraag naar Finsche artikelen, Finsche literatuur en drama’s. Iedereen spreekt over Finland en iedereen is vol lof over het kranige noordland. Die athleten zijn tonnen gouds waard voor het land hunner geboorte, meer dan een dozijn handels-attaché’s.'

Na 84 jaar lijkt dit besef nu dus ook eens in Nederland te zijn doorgedrongen.

Atletiek · Schaatsen · Sport en politiek

permalink | plaats reactie |

Reacties