Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (458)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (117)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Moet het IOC de Nobelprijs voor de Vrede krijgen?
Door Jurryt van de Vooren 12-10-2010Boeiend artikel van de Noorse sportofficial Andreas Selliaas over de vraag of het IOC de Nobelprijs voor de Vrede moet krijgen. 'Since 1901, 23 organisations have been awarded the Nobel Peace Prize, but none of these have used sport as an active instrument for promoting peace.'

De Nobelprijs voor de Vrede zelf
Volgens Andreas Selliaas is de olympische beweging geboren in de vredesgedachte van de negentiende eeuw. Op het oprichtingscongres van het IOC in 1894 werd een lljst met namen gepresenteerd van mensen die deze nieuwe organisatie ondersteunden. Hierop stonden Henri Dunant, Frederic Passy, Elie Ducommon, Bertha von Suttner, Fredrik Bajer en Henri La Fontaine, die in de daaropvolgende jaren met de Nobelprijs werden onderscheiden.
Philip John Noel-Baker is de enige winnaar van een olympische medaille, die ook met de Nobelprijs werd onderscheiden. Het IOC als organisatie heeft echter nog nooit de eer gehad, alhoewel dat al vaak is voorgesteld. Zou dat nu eens moeten gebeuren?
Als reden hiervoor wordt de olympische vrede aangehaald, die sinds 1994 geldt als de Spelen worden gehouden. Klinkt heel mooi en nobel, maar in de praktijk stelt deze weinig voor op momenten als het echt spannend wordt. Een ander argument is dat landen, die elkaar diplomatiek en politiek bestrijden, op de Spelen wél naast elkaar staan. Ook wat makkelijk, want juist succes op de Olympische Spelen kan genadeloos worden uitgebuit door diezelfde landen. En waren de Spelen in China nu echt een feest voor de mensenrechten?
Het is een interessante en boeiende kwestie, waarop geen makkelijk antwoord bestaat. Het IOC als winnaar van de Nobelprijs van de Vrede... Moet het er dan toch eens van komen?




